Mom Poems - Poems For Mom

Poems about mom. You can read the best mom poems. Browse through all mom poems.


Breaky7 - Poem by Aiyabells 002

Chapter 50


*The Cassanova is back*





[Stephen’s POV]





“Stephen wait! Please naman wag kang maglakad ng mabilis! ”



“Alyana how many times should I tell you I want to be alone! ! ” sigaw ko sa kanya I opened the door of my unit and nahabol naman ako ni Alyana. Hindi ko siya pinansin but instead nagtuloy-tuloy ako sa loob at sumalampak sa kama ko.



“the feeling is great! ! Atlast I’m free! Makakapambabae na ulit ako! ! ”





“oh shut up Stephen! ! Wag ka nga magpanggap! ! I know you! ”



I faced her “why not? Ayun naman ang latest trend ngayon di ba? Ang magpanggap” I smirked then tumayo ako at nilapitan ko siya “magpanggap na mahal mo ang isang tao when the truth is you’re not. Well gusto ko rin magpanggap. Magpanggap na hindi ko kilala yung taong yun”



“Stephen naman, please listen to me. Kaya nagawa ni Naomi yun is para sayo din! ! ”



“para saakin? ! Ano naman benefit ang makukuha ko doon ha? ! ”



“your life is in danger! Yung tatlong babae kanina, they are the daughters of a mafia group. Balak ka nilang ipapatay and yung contract na lang ang way para ma-save ka! Pag nasaktan ka, they will spare your life.

Naomi tried everything para wag kang masaktan. Ilang beses niya narin binalak mag backout pero mahalaga ka sa kanya Stephen at ayaw ka niya mapahamak”



Natahimik ako sa explanation ni Alyana. Ewan ko ba, di ba dapat gumaan ang pakiramdam ko ngayon na alam ko na ang dahilan? Pero @$#@%%#$ naman oh! Mas masakit!



Tinignan ko siya sa mata “tell me, mahal ba ko ni Nami? ”



Iniwas saakin ni Alyana ang mga mata niya “S-sorry Stephen”



“sana hinayaan niyo na lang akong mamatay kesa ginawa niyo saakin to”





“Stephen naman! ” nakita kong tumulo ang luha sa mata niya pero wala na kong pakielam



“Ang sakit alam mo ba? Dahil sa ginawa niyo parang unti-unti niyo narin ako pinapatay. Ano pang pinagkaiba nun? ! ”



Natahimik si Alyana dahil sa sinabi ko. I just can’t believe na yung babaeng inaakala kong mahal ko eh niloloko lang ako.



Sabi na eh. Dapat pala una pa lang pinigilan ko na ang sarili ko na mahalin siya. Dahil sa ginawa ko para narin ako nag suicide.



“S-stephen…”


< br>“Alyana please leave! ”



“p-pero”



“I SAID LEAVE! ! ”



Tinalikuran ko na siya then narinig kong nagbukas at nagsara yung pintuan ng unit ko senyales na umalis na siya.



Nahiga ako sa kama ko at itinakip ang braso sa mata ko. Naramdaman ko na naman ang luha na tumulo galing sa mata ko.





Bwiset! Hindi naman ako iyakin eh! Sa tanang buhay ko iisang beses lang ako umiyak, yun yung panahong iniwan ako ng lesheng nanay ko!



Ang ganda talaga ng nangyari saakin, yung nanay ko inabanduna ako. Ngayon malalaman ko na tumatayo na siyang ina ng babaeng sinaktan ako. Napakaganda. Tama ngang magsama sila! Parehong pareho sila! Manloloko!

Manggagamit! Nangiiwan sa ere! Mga puny3t@! Mamatay na sila!



Pareho ko silang minahal at pinagkatiwalaan tapos eto igaganti nila saakin? ! Pareho nila akong inabanduna na parang isang pusang kalye! Sabi na eh! Dapat hindi na minamahal yang mga lesheng babae na yan! Dapat sa kanila pinaglalaruan at ginagamit! Dahil once na ikaw ang mahulog, ikaw ang gagamitin nila at paglalaruan.



Napabangon ako sa kama. Mali eto. Hindi dapat ganito ang inaasal ko. Wala sa bukabolaryo ni Stephen Cruz ang magpatalo.



They hurt this Cassanova. Now they will see what this Cassanova can do.



I grab my car keys. Gusto nila mawala ang pagiging Cassanova ko, pwes di ako papayag. I’ll make sure that every girl will pay for the pain that I am feeling right now.





Sumakay ako sa kotse ko at dumiretso sa bar kung saan ako madals pumunta dati para mambabae.





[Naomi’s POV]



“anak please open the door. Please, hayaan mo akong magpaliwanag sayo. Pakinggan mo ako. Nakikiusap ako anak. Hindi ko inabanduna si Stephen, hindi ko siya iniwan”



“manahimik ka! ! ! Umalis ka na nga! Ayoko marinig ang boses mo! ! ! ”



“anak, nakikiusap ako…” narinig ko siyang umiyak pero hindi ko ito pinansin.



Ayokong makarinig ng ni-isa sa mga paliwanag niya. Masyadong masakit. Dati pakiramdam ko sobrang swerte namin dahil ang naging step mom namin ay si Mama Anne. Inalagaan niya kami ng parang tunay niyang anak.

Minahal niya kami katulad ng isang tunay na ina. Yun pala yung tunay niyang anak naghihirap dahil iniwan niya.

Sobrang sakit.



At mas masakit pa dahil alam ko, wala pa tong nararamdaman ko ngayon sa nararamdaman ni Stephen.



Napahagulgol ako ng iyak dahil bigla kong naisip kung ano nga ba ang pakiramdam ni Stephen ngayon. Nalaman na niya ang tungkol sa contract, nalaman pa niya ang tungkol sa kanyang tunay na ina. Kung pwede ko lang siyang puntahan ngayon at yakapin, kaso hindi, dahil isa ako sa mga nanakit sa kanya.



Masyado ng masakit yung ginawa ko kay Stephen, pero bakit kailangan pang mas saktan siya dahil kay Mama Anne.

He don’t deserve this. Hindi siya masamang tao. Oo siguro sa ibang babae naging masama ang tingin nila kay Stephen. Pero alam ba nila kung paano siya mag mahal? Alam ba nila yung pain na pinagdaan niya?





Alam ko lahat.





At nakuha ko pa siyang saktan.





Nailigtas ko nga ang buhay niya, pero hindi ang puso niya. Para ko narin siyang pinatay. Sa storyang to hindi yung tatlong babae ang killer kundi ako.



Pinatay ko ang lalaking wala naman ginawa saakin kundi ang mahalin ako ng buong buo.





Narinig kong bumukas yung pinto ng kwarto ko at nakita ko si Kuya Nico doon na hawak hawak ang susi.



“ano ba! Sabi ko iwan niyo muna ako eh! ! ”



“Mika”



“kuya please naman oh, hayaan mo muna ako. Please Kuya..”





“no I can’t do that” naupo si Kuya sa side ng bed ko atsaka ako niyakap “masakit din saakin na marinig yun Mika. Kaibigan din namin si Stephen pero alam ko hindi lang dahil doon ang iniiyak mo. Alam mo Mika kahit mahigpit kaming mga kuya mo sayo, in times like this nandito kami para sayo. Pwede mo naman sabihin saakin ang lahat eh, makikinig ako”



Napahagulgol ako sa yakap ni Kuya Nico at sinabi ko sa kanya lahat lahat ng sama ng loob ko. Kinwento ko sa kanya yung mula doon sa contract, sa mga anak ng mafia, hanggang doon sa nangyari kanina sa school. Habang nag kukwento ako, tahimik lang siya na nakikinig saakin habang yakap yakap ako ng mahigpit.



Nung matapos na ko magkwento, tuloy tuloy parin ako sa pagiyak pero hindi ako binitawan ni Kuya Nico hangga’t hindi ako nakakatulog ng mahimbing.





The next morning, kahit ayaw na ng katawan at puso ko na pumasok sa school para humarap ng panibagong delubyo, pinilit ko parin na bumangon. Kailangan kong makausap si Stephen. Wala akong paki kung ano ang magawa niya saakin pag nakita niya ako. Pero di ako papayag na matapos ang araw na to ng hindi niya nailalabas ang galit niya saakin.



Eto na lang ang way para makatulong ako na bawasan ang sakit na nararamdaman niya.



After ko maligo at makapag bihis ng school uniform, bumaba na ko sa dining room para kumain ng breakfast kaso nadatnan ko naman doon si Papa at si Mama Anne na kumakain.



“M-mika, kain ka na” sabi saakin ni Mama Anne





“no thanks” instead na pumunta ako sa dining room nagtuloy-tuloy na ako palabas ng bahay namin. Narinig ko naman si Papa na tinatawag ako



“Mika ano ba! Itigil mo na nga yan! ! ! ” hinatak ni Papa ang braso ko at hinarap niya ako sa kanya“hindi mo na ginalang ang mama mo! ! ”



“Mama? Sinong mama? Patay na ang mama ko”



“Mika naman eh! Magtino ka nga! ”



“Ako pa ngayon ang magtitino? ! Papa alam kong alam niyo po na may anak si Mama Anne pero paano niyong nagawa na pakasalan siya? ! Sumagot ka nga papa, ikaw ba ang dahilan kung bakit iniwan ni Mama Anne si Stephen ha? ! ”



Iniwas saakin ni Papa ang tingin niya at hindi sinagot ang tanong ko



“see? ! Di ka makasagot ibig sabihin totoo! ! ”



“Mika makinig ka kasi muna saamin! Hindi mo alam ang buong kwento! ”



“kahit ano pang kwento yan hindi parin maiaalis na iniwan niya si Stephen! ”



“hindi niya kinalimutan si Stephen anak. Makinig ka please..”





“hindi kinalimutan? ! Sa loob ng madaming taon ni hindi manlang niya nagawang bisitahin ito! ” pagkasabi ko nun, agad na kong pumara ng tricycle papuntang school.



Grabe lang, nakaksawa na umiyak. Ayoko na. Ubos na ubos na ang luha ko.





Pagkadating ko sa school, dumiretso muna ako sa comfort room para ayusin ang sarili ko. Pagkapasok ko sa loob ng comfort room, halos panlambutan ako ng tuhod dahil sa nadatnan ko.





I saw Stephen making out with a stranger.





Nakaupo yung babae doon sa may sink habang hinahalikan siya ni Stephen. Nakita ko kung paano dumapo ang mga kamay niya sa private parts nung babae.





He caught my eye, but instead na itigil niya yung ginagawa niya I saw him smirk at me. He run his fingers on the face of the girl pababa sa my breast niya at isa isa niyang tinanggal yung pagkaka butones ng blouse nito.



Napatalikod ako at napatakbo sa labas ng comfort room habang lambot na lambot.





Hindi. Hindi totoo yung nakita ko. Hindi siya si Stephen, ibang tao siya. Hindi magagawa ni Stephen ang bagay na yun. Nag iilusyon lang ako.





Hindi siya ang Stephen ko.





Chapter 51


*agony*





[Yan nie’s POV]





“Fransisco Juaaaaaaaaaaaaan hindi ko na alam ang gagawin ko! Ako ang masisiraan ng bait ng dahil sa dalawang yan eh! Ano ba! Bakit kailangan mangyari lahat ng bagay ng to? ! Ha! sumagot ka! !

T___T” hinawakan ko yung kwelyo ng blouse ni France tsaka ko siya niyugyog yugyog



“ay kaloka ka mader! Bitawan mo ang blouselalu ko! Mahal yan te! Pag yan napunit at naexpose ang sexy chest ko patay ka saakin! ”



“eh kasi naman eh nasasaktan na ang puso ko sa mga nangyayari! ! ”



Inalis ni France yung pagkakahawak ko doon sa blouse niya atsaka niya ipinatong ang kamay niya sa braso ko “ganito kasi yan te, si Naomi nasa manhid manhidan stage pa. Feeling niya si papa Drew parin ang labidoo niya when the truth is si Papa Stephen naman ang laman ng heartlalu niya. Eto namang si Papa Stephen syempre na-hurt dahil nalaman niyang hindi siya labidoo ni Naomi kaya naman balik sa pagiging Cassanova ang drama niya. Pero dahil henyo ako, may naisip akong napakagandang way para matigil na ang kadramahan ng dalawang yan”



Napatingin naman ako kay France bigla “ano yun? ”



“listen carefully. I’m 100% sure na gagana itong pinaplano ko.”



“ano nga yun bakla! Wag ka na pa-suspense! Sabihin mo na saakin! ”



Lumapit si France sa tenga ko then ibinulong niya saakin yung oh-so brilliant plan niya.





“hahalayin ko si papa Stephen! At pag nangyari yun, mato-trauma siya, makukulong ng bahay at di na magagawa pang mambabae for the rest of his life! Tapos ito namang si Naomi magseselos, iiyak, magagalit at dun niya malalaman na in love siya kay papa Stephen! Kaya ang pinaka magandang solusyon talaga ay ang halayin ko si Papa Stephen! ” ^_____^





Tinignan ko ng masama si France





…sabay binatukan ng pagkalakas lakas





“aray ko! ! ! That hurts you know! My brain cells! My poor brain cells! ! ” T__T





“alam mo ikaw bakla ka, napaka landi mo eh! ! Hindi ka nakakatulong alam mo yun? ! Kita mo nga’t nasa emo part na ang storyang to nakukuha mo parin lumandi ha? ! eh kung ikaw kaya ang ipagahasa ko kay Denny ng magtino ka na diyan! ! ” sigaw ko kay France.



Nakaka highblood talaga ang isang to! Mauubos ang dugo ko dito! Akala ko pa naman kung ano na yung matino niyang plano eh umasa pa naman ako =__=



“hmpf! Ang taray mo! Ako na nga nag su-suggest eh. Ganda ganda na ng plano ko” =__=



“para sayo lang maganda yun no! ”



“hmpf! Taraylalu! Papa Nico oh yung girlfriend mo inaaway ako! ” sabi ni France habang nakatingin doon sa likuran ko. Napalingon din naman ako sa likuran ko at nakita ko si Nico nakatayo doon.



In an instant, parang biglang naglaho lahat ng problema na nararamdaman ko nung makita ko siya.



“Nico”



“Yanni e” nilapitan niya ako then hinawakan niya ang kamay ko “pwede ba kitang makausap ngayon? ”



I smiled at him “sure” tumingin naman ako kay bakla atsaka ko hinampas yung braso niya “una na kami” after that naglakad na kami palayo pero rinig na rinig ko yung pagrereklamo ni France kaya napatawa ako





“hay naku! Kaawa awa na role ko dito ha! Pang entertainment na lang nagiging papel ko dito eh! Hindi lang pang clown ang beauty ko aber! Sana bigyang hustisya naman ang character ko dito” T__T



“ano daw? ” tanong ni Nico



“wala, wag mo na pansinin yun” sabi ko naman sa kanya.



Naglakad kaming dalawa papunta doon sa parking lot sa school then sumakay kami sa car niya.



“uhmm bakit mo pala ako gusto makausap? ” tanong ko sa kanya



“Mika told me everything, yung about sa contract, kay Stephen, kay mama Anne, lahat lahat”



I sigh “alam mo na pala lahat. Ang hirap ng sitwasyon ni Naomi ngayon, naawa ako sa kanila ni Stephen”



“me too. Nasasaktan din ako sa nangyayari kasi kitang kita ko ang hirap na dinadaanan ng kapatid ko. I feel guilty, sa panahong ito dapat dinadamayan ko siya”



Napatingin ako sa kanya bigla “what do you mean by that? ”



Hindi ako tinignan ni Nico instead diretso lang ang tingin niya sa labas Nakita kong huminga siya ng malalim





“Yannie, gusto ko munang makipag break sayo”





Napatulala ako sa sinabi ni Nico. Walang salitang gustong kumawala sa bibig ko. Hindi ko maigalaw ang buong katawan ko. Pakiramdam ko nabaril ang puso ko. Hindi ako makakilos, hindi ako makaimik.





Pero ang luha ko, kusa na lang bumagsak sa mga mata ko.





“b-bakit? ” that’s the only word I managed to utter



“dahil nahihirapan akong tanggapin na yung babaeng minahal ko ang puno’t dulo kung bakit nasasaktan ang kapatid ko ngayon. Paulit ulit kong tinatanong sa isip ko na sa dinami-dami ng babae dito sa mundo bakit si Mika pa ang dapat niyong gamitin sa plano niyo? ” hinarap ako ni Nico at nakita kong patulo na rin ang luha sa mata niya “Yannie, bakit ang kapatid ko pa? bakit siya pa? Mabait siyang babae alam mo ba yun?

Mapagmahal na kapatid at anak, pati narin kaibigan. Pero dahil diyan sa lintik na contract na yan hirap na hirap siya ngayon! Ginawa niya ang bagay na ayaw niyang gawin. Ngayon pati pamilya namin nagkakagulo lahat. Alam mo ba kung gaano kasakit na makita ko ang lahat ng yun? At alam mo ba kung gaano kasakit isipin na ang babaeng mahal ko ang nag dala ng contract na yun sa buhay ng kapatid ko? ”



Wala akong maisagot kay Nico. Tuloy tuloy ang pagluha ko. Hindi ako makapaniwala na ganito ang mangyayari.

Hindi ko expected na pati siya kailangang mawala saakin.





“N-nico, mahal kita” yun lang ang bagay na naisagot ko sa lahat ng sinabi niya saakin.





“lumabas ka na Yannie”



“Nico nakikiusap ako..”



“lumabas ka na! ”





Wala akong ibang ginawa kundi ang lumabas sa kotse niya. Bigla naman niya itong pinaandar agad habang ako nakatitig parin doon sa kotse niyang kaalis lang.



Naramdaman kong pinanlambutan na ako ng tuhod kaya napaupo na lang ako sa kalsada.





Sobrang bilis ng pangyayari. Sa sobrang bilis hindi ko namalayan na nawala na pala ang lalaking mahal ko saakin.





[Naomi’s POV]





After kong makita yung incident sa restroom, hindi ko na nagawa pang makapasok. Nag stay lang ako sa clinic at sinabi ko doon sa nurse na sobrang sama ng pakiramdam ko and kung pwede ba akong magpahinga doon.

Pumayag naman siya then nahiga lang ako sa isa sa mga kama doon at isinara yung curtain atsaka natulog. Gawa narin siguro ng sobrang pagod ko kaya nakatulog ako ng mahimbing. Sana nga hindi na lang ako nagising eh. Pero mga bandang 5pm, ginising ako nung nurse para sabihing mag u-uwian na. Tinanong niya din ako kung gusto ko bang magpasundo pero sinabi ko naman na kaya ko ng umuwi.





Pero instead na umuwi ako, dumiretso ako sa condo ni Stephen. Hindi ako pwedeng magpaapekto sa nakita ko kanina. Dapat ko siyang makausap ngayon kahit ano pa ang mangyari! Kailangan kong maipaliwanag ang side ko.

Hindi pwede tong ganito. Ayoko naman masira ang relasyon namin.... kahit bilang magkaibigan lang: (



Gusto ko rin na sabihin saakin ni Stephen lahat ng hinanakit niya. Sasaluhin ko yun ng buong buo. Mabawasan lang yung sakit na nararamdaman niya.



Dahil kilala na ako nung guard dito at madalas akong sinasama dito ni Stephen, pinapasok naman ako agad.

Umakyat ako sa unit niya then nag doorbell ako kaya lang walang sumasagot. Siguro, hindi pa siya nakakauwi.



Naupo ako sa tabi nung pintuan niya at doon ko siya inantay.



Medyo matagal tagal din ang ini-stay ko doon. Mga bandang 8 na nung dumating si Stephen, but then again, hindi ko na naman expected yung makikita ko.



He’s not alone.



May kasama siyang dalawang babae at nakaabay ang magkabila niyang braso sa mga babaeng yun. Yung mga babae naman feel na feel ang pagkakaakbay ni Stephen. Gustong gusto kong lapitan yung dalawang babae at hilahin ang mga buhok nila palayo kay Stephen pero alam kong hindi ko na pwedeng gawin yun dahil wala na akong karapatan na magalit. Wala na akong karapatan kay Stephen



Nung mapansin ako ni Stephen doon sa may door niya, nagulat naman ako ng bigla niya akong ngitian.



“uhmm excuse me miss, may kailangan ka ba? Mukha atang naliligaw ka ng room? Or may hinahanap ka ba? ”





Huminga ako ng malalim dahil naramdaman ko na naman na nagbabadya ang mga luha sa mata ko.



“ano ka ba hunny, baka ikaw ang hinahanap niya. You know, stalker. Ang dami mo kayang ganyan! ” sabi nung isang babae



“oo nga naman! baka gusto din niya maki line-up bilang girlfriend mo” sabi pa nung isa



“it’s that true miss? Gusto mo rin ba makipag saya saamin? Ano pala name mo? ” tanong naman saakin ni Stephen



Gusto kong pagsasampalin yung mga babaeng yun pati narin si Stephen pero tama na. ayoko na ng ganito. I just want to end this once and for all.



Hinarap ko si Stephen



“o-oo gusto ko sana maging girlfriend mo. Pwede mo ba kong pagbigyan kahit limang minuto lang? ” tanong ko sa kanya habang pinipigilan ko ang luha sa mata ko



Mukhang nagulat naman si Stephen sa inasal ko kaya iniwas niya ang tingin niya saakin



“ohh pag bigyan mo na siya sweetie, mukhang ang tagal ka niyang inintay dito oh” sabi nung isang babae.

Humiwalay naman sila pareho sa pagkakapuluot kay Stephen “we’ll just going to buy some drinks. Babalik din kami” umalis na yung dalawang babae kaya naman kami na lang ni Stephen ang naiwan doon





“S-stephen..”



“wala tayong dapat pagusapan” binuksan niya yung unit niya and muntikan niya na akong masaraduhan ng pinto kaya lang naitulak ko agad yun kaya nakapasok ako “ano ba umalis ka nga dito! ” sigaw niya saakin



“Stephen pakinggan mo muna ako! ”



“pakinggan? ! Para saan? ! Alam ko na ang lahat Naomi, sinabi na sakin ni Yannie. No need to explain yourself”



“Stephen, sorry. Mahalaga ka saakin kaya ayaw kong mamatay ka kaya ko ginawa yun. Sana intindihin mo”



Nagulat ako ng bigla akong harapin ni Stephen atsaka tinulak sa pader. Hinarang niya ang magkabila niyang braso sa gilid ko atsaka nilapit ang mukha niya at tinitigan ako sa mata



“bago kita intindihin, sana inintindi mo rin ang kalagayan ko. Sa buong buhay ko, ikaw ang kaisa-isang babaeng minahal ko higit pa sa buhay ko! Pero ano? Pinapaniwala mo kong mahal mo din ako. Mas gugustuhin ko pa na yung umpisa pa lang sinabi mo na sakin na wala kang nararamdaman kesa yung ganito, sinaktan mo ko ng husto.Ano pang kwenta ng buhay ko kung hindi naman ako mahal ng mahal ko! Mas masahol pa ang ginawa mo alam mo yun? ! Mas pipiliin ko pang mamatay kesa yung malamang hindi mo ko mahal! Alam mo pakiramdam ko ngayon? ! Pakiramdam ko isang kong taong buhay pero walang kaluluwa!

Para akong humihinga kahit na hindi na tumitibok ang puso ko! Mas pipiliin ko pang mamatay! ! Sana hinayaan mo na lang ako mamatay! ! ”



Napahagulgol ako ng iyak “Stephen, patawarin mo ko. Ano ba dapat kong gawin? ”





I saw him smirk then mas inilapit niya ang mukha niya saakin “anong dapat mong gawin? Dapat mong pagbayaran yung ginawa mo sakin” unti-unti, inilapit niya ang mukha niya, papalapit ng papalapit hanggang sa naramdaman ko na ang paghinga niya…



…hanggang sa maramdaman ko na ang labi niya sa labi ko. Hinalikan niya ako, dahan dahan, pero habang tumataggal, pabilis na ito ng pabilis. Hindi ito katulad nung halik niya saakin dati na mararamdaman mo kung gaano niya ako kamahal.



Sa mga halik niya ngayon, ramdam na ramdam ko kung gaano siya nasasaktan.



Itinigil niya ang paghalik saakin at tinignan ako sa mata.



“binaboy mo ang pagmamahal ko sayo” sabi niya saakin ng seryosong seryoso. Nagulat naman ako ng bigla na lang niya ako buhatin at ibinagsak ako sa kama niya atsaka siya pumaibabaw saakin “gantihan lang, ikaw naman ang bababuyin ko ngayon”



“S-stephen p-please wag” sabi ko sa kanya habang patuloy ang pagbagsak ng luha sa mata ko Tinignan niya lang ako ng seryoso atsaka niya ulit ako hinalikan sa labi, then ibinaba niya ang halik niya sa leeg ko. I felt his hands unbuttoning my blouse kaya naman hinawakan ko ito para pigilan siya. Itinigil niya ang paghalik saakin at tinignan ako sa mata.



“Stephen…”



“t his is what a Cassanova can do” he whispered on my ears then pinagpatuloy niya na ulit ang paghalik sa leeg ko. Naramdaman ko na rin na natanggal na ang first two buttons ng blouse ko.





Habang ginagawa niya yun, hindi ko na sinubukan pang manlaban. Masyado na akong nanlalambot. Patuloy nalang ang pag agos ng luha ko.



Sa paraan ba na to mapapatawad niya ko? Pag ba hinayaan ko siya tatanggapin niya ako ulit bilang tao?



Nasasaktan ako sa ginagawa niya ngayon.





Nararamdaman kong pababa ng pababa ang paghalik ni Stephen saakin at nung malapit na ito sa chest ko, bigla siyang huminto. Tinignan niya ulit ako atsaka kumuha ng kumot at inihagis sa bandang dibdib ko.



Inilapit niya ang mukha niya saakin atsaka pinunasan ang luha ko gamit ang mga kamay niya.



“pero kahit gaano mo pa binaboy ang puso ko, di ko magawang saktan ka. Pasalamat ka bobo ang puso ko, kahit nasaktan na sa ginawa mo ikaw parin ang mahal nito” after niyang sabihin yun tumayo na siya at tumalikod saakin “umalis ka na dito baka kung ano pa ang magawa ko sayo. And please lang, wag ka na magpapakita saakin” after he said those words, pumasok siya sa loob ng CR.



Tumayo ako at inayos ko ang blouse ko then pinunasan ko yung luha sa mukha ako at lumabas na sa unit niya. Kaya lang pagkasaradong pagkasarado pa lang ng pinto, napaupo na agad ako sa gilid at napahagulgol ng iyak.





He despise me that much to the point na muntikan na niya gawin yun? Ganoon ko ba talaga siya nasaktan ng husto?





Stephen, nasasaktan din ako sa nangyayari.



Ipinatong ko ang ulo ko sa mga tuhod ko at doon nagiiyak. Naalala ko bigla yung napagusapan namin ni Stephen nung nag star gazing kaming dalawa.





“Stephen, paano kung—kung may nagawa ako sayo na hindi maganda? Magagalit ka ba saakin? ”



“oo naman no magagalit ako. Tao lang din naman ako babes eh. Pero hindi ibig sabihin nun titigil na ko na

mahalin ka”





Mas lalo akong napaluha sa naalala ko.





“pero kahit gaano mo pa binaboy ang puso ko, di ko magawang saktan ka. Pasalamat ka bobo ang puso ko,

kahit nasaktan na sa ginawa mo ikaw parin ang mahal nito”





Pwede bang diktahan niya na lang ang puso niya na wag na akong mahalin? Bakit kasi ako pa ang dapat mong mahalin? Sana minahal mo na lang yung babaeng makakapagpasaya sayo ng husto. Yung hindi ka lolokohin at di ka sasaktan.



Sana ibang babae na lang Stephen.





Kinuha ko yung notebook na pinagsulatan ng contract sa bag ko. Mukha siguro akong tanga at hanggang ngayon tinatago ko parin ito. Hindi ko nga ba alam kung bakit hindi ko to magawang maitapon kahit na alam kong eto ang dahilan ng lahat.





Binasa ko ulit yung contract.



10 things to do to break the Casanova’s heart



1. Make him notice you.

2. Do a thing for him that the other girls hasn’t done yet 3. Make him ask you on a date

4. Make sure that date will be the one he will remember the most 5. Make sure that he will take you seriously

6. Make sure that you’ll be the only girl he’s dating

7. Make him introduce you to his parents

8. Make him kiss you

9. Be his girlfriend

10. Break his heart



But there is one and only rule you must abide.



Do not fall for him



If you break this rule, the operation is considered failed and you need to face a severe punishment.



Signed by: Naomi Mikael Perez



Binasa ko ulit yung nasa dulo ng contract.



But there is one and only rule you must abide.



Do not fall for him



If you break this rule, the operation is considered failed and you need to face a severe punishment.



Signed by: Naomi Mikael Perez





Napangiti ako na parang ewan doon at napahawak ako sa dibdib ko kung saan naka locate ang puso ko.



Oo nga naman, napaka tanga ko talaga para hindi agad marealzie kung bakit ako nasasaktan ng ganito ngayon. Ako na ang pinaka manhid na tao para hindi ko marealize agad kung bakit nagagalit ako pag may lumalapit na babae kay Stephen, kung bakit ko siya namimiss pag hindi kami magkasama samantalang naiirita ako pag magkasama kami.



Kung bakit gusto ko siyang protektahan.





Maybe from the start I already broke the one and only rule.





Pero hindi ko alam kung dapat ko pa bang ikatuwa ang narealize ko kung huli na ang lahat.





Chapter 52


*weapon*





[Na omi’s POV]





Gabing gabi na nung makauwi ako sa bahay namin dahil it took me a while to regain myself doon sa pagkakaupo ko sa labas ng unit ni Stephen. Sobrang pinanlalambutan ako kaya halos hindi ako makatayo doon.



Pagka dating na pagka dating ko sa bahay, sinalubong naman agad ako ni Mama Anne



“Mika, bat ngayon ka lang? alalang alala ako sayo” tinignan ko lang siya then nilagpasan ko atsaka ako dumiretso sa kwarto ko. Narinig ko naman na sinusundan niya ako “anak, galit ka parin ba saakin? Please naman pakinggan mo ako” naupo siya sa kama ko at tumabi saakin



“ayoko makipag usap sayo, sapat na yung nalaman ko”



“sapat? Mika hindi mo alam lahat! Wala kang alam sa mga nangyari kaya please wag kang magagalit saakin sa isang bagay na hindi mo alam ang buong storya” hinawakan niya ang kamay ko “please Mika listen to me”



Hindi ako umimik. Siguro nga dapat ko narin malaman ang side ni Mama Anne. Oo galit ako sa kanya, pero sa isang banda, alam kong miss na miss ko na siya at nakakadagdag na yung pagka miss na yun sa pain na nararamdaman ko.





Naramdaman ko ang pag hinga ng malalim ni Mama Anne then nag start na siya ipaliwanag saakin lahat lahat.





“Mahirap lang ang pamilya ko noon. Nagtatrabaho ang mga magulang ko sa pamilya ni Steve, ang papa ni Stephen. Ang tatay ko bilang driver nila, ang nanay ko naman bilang kasambahay. Doon kami nakatira sa bahay nila noon kaya nakilala ko yung Papa ni Stephen. Araw-araw kaming magkalaro kaya naman naging kaibigan ko siya. Ipinakilala din niya ako sa mga kaibigan niya nung nagpunta sila sa bahay. Yung papa mo, at si Nerissa…”



Napatingin ako sa kanya “S-si mama? ”



“oo, ang mama mo. Sabay sabay kaming lumaki noon. Naging matatalik ko silang kaibigan dahil tinaggap nila ako kahit hindi naman ako kasing yaman tulad nila. Pero habang tumatagal, mas lalong napapalapit ang loob ko sa Papa mo. Nalaman ko rin na mahal niya ko. Magiging kami na sana kaso biglang naaksidente si tatay. Malaki ang gastusin sa ospital, hindi namin kakayanin kaya pinautang kami ng family ni Steve. Pero hindi parin nailigtas si tatay namatay siya at ang pamilya din nila ang sumagot sa pagpapalibing ni tatay.

Nung mga panahong sinisingil na kami, wala kaming maibayad, wala kaming ka-pera pera. Pero nagulat ako sa hinihingi nilang kabayaran..” naramdaman kong naginig ang buong katawan ni mama Anne at palabas na ang luha sa mga nito “gusto nila ako ipakasal kay Steve. Doon ko nalaman na matagal na niya akong mahal. Iyak ako ng iyak noon. Ayoko pero wala akong magawa. Napilitan akong iwan ang papa mo kahit mahal na mahal ko siya. Pero ang mas masakit, ang makita kong nasasaktan siya habang wala akong magawa” napatulo ang luha ni Mama Anne at hindi ko rin naiwasang maiyak.





Alam ko ang pakiramdam na yun. Ang makitang nasasaktan ang lalaking mahal mo habang ikaw wala kang magawa.

Feeling mo napaka walang kwentang tao mo.



“Nagpapasalamat ako dahil nandiyan parin si Nerissa. Hindi niya iniwan ang papa mo nung mga panahon na yun kahit pinagtatabuyan siya nito palayo. But eventually, nakuha niya narin itong mahalin. Ikinasal na rin silang dalawa, at imibitado pa ako sa kasal” pumatak na naman ang luha sa mata ni Mama Anne “parang dinudurog ang mundo ko nung makita ko yun dahil sa tinagal tagal na panahon, mahal ko parin ang Papa mo. Oo alam ko nung mga panahon na yun si Nerissa na ang mahal niya, pero masakit anak. Sobrang sakit.

At the same time, masaya din ako kasi hindi na siya nasasaktan. After nilang ikasal dalawa, nagibang bansa muna sila kaya nawalan kami ng communication. Pinilit kong ibaling ang pagmamahal ko kay Steve pero hindi ko parin nagawa. Namuhay ako ng nagpapanggap na masaya kahit sa totoo lang unti-unit akong nilalamon ng lungkot. Buti na lang dumating si Stephen sa buhay ko. Akala ko talaga dati na hindi na ko magkakaanak dahil hirap ako sa pagbubuntis. Stephen is my miracle. Sa loob ng sampung taon kong nakasama si Steve, si Stephen lang ang nagpasaya ng buhay ko. Kaso dumating ang araw na kinakailangan ko siyang iwan. Nalaman ni Steve na hanggang ngayon, yung papa mo parin ang mahal ko kaya sinaktan niya ako. Palagi akong may sugat sa katawan gawa ng pananakit niya. Umabot sa puntong hindi ko na kinaya kaya pinagbantaan ko siyang idedemanda ko siya. Natuto akong tumayo sa sarili ko magisa. Sampung taong kalungkutan, sapat na kabayaran na yun sa lahat ng utang namin. Ginusto kong isama si Stephen sa pag-alis ko kaso hindi ko nagawang kunin siya. Alam ko rin naman na hindi ko maibibigay sa kanya lahat ng gusto at kailangan niya” napatakip si Mama Anne ng mukha “ang sakit mahiwalay kay Stephen, anak kung alam mo lang. Walang araw na hindi ko siya naisip. Sinubukan ko siyang lapitan nun pero nahuli ako ni Steve.

Pinagbantaan niya ako na pag lumapit ako sa kanya, sasaktan niya si Stephen kaya nagpaka layo layo ako.

Nagkita kami ulit ng papa mo sa hindi inaasahang lugar. Doon ko nalaman na patay na si Nerissa kaya dinala niya ako sa puntod nito. Naging magkaibigan ulit kami ng Papa mo, pero yung nararamdaman ko sa kanya hindi parin nagbabago. Nandun parin yung pagmamahal, kaso mukhang mahal na mahal parin ng papa mo si Nerissa” inakbayan ako ni Mama Anne “pero sobrang taggal na kinimkim ko ang nararamdaman ko, sinabi ko sa kanya lahat lahat, na hanggang ngayon siya parin ang mahal ko. Wala akong ibang minahal kundi siya lang. Sinabi niya na huli na ang lahat para saamin. Wala na siyang nararamdaman. But after two years, natutunan niya ulit ako mahalin, at ako na ang tumayo niyong ina. Ipinangako ko sa sarili ko, pati narin sa puntod ng mama niyo na aalagaan ko kayo na parang tunay kong anak. Mamahalin ko kayo katulad ng pagmamahal ko kay Stephen” hinawakan niya ang mukha ko “anak, patawarin mo ko kung hindi ko sinabi sa inyo agad. Pero maniwala ka, hindi ko ginusto iwan si Stephen. Araw araw ko siyang tinitignan nun mula sa malayo. Sabik na sabik ako sa kanya, anak. Patawarin mo ko.. patawad”



Hindi ako halos makapag salita gawa ng mga narinig ko. Niyakap ko si Mama Anne





“sorry mama, sorry…”



Iyak kami ng iyak ni mama habang magkayakap kami. Hindi ko expected na ganito ang pinagdaanan niya. Akala ko masakit na ang nararamdaman ko, pero wala pa pala ang sakit na to sa nararamdaman niya. Wala pa ang pinagdaanan ko sa pinagdaanan niya.



Ikinuwento ko narin kay Mama yung nangyari kay Stephen nung umalis siya. Pati yung about sa mafia at ang contract. Pati narin yung nararamdaman ko para sa kanya.



“mama sorry, sinaktan ko si Stephen kahit alam ko ang pinagdadaanan niya. Sorry, sorry..”



“ano ka ba! Wag ka mag sorry. Alam ko naman na ginawa mo yun kasi ayaw mong mapahamak si Stephen.

Natutuwa ako..” hinawakan niya ang mukha ko “dahil nakilala ka niya. Kahit iniwan ko siya, may isang babaeng dumating sa buhay niya para pasayahin siya. Salamat, Mika”



“pero sinaktan ko siya”



“mahal mo siya di ba? ” I nod “then do the right thing”



After sabihin ni mama yun, tumayo siya at hinalikan ako sa noo. Then lumabas na siya ng room ko.



Nahiga ako sa kama ko at tinitigan ko yung kisame.



Do the right thing?





Pero ano nga ba ang tama?





The next day, maaga akong nagising gawa narin siguro ng hindi rin ako halos nakatulog kagabi. Masaya ako na kahit papaano nawalan na ng isang tinik ang puso ko. Medyo nabawasan yung bigat na nararamdaman ko nung malaman ko ang lahat.



Pero sana malaman narin ni Stephen to. Gusto ko siyang kausapin kaso alam kong ipagtatabuyan niya ulit ako.: (



Naligo na ako at nagbihis then inayos ko yung gamit sa bag ko. Paalis na sana ko ng matignan ko yung sarili ko sa salamin.





Bakit nga ba ganito parin ang ayos ko? Hindi na ako yung Naomi na nagpaganda para lang mahalin ni Stephen. Ako yung Naomi na mahal si Stephen.



Napangiti ako then ibinaba ko yung bag ko. I tied my hair into a knot then tinanggal ko yung contact lense sa mata ko at muling isinuot yung salamin kong may makapal na frame. Pinalitan ko narin yung uniform ko at isinuot yung lumang uniform ko na maluwag at medyo mahaba ang skirt. Inalis ko sa paa ko yung high heeled shoes at nag flats ako. Then inilipat ko yung gamit ko sa isang jansport na backpack.



Tinignan ko ulit ang sarili ko sa salamin.



Eto si Naomi. Eto ako.





Lumabas na ako ng bahay at umalis na papuntang school.





Do the right thing





Sa ngayon hindi pa malinaw saakin kung ano ang dapat kong gawin, pero alam ko kung ano ang dapat ko ng simulan.





Pagkadating ko sa school, hinanap ko agad si Yannie. Saktong sakto nakita ko siyang nakaupo sa isang bench sa may field ng school namin. Tumakbo ako papunta kay Yannie.



“Yannie! ” napatingin siya saakin



“oh Naomi..”



“Yannie..” kinuha ko yung notebook na pinagsulatan ng contract sa bag ko at inabot ko sa kanya “I love Stephen, I broke the rule. I will accept the punishment” sabi ko sa kanya habang nakatingin ako ng seryoso.





Kinuha ni Yannie yung notebook saakin then nginitian niya ako “halika nga dito sa tabi ko”





Naupo ako sa tabi ni Yannie “ngayon ko lang na-realize lahat Yannie. Ang tanga ko. Bakit hinayaan ko pang matapos yung 10 steps para lang marealize lahat ng nararamdaman ko. Yannie, please punished me. Wala akong paki kung ano yung punishment nayun pero please, kailangan ko pagbayaran to”



“Naomi” hinawakan niya yung kamay ko “matagal ka ng pinarusahan”



“h-ha? what do you mean? Hindi ko maintindihan Yannie..”



She placed my hand on my heart “Yang pain na nararamdaman mo, that’s the severe punishment. Yung sakit na nararamdaman mo, yung agony, yung mga luha mo, that's the consequence of falling in love with Stephen. Kahit hindi mo pa nare-realize sa sarili mo na mahal mo siya, once na tumibok ang puso mo, automatic na yung punishment na yun”





“Y-yannie.. ang hirap”





“Listen Naomi, pag nasasaktan tayo, kailangang may gawin tayo para mawala na ang sakit na yun. Ok lang umiyak, pero hindi ibig sabihin na luha na lang ang palaging magiging sandata natin. Sometimes we need to find a better weapon for us to fight the pain. And in finding those weapon” tumayo si Yannie at pumunta sa harapn ko then inilagay niya yung notebook sa kamay ko“you need to open your eyes. Sometimes the answer is right in front of you” tinapik niya yung balikat ko “I need to go. Una na ako Naomi” after that, umalis na siya.





Anong ibig niyang sabihin doon? May other way pa ba? Ano ba dapat kong gawin?



Hay nakakasar! Naguguluhan na ako! !





Sa sobrang inis ko naibato ko yung notebook sa field. Bigla naman humangin ng malakas kaya kinuha ko yung notebook. Kaso nabigla ako nung damputin ko ito.



May nakasulat pa pala doon sa next page kung saan nakasulat yung contract Binasa ko yung nakalagay.





~*~*~*~*~*~*~*~ *~*~*~*~* ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*



But in order to surpass the punishment and for the contract to be void





…you should fight for what you feel.



~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*





C hapter 53


*Advices*





[N aomi's POV]





Fight for what you feel..



Fight for what you feel..



Fight for what you feel..





Habang naglalakad ako papunta sa classroom namin, paulit ulit yun sa utak ko.



I should fight for what I feel? Yun ba talaga ang solusyon? Yun na lang ba ang paraan?



Alam ko hindi lang yun. Pwede akong mag back out, pwede kong layuan si Stephen, pwede kong kalimutan na lang ang lahat. Pwede akong mag desisyon kung ano ang gusto kong mangyari.



Per ang gustong mangyari ngayon ay makasama si Stephen.





At alam ko, mahirap ang naging desisyon ko.





Pero ibig sabihin ba nun susuko na ko? Titigil na ko?





Yes, maybe this is the right thing to do. I should fight for what I feel. Ang problema lang…





…di ko alam kung paano.





Napahinga ako ng malalim. Ang hirap naman ng gusto ko mangyari eh. Kung alam ko lang kung paano ko sisimulan lahat: (





*BAAM*




“aray ko! ” napaupo ako sa sahig habang nagbagsakan yung mga hawak hawak kong folders.





“Sorry miss, sorry talaga”



Patayo na sana ako ng marinig ko yung boses na yun.



“miss? Ok ka lang ba? Sorry talaga ha? ” tinignan ko yung nakabunggo saakin at nakita kong nagulat siya nung makita niya ako



“ikaw pala”



“S-stephen..” itinayo niya ako tapos inabutan niya ako ng panyo



“suot-suot mo na pala uli yang salamin mo. Punasan mo nito baka madaming dumi” after niyang iabot saakin yung panyo naglakad narin siya palayo



“S-stephen..” tuloy tuloy siya sa paglalakad at hindi ako nililingon kaya hinabol ko siya “Stephen w-wait lang! ” nung naabutan ko na siya hinawakan ko yung braso niya “m-may sasabihin ako sayo. Please makinig ka! ”





“busy ako” he told me without even looking at me



“p-please Stephen, importante to. About sa mama mo to. Sinabi na niya lahat sa—“



“—what are you talking about? Wala na kong mama. Matagal na siyang patay” after niyang sabihin yun, naglakad na ulit siya palayo. Hinabol ko naman siya





“Wait Stephen. Please makinig ka saakin. Kailangan mong malaman ang lahat”



“tigilan mo na ko”



“hindi! Hindi kita titigilan hangga’t di mo ko pinapakinggan! Hindi kita titigilan hangga’t hindi gumagaan kahit papaano yang nararamdaman mo! ”



Huminto sa paglalakad si Stephen at tumingin saakin ng seryoso “bakit Naomi? Ano bang pakielam mo sa nararamdaman ko? Pagagaanin mo? Nakokonsensya ka dahil sinaktan mo ko? ”



Tinignan ko rin si Stephen diretso sa mata at sinabi ang mga katagang di ko inaasahan na manggagaling saakin, na kahit ako mismo ay ikinagulat ko.





“Hindi. Dahil mahal kita Stephen”





Nakita ko sa expression ng mukha niya na nagulat din siya sa sinabi ko. We’re both loss for words. Hindi ko alam kung paano ito lumabas sa bibig ko, pero alam ko hindi ko na to dapat bawiin. Siguro sa ganito ko dapat simulan ang lahat. Kailangan kong aminin sa kanya ang totoo kong nararamdaman.



Nilapitan ako ni Stephen at tinignan ng seryoso





“tingin mo, paano ko paniniwalaan yang sinabi mo? ”





“S-stephen, totoo to! Walang halong kasinungalingan. I admit it took me a long time before I realized what I feel for you but please believe me..”





“Hindi ko na kayang maniwala sayo” tinalikuran na ako ni Stephen at naglakad palayo.





Ako naman hindi makagalaw sa kinatatayuan ko.



Ang sakit.



Para niya kong sinampal dahil sa sinabi niya. Pero di ko siya masisisi. Alam ko naman na ganito magiging reaction niya eh. Alam kong hindi niya ako paniniwalaan. Sinong bobong tao ba naman ang maniniwala pag sinabihan siyang mahal siya ng taong nanloko sa kanya? Wala naman di ba? kahit ako hindi maniniwala. Kaso ang problema





...totoo tong nararamdaman ko eh. Hindi ito peke. Mahal ko si Stephen.





“best” nabigla ako ng bigla namang may yumakap sa likod ko. Humarap ako para tignan ito



“Kryzel”



“ok ka lang ba? ”



I tried my best to smile “o-oo naman! ok na ok lang ako”



“Naomi Mikael Perez, bata pa lang magkasama na tayong dalawa. Wag na wag mo akong maloloko, hindi effective saakin yan” niyakap ako ni Kryzel “best friend mo ko di ba? Ano ba ang use ng isang bestfriend”





I hugged her back “best, pwedeng paiyak? ”





“best feel at home ha? wag mo ng intindihin ang mga butlers and maids dito! Doon tayo sa room ko dali! ! ”



Hinatak ako ni Kryzel paakyat ng room niya. Loka-lokang babae kasi, after kong sabihin kung pwede ba akong paiyak eh bigla bigla na lang akong pinilit mag cutting class at dinala ako dito sa bahay ni Rence kung saan siya pansamantalang nakikituloy.



Tinignan ko yung buong bahay. Mansion nga talaga ang bahay nila Rence. Hay ang swerte ng best friend ko, nakahanap siya ng boyfriend na gwapo, malakas ang appeal, mayaman, sweet, mahal na mahal siya at hindi siya susukuan. Nung una sinasabi niya na ang malas niya pag dating sa love, pero tignan mo nga naman ang balik sa kanya. Nasaktan siya dati, ngayon naman sobrang saya na. I know she deserves to be happy. Ako kaya? Magiging masaya pa kaya ako?



Parang di ko na to maimagine.





Nung makarating na kami ni Kryzel doon sa room niya, naglatag naman agad siya ng picnic mat sa sahig ng room niya at naglagay ng pagkadami-daming chichirya. Tinignan ko yung picnic mat, then I looked at Kryzel





“best, sabi ko paiyak, hindi ko sinabing pakain” =__=



“haha ano ka ba best! Naghahanda nga ako sa pagiyak mo eh”



“kailangan talagang may chichirya? ”



“hindi lang yan ano ka ba! Meron pa! ”



“ha? ”



Bigla naman kaming may narinig na knock sa door



“come in” sabi ni Kryzel



Pumasok na yung kumatok and nakita ko naman na si Rence ito at may dala dala siyang isang tray



“good day beautiful ladies! ” ibinaba niya yung hawak niyang tray at doon ko lang na-identify yung nakalagay doon

“three bottles of vodka, and one pitcher of cold pineapple juice”



“thank you love” sabi naman ni Kryzel



“you’re always welcome love. Pero may bayad yan ha? galing pa yang vodka na yan sa bar ko”





“oh sure love. How much ba? ”



“I’ll tell you later” he winked at Kryzel then lumabas na siya.



Bigla naman naghihiyaw yung babaita “oh my gooosssssh best! Kinikilig ako talaga kay Rence! Alam mo yung lagi naman siyang sweet, lagi din kayo magkasama pero nandyan parin yung kilig factor? ”



“sige na, ikaw na kinikilig. Ako na brokenhearted” =__=



“ikaw naman best! Pero sige na start na, simula na ng iyakan” nilagyan ni Kryzel ng vodka yung isang shot glass then naglagay siya ng pineapple juice sa isang highball glass atsaka inabot niya saakin Tinignan ko ito “err best.. nandito ako para maglabas ng loob hindi para makipag inuman. Ayoko magpakalasing.”



“best naman eh, iinom tayo hindi para makalimutan mo yang nararamdaman mo. Iinom tayo kasi gusto ko mapagaan ang pakiramdam mo”



“by the use of alcohol? No thanks, healthy living ako” =__=



“ano ka ba best! Hindi masama uminom paminsan minsan! Ngayon ka lang iinom. At pag may nabalitaan akong inulit mo to, sasakalin kita. Habang pinapayagan kita, samantalahin mo na! ”





Tinignan ko si Kryzel, parang nanay ko lang ah =__=



Inabot ko yung shot glass at yung pineapple juice. Wala naman masama, ngayon ko lang gagawin to. Sa ngayon, I want to escape from pain.



Ininom ko yung isang shot glass ng vodka atsaka ako uminom ng pineapple juice bilang chaser. After that humagulgol na lang ako ng iyak at ikinwento kay Kryzel yung lahat ng nangyari



“antokwa lang best! Ang sakit eh! Ang bobo bobo ko! Napaka manhid kong tao! Marerealize ko na mahal ko siya kung kelan huli na! ngayon ayaw niyang maniwala saakin. Wala na, ano pang dapat kong gawin! ! ”



Nilagyan ni Kryzel ng vodka yung shot glass then inabot niya saakin at ininom ko ulit to ng straight.



“best, alam mo kasi hindi porket sinabi ni Stephen na hindi siya naniniwala sayo eh titigil ka na. Minsan kailangan mong patunayan lahat bago ka paniwalaan”



Nagtagay pa ulit siya saakin atsaka ko ito ininom



“pero kasi best, ang hirap naman eh. Ayaw niya maniwala saakin.”



“so susuko ka na? Iiwan mo na si Stephen? Hindi lang basta basta ang love Naomi! Tignan mo si Rence, ang tagal bago ko siya pinaniwalaan pero naramdaman at naramdaman ko parin ang totoo niyang nararamdaman. Minahal ka ni Stephen at nasaktan siya. Oo alam ko naman na ginawa mo yun para mailigtas siya, pero Naomi nasaktan parin siya. Mahal mo na siya di ba? Then wag ka na magsalita, patunayan mo na lang sa kanya” hinawakan ni Kryzel ang magkabila kong braso “listen best, pinasaya ka niya. Ang dami niyang effort na ginawa mapangiti ka lang. He showed you how much he loves you in any sweet possible way he can. This time, it’s your turn to make him happy.”



“b-best”



“up to now hindi ka pa nag quit sa contract di ba? The contract says fight for what you feel then sundin mo ang nakalagay doon. That contract is now your key to find happiness, kaya lumaban ka para maging masaya ka! ”



Napaisip bigla ako sa sinabi ni Kryzel. Maybe she’s right. Walang mangyayari saakin kung susuko talaga ako. Kung dati si Stephen ang gumagawa lahat para mapasaya ako, ngayon naman ako na ang gagawa ng paraan makita ko lang ulit siyang ngumiti. Kung sasaya si Stephen, magiging masaya narin ako.



Uminom ulit ako ng isa pang shot ng vodka



“Kryzel, I will fight for what I feel”



She smiled then tinagayan pa ulit niya ako.





[Stephen’s POV]



“one brandy please” I told the bartender then naupo ako sa bar stool. Inayos naman niya yung order ko then inabot niya saakin. I started to drink.



“mahal kita Stephen”



Uminom ako ng brandy.



Ano ba yan! Why all of the sudden sasabihin niya saakin yang bagay na yan? ! Hindi pa ba sapat na pinaniwala niya akong mahal niya ko dati when the truth is hindi naman talaga. Plano na naman ba niya akong lokohin at saktan?

Hindi pa ba sapat na nasaktan niya na ko once?



“mahal kita Stephen”





Napapikit ako then pinatong ko ang ulo ko sa mga kamay ko.



Nami bat mo ba sinabi saakin ang bagay na yan? Hindi mo ba alam na pinagsisigawan ng puso ko na maniwala ako sa sinabi mo? Alam kong hindi ko na pwedeng sundin yung sinasabi ng puso ko kasi nga ang bobo bobo nito. Hindi lang bobo, tanga pa at uto-uto. Tss bat kasi ako binigyan ng pusong ganito eh? Pwede bang magpa heart transplant na ko? Kesa puso ang ilagay, pwede bang palitan na lang to ng bato?





Inubos ko yung laman ng rock glass ko then tinignan ko yung bartender “one more please”



“grabe ka naman mag lasing, talagang brandy? Sosyal ha” napalingon ako bigla doon sa katabi ko na nagsalita.



“ikaw pala” it’s Drew



“one mojito please” order niya doon sa bartender then binalik niya yung tingin niya saakin “so bat ka naman nagpapaka lasing? Broken hearted? ”



“mind your own business” I told him then pinagpatuloy ko ang paginom ko.



“nabalitaan ko ang nangyari sa inyo ni Naomi. Condolence pare”



Hindi ako nagsalita pero sa loob loob ko gusto kong pagmumurahin ang lalaking to! Parang nangaasar lang eh! Yung way pa ng pagsasabi niya ng condolence eh parang pinagkakatuwaan niya ko. Tokwa lang! gusto ko siyang sapakin sa mukha



“pero alam mo matagal ko ng alam yang sa contract eh” pagkukwento niya “kung wala lang yang contract na yan edi kami na ni Naomi”



Napatingin ako bigla sa kanya “anong ibig mong sabihin? ! ”



“ako ang mahal ni Naomi nung mga panahon na yun. Magka M.U na kami and pinangako niya na after ng contract magiging kami na talaga” he smirk “dahil tapos na ang contract kukunin ko na siya sayo ha? ”





Biglang kumulo ang dugo ko. Pakshet lang! Sabi na eh niloloko niya ko! Hindi talaga totoo yung sinabi niyang mahal niya ko! Hindi totoo na nasasaktan siya kasi ngayon masaya na siya at magiging sila na nung humal na lalaking to!

T@n* i*@ lang!



Sa sobrang asar ko, nahawakan ko si Drew sa kwelyo ng damit niya at nag ambang susuntukin to. Pero nakita ko kesa matakot siya, mas lalo siyang napangiti.



“bakit mo ko susuntukin? Natatakot ka na kunin ko si Naomi? Siguro dahil ngayon gusto mong balikan si Naomi no? mahal mo no? ”



Binitawan ko yung kwelyo ng damit niya and iniwas ko ang tingin ko sa kanya



“di ko alam yang mga pinagsasabi mo”



“ok then, pwede ko na balikan si Naomi? ”



Nasuntok ko bigla yung bar counter kaya nagtinginan sila saakin. Hindi ko sila pinansin. Naasar na talaga ako sa humal na to!



“hahahaha joke lang bro. May girlfriend na ko eh tsaka alam kong hindi na akin ang puso ni Naomi” naramdaman kong tumayo si Drew then tinapik kiya ang balikat ko “one advice about Naomi, ” bigla naman siyang bumulong saakin “medyo may pagka manhid at pagka slow ang babaeng yun. And oh one more thing, malalaman mong mahal ka niya pag sinabi niya ito sayo ng diretso sa mata” after he told me those thing bigla na siya umalis.





“mahal kita Stephen”



Napahawak ako bigla sa dibdib ko.



She told me those words while looking direct to my eyes.



Ibig sabihin ba nun..?



Arggh! ! !



Napakamot ako bigla sa ulo ko. Ano ba Stephen! Wake up! Wag ka ng gumawa pa ng dahilan para paasahin ang sarili ko sa isang kasinungalingan. Hindi ka niya mahal, at yun ang masakit na katotohanan!



~ Easy come, easy go that’s just how you live

Oh take take take it all but you never give ~



Kinuha ko yung cellphone ko sa bulsa ko at tinignan kung sino yung tumatawag.



Calling..

Rence Reboredo..



Ano naman kailangan nito?





I answered the call



“hello? ”



“nasan ka? ! ”



“sa bar bakit? ”



“go to my house ASAP! ”



“ha? bakit naman? ”



“S-si Naomi! Something happened to Naomi..”



Bago pa niya masabi yung nangyari kay Nami, binabaan ko na siya then naglabas ako ng pera sa wallet ko at nilagay sa bar counter tsaka tumakbo palabas papuntang parking lot.



Si Nami, anong nangyari kay Nami?



I started the engine of my car then pinaharurot ko to papunta kila Rence habang sobrang bilis ng tibok ng puso ko.

Kung anu-ano ang pumapasok sa isip ko na pwedeng nangyari kay Nami. Sa sobrang kaba ko, kulang na lang lumabas ang puso ko sa katawan ko.





In less than 5 minutes, nakarating agad ako sa bahay nila Rence. Agad naman niya akong sinalubong at nakita ko ang worried expression sa mukha niya.



“what happened to her? ! ”



“follow me”



Sinundan ko siya sa loob ng bahay nila hanggang sa makarating kami sa tapat ng isang kwarto. Pero pintuan pa lang, dinig na dinig ko ang malakas na pagkanta ng isang babae





“THAT’S WHAT YOU GET WHEN YOU LET YOUR HEART WIN!

OHHHHHH!

THAT’ WHAT YOU GET WHEN YOU LET YOUR HEART WIN!

OWOWOWOWOWOOOOOW”





Binuksan ni Rence yung pinto at nakita ko si Naomi na kumakanta doon na parang rakista habang hawak hawak ang isang bote ng vodka





“I DROWN DOWN ALL MY SENSE WITH THE SOUND OF IT’S BEATING!

THAT’S WHAT YOU GET WHEN YOU LET YOUR HEART WIN

OWOOOOHHHWOOOOOWWWHHH”





Kryzel clapped “bravo! Ang galing ng best ko magpaka Paramore pag lasing! Pero lasing ka na, kaya umuwi ka na, nandyan na sundo mo! ”





Nagkaroon bigla ng malaking question mark sa ulo ko.



O-k? ano to? ! Ano ang masamang nangyari kay Nami? Eto ba yun?



Gravy lang =__=





“Stephen, kaw na bahala kay Naomi ah? Paki uwi na yan sa bahay nila. Baka magalit na mga kapitbahay namin eh” tumingin si Rence kay Kryzel at hinawakan ang kamay nito “let’s go love” after that lumabas na sila ng kwarto





Tinignan naman ako ni Naomi “ayy iniwan na nila ko? Ayaw na nila ko marinig kumanta? Ikaw gusto mo? ”



“hay naku naman! ”



“teka kilala kita ah” tinuro niya ko “ikaw si Stephen! Hahahahahahahahaha hi Stephen! ” bigla siyang tumalon sa mga braso ko kaya naman bigla ko siyang nabuhat



“h-hoy! Ano ba! Ibababa kita ang bigat mo eh! Tsaka ang baho mo amoy alak ka! ”



“eeeehhh! Buhatin mo ko! ” tinignan niya ulit ako sa mukha “hahahahahaha itsura mo oh mukha kang unggoy!

Hahahahahahahahaha” after that bigla naman niya ako pinagsasampal habang parang loka-lokang tumatawa



“aba grabe ka na ha. Broken hearted ako dahil sayo, sinabihan mo na kong mukhang unggoy, pinagsasampal mo pa ko. Di ko na kinakaya mga pananakit mo ha” =__=



“hahahahahahahaha ang gwapo mo! Mukha kang unggoy! Ikaw ang pinaka gwapong unggoy na nakita ko! !

Wahahahhaha”



“hay ano ba naman! ang sarap mong iwan dito! ” =__=



Tsk! naloko ko ng humal na Rence na yun ah. Humanda talaga sakin yun pag nakita ko siya =__=



akala ko na kung anong nagyari eh! badteeep





Mas lalo niya hinigpitan ang pagkakapulupot sa leeg ko para di ko siya ibaba “eeehh ayoko. Ang sarap sa pakiramdam ng ganito ako kalapit sayo” after niyang sabihin yun, bigla na lang siyang pumikit. Mukha atang nakatulog na.



Binuhat ko si Nami papasok ng kotse ko.



“oo Nami, ang sarap nga sa pakiramdam ng ganito kalapit sayo”



Ibinaba ko siya sa passenger’s seat tapos sumakay narin ako sa kotse. Nagulat naman ako ng bigla ulit siya dumilat then nginitian niya ko



“gusto mo kantahan kita? Ayaw na ko pakinggan ni best sa pagkanta eh”



“manahimik ka na lang diyan at matulog. Uuwi na tayo”



“eh basta kakanta ako! ”



Nagumpisa na siya kumanta kaso kesa rock song ang kinanta niya, nagulat ako ng kumanta siya ng love song





“Once in a while

You are in my mind

I think about the days that we had

And I dream that these would all come back to me”





Napatingin ako kay Nami at nakita ko na nakapikit siya habang kumakanta





“If only you knew every moment in time

Nothing goes on in my heart

Just like your memories

How I want here to be with you

Once more “



Pero mas ikinagulat ko when I heard her voice broke at kitang kita ko ang malungkot na expression sa mukha niya



“Y-you are al..ways gonna be…t- the one

And y- you.. should know

H-how I wish I could have..n- never let you go

C-come into my life.. again

Oh..d-don't say no “

Bigla na lang may tumulong luha na galing sa mata ni Nami



“You a-are always g-gonna be the one.. in my life

So t-true, I b-believe I can never find

S-somebody like you

My first love”



Bigla ulit siyang dumilat at nginitian niya ako.



“hoy lalaking mukhang unggoy! I love you! ” and again may tumulong luha sa mata niya.





Nakangiti siya, pero may luha sa mata niya.



Pinunasan ko yung mga luha nito then inilapit ko ang mukha ko sa kanya



“I love you too babes” after that hinalikan ko si Naomi habang may lumalabas narin na luha sa mata ko.



Ngayong gabi, hahayaan ko muna na paniwalain ang sarili ko na mahal ako ni Naomi. Alam ko naman na kinabukasan malilimutan niya na ang mga sinabi niya at ang mga nangyari.





Pero kahit ngayong gabi lang, kahit ako lang ang makaalala, gusto kong hayaan muna ang puso ko na magpaka tanga.





Chapter 54


*too late? *





[Stephen’s POV]





Kanina pa nakatulog si Naomi dito sa kotse ko. Kanina parin kami na nasa tapat ng bahay nila pero di ko magawang buhatin siya palabas ng kotse ko. Ayoko munang mawala siya sa paningin ko.





Tinitigan ko ang mukha ni Naomi na mahimbing na natutulog.



“hay naku babes, kahit mukha ka na namang tibong nerd ngayon ikaw parin ang pinaka magandang babae na nakita ko” bulong ko sa kanya then hinawi ko yung buhok sa mukha niya at tinanggal ang eyeglasses niya.



Napahinga ako ng malalim. Ramdam na ramdam ko kung gaano ko kamahal ang babaeng nasa harapan ko ngayon.

Siya ang nagturo saakin magmahal, at siya rin yung babaeng nagpasaya ng buhay ko. My whole life is a sh1t until she cames. Masarap palang magmahal.





..pero ang sakit masaktan ng husto.





Akala ko magiging masaya na ko nung dumating siya sa buhay ko. Pero katulad din ng ibang masasayang bagay, may katapusan. Nung sinabi niya saakin na mahal niya ko, gustong gusto ko paniwalaan yun.



But I’m just too scared to take a risk.





Ayoko ng masaktan ng paulit ulit. Ang hirap na, di na ko na kakayanin. Tama na yung iniwan ako ng mom ko, tama na yung pinabayaan ako ng dad ko.



Tama na yung niloko ako ng babaeng mahal ko.



I don’t want another torture. But for the last time, gusto kong titigan ang mukha ng babaeng mahal ko para kada pipikit ako, eto ang makikita ko. Siguro kada maalala ko siya, papaniwalain ko na lang ang sarili kong minahal niya ko.



I gave Nami one last look then bumaba na ako sa kotse ko at binuksan yung kabilang side kung saan siya nakahiga.

Bubuhatin ko na sana siya ng mapansin ko yung nasa leeg niya.





Yung kwintas na binigay ko sa kanya nung araw na naging kami.





Tinanggal ko yung necklace sa leeg niya “Hindi mo na kailangan ang kwintas na to Nami. Itatago ko na lang muna to” inilagay ko sa bulsa ko yung kwintas then binuhat ko na siya palabas ng kotse ko.



Naglakad ako sa gate nila then nag door bell ako.



“ARF! ARF! ! ” napalingon ako doon sa gilid ng gate at nakita ko yung aso ni Nami doon





“oh wag mo ko awayin, inuwi ko na nga yung amo mo tatahulan mo pa ko.”



“ARF! ! ARF! ! ”



“tss sige awayin mo ko! Magsama kayo ng amo mo. Sinaktan na nga ako sinabihan pa ko mukhang unggoy.

Makatarungan ba yun? ”



“ARF! ARF! ! ”



“di ba lalaki ka rin Hotdog? Advice lang, wag ka na mag hanap ng girlfriend. Sakit lang yan sa puso. Mamaya mamatay ka pa, sayang naman ang cute cute mo, ang taba taba mo pa! halatang na-o-overfeed ka na.”



Bigla naman may nagbukas nung door ng bahay nila



“Hotdog bat ka tahol ng tahol? ”



Napatingin ako bigla doon sa lumabas ng bahay nila. Nakalimutan ko, nakauwi na pala siya.



Bigla rin siyang napatingin saakin





“S-stephen? A-anak..”





Iniwas ko agad yung tingin ko “hindi po ako si Stephen, D-drew po ang pangalan ko. Kaibigan po ako ni Naomi, nalasing po kasi siya kaya inuwi ko na siya”



“p-pero…” naputol yung sasabihin niya ng bigla naman may lumabas ulit sa bahay nila.



It’s Nico.



“Mika? ! What happened to her? ! ” lumapit si Nico saamin then kinuha niya saakin si Nami



“nalasing siya. Napagutusan lang ako na dalhin siya dito. Sige una na ko”



“salamat, bro” after that pumasok na sa loob si Nico habang buhat buhat si Nami kaya naiwan na lang kaming dalawa nung.... Mama ni Nami



Tinalikuran ko na siya pero nagulat ako ng hawakan ako nito sa braso.



“p-pwede ko bang hawakan ang mukha mo? ”



“ha? ”





“m-may kamukha ka kasi eh. Kamukhang kamukha mo siya”



Bago pa ako makapag react nagulat na lang ako ng hinaplos niya ang mukha ko.



For a second, parang gustong lumabas ng luha sa mga mata ko.



My mom used to do that to me. Pagkagising ko, habang kumakain, bago ako matulog, palagi niya hinahaplos ang mukha ko. Masyado pa akong bata nung mga panahon na yun pero tandang tanda ko ang mga haplos na yun.

Masarap sa pakiramdam at ramdam na ramdam ko ang pagmamahal ni mom saakin kada gagawin niya yun. Akala ko di ko na ulit mararamdaman to, pero ngayon, ginagawa na ulit saakin ito ng ina ko.



Pero kesa matuwa ako, nasasaktan ako.



Iniwas ko yung mukha ko sa pagkakahawak niya “ah pasensya na pa ko kayo. Naiilang po kasi ako, aalis na ko” after that tinalikuran ko na siya ng tuluyan at naglakad papasok ng kotse ko.





[Naomi’s POV]





Ang sakit ng ulo ko!



Idinilat ko yung mata ko atsaka ko minasahe yung ulo ko. Parang mabibiyak ito sa sobrang sakit! Si Kryzel kasi sukat ipaubos saakin yung tatlong bote ng vodka =__=





“hoy lalaking mukhang unggoy! I love you! ”



“I love you too babes”





Napabangon ako bigla sa kama ko at napahawak sa labi ko.



Teka.. teka y-yung kagabi, yung nangyari kagabi totoo ba yun o panaginip lang?



Alam ko nasa bahay ako nila Rence at nakikipaginuman kay Kryzel, hanggang sa nalasing ako at kumanta ng kumanta na parang takas sa mental hospital. Then.. then.. ay ampupu, dumating ba si Stephen? Pero, impossible.

Paano siya pupunta kung abot langit ang galit niya saakin?





Bigla naman may pumasok sa loob ng kwarto ko.



“oh gising ka na pala Mika”



“mama, paano ako nakauwi dito? ”



“hinatid ka ng kaibigan mo. Drew ang pangalan”



Drew? Si Drew? ! T-teka si Drew naghatid saakin? Pinuntahan niya ko kila Kryzel at hinatid ako saamin?



Pero ang natatandaan ko talaga si Stephen eh. Hinalikan pa niya ko. Sinabihan pa niya ko ng I love you.



Ibig sabihin hindi totoo lahat ng yun? Panaginip lang yun? : (





Bumaba ako sa dining room namin para mag-almusal. Nadatnan ko naman doon si Kuya Nico. Naupo ako sa tabi niya then kumuha ako ng pandesal.



“oh Mika inumin mo to” inabutan niya ako ng cup na may lamang coffee “next time wag kang iinom ng sobra sobra ha? ”





“s-sorry kuya”



Ininom ko yung coffee then tinignan ko si Kuya. Doon ko lang napansin na parang ang laki ata ng eyebag niya? Di naman siya nagpupuyat kasi lagi niya pinapangalagaan yung itsura niya para sa photoshoot niya. Isa pa para atang mugto ang mata niya.



“k-kuya Nico ok ka lang ba? ”



Nginitian niya ako “oo naman”



I smiled back “kelan mo pala ipapakilala kina Papa si Yannie? For sure magugustuhan nila si Yannie”



“uhmm Mika kasi ano eh..” iniwas niya yung tingin niya saakin Sabi na may problema eh. At mukhang alam ko na kung ano yun. I smiled at him “kuya kung ako ang iniisip mo, pwes sinasabi ko sayo itigil mo yan. Di ako maiingit sa inyo ano ka ba! Gustong gusto ko nga si Yannie para sayo eh. Kaya hayaan mo na yung gulo na nangyayari saakin at ipakilala mo na si Yannie”





“hindi yun Mika eh. Kasi…” huminga siya ng malalim “me and Yannie broke up”





Napatigil ako sa paginom ng kape tsaka ko tinignan si kuya. Kitang kita ko ang lungkot sa mukha niya.



“b-bakit kuya? ”



“nakipag break ako sa kanya kasi hindi ako makapaniwalang pinagawa niya ang bagay na to sayo. Alam ko di niya ginusto pero Mika ang sakit isipin na yung babaeng mahal ko ang dahilan kung bakit nasasaktan ang kapatid ko”



Napatitig ako sa kanya. Ang dami kong gustong sabihin kay Kuya, sa sobrang dami nito, isa na lang ang lumabas sa bibig ko.





“tanga”



“Mika! ”



“ang tanga mo kuya! Galit ako sayo! ! ” iniwan ko si kuya sa dining room at tumakbo ako palabas ng bahay. Naasar ako kay kuya! Nasakanya na ang babaeng mahal niya iniwan niya pa para sa isang bagay na hindi niya alam ang buong storya? !





Nakakaasar! Hindi ba niya alam kung gaano kasakit ang magsisi? !



“Mika! ” nahawakan ni Kuya Nico ang braso ko atsaka niya ko hinarapa sakanya “bat ka ba nagagalit sakin ha? ! ”



“mahal mo ba talaga si Yannie ha? ! ”



“OO MAHAL KO SIYA! Mika naman nahihirapan din ako! Masakit din saakin na iwan ko siya.. pero di ko tanggap…”



“di mo tanggap? ! Na ano? ! Kuya mahal mo siya eh! Nasasaktan din naman siya sa nangyayari pero bakit dinagdagan mo pa? ! Kuya hindi niya ko pinilit gawin ang nasa contract, ako ang mismong nagsabi na gagawin ko yun! ”



Napatigil si Kuya at bigla siyang napabitiw sa braso ko



“a-ano? ”



“ako ang may gustong gumawa nun! Ako ang nagpasok ng contract sa buhay ko! Sarili kong desisyon yun kaya kasalanan ko bat ako nasasaktan! Pero lahat ng nangyari hindi ko pinagsisisihan dahil masaya ako na nakasama ko si Stephen at gagawin ko lahat para bumalik siya saakin. Ayoko na mangiwan, at lalong ayoko ng magpaka tanga katulad ng katangahang ginawa mo! ”



After ko sabihin yun bigla na lang tumakbo si Kuya pabalik ng bahay. Sinundan ko naman siya and nakita ko siya na palabas din agad dala-dala ang susi ng kotse niya. Agad naman siyang pumasok dito at pinaandar to ng mabilis.





I smile.



Kuya, wag na wag na wag mo na ulit iiwan ang babaeng mahal mo.



Pumasok na ako sa loob ng bahay namin para ipagpatuloy ang pagkain ko then nag-ayos narin ako at pumasok sa school.



Pag dating ko naman sa school, nakita ko si Drew na kumukuha ng gamit sa locker niya. Nilapitan ko siya



“Drew”



“oh Naomi”



“ano, uhmm salamat kagabi sa paghatid saakin ha? ”



“kagabi? Hindi kita hinatid kagabi Naomi”



“ha? ”



“ano ba sinasabi mo? ”



“h-ha? ah eh w-wala”





Hindi si Drew ang naghatid saakin? Pero sabi ni mama si Drew eh.



Teka teka ang gulo! Matanong na nga lang sila Kryzel mamaya. =__=



“papunta ka na ba sa classroom mo? ” tanong ni Drew saakin



“ha? ah oo”



“samahan na kita” sinabayan ako ni Drew sa paglalakad



“hindi ba magagalit si Jeanell dahil sinamahan mo ko? ”



He smiled “uhmm nope. Alam niya naman na siya lang ang mahal ko eh”



Napangiti ako bigla kay Drew “dapat lang! pag niloko mo yun gugulpihin kita! ”



“syempre di ko lolokohin yun. Takot ko lang na magulpi mo ko” we both laugh. Bigla naman niya tinap yung ulo ko “I’m glad Naomi, nawala na yung awkward feeling saating dalawa”



Napangiti din ako kay Drew then I stretched out my hand “friends? ”





He took it then nakipag shake hands siya saakin “friends”



Nagulat naman ako bigla ng may nanghawi saamin dalawa ni Drew kaya pareho kaming napabitiw sa isa’t isa.

Pagkakita ko, si Stephen ito.



“tabi nga! Haharang harang eh! ! ” bigla naman naglakad ng mabilis si Stephen palayo saamin at mukhang badtrip na badtrip. Kitang kita ko kasi ang pamumula ng tenga niya.





“HAHAHAHAHAHAHAHAHAH AHAHAHAHA” napatingin ako bigla kay Drew ng humalakhak siya





“err ano nakakatawa? ”



“HAHAHAHAHAHAHAHAHA nakakaaliw talaga! HAHAHAHAHAHAHAHAHA” napahawak siya sa tyan niya at halos magpagulong gulong siya doon sa sobrang kakatawa. Nakita ko pa na maiyak iyak na siya.



Ok? Ano naman nakakatawa?



“bakit ba? ”



“HAHAHAHAHA grabe Naomi naaliw talaga ako sa inyo ni Stephen! Hahahahaahahahaha! ”





Napataas ang kilay ko. Okay? Astig ha! Pareho na kami nasasaktan dito may tao pang nagawang maaliw saamin dalawa! Astig talaga! =__=



“hay naku Naomi, sundan mo na si Stephen! Kaya yun galit, dahil sayo”



“eh? ”



“mahal ka nun at mahal mo siya. Papayag ka na magkahiwalay kayo ng tuluyan? ”



“h-hindi syempre..”



“oh edi sundan mo na” bigla naman lumapit si Drew saakin at binulungan ako “minsan kailangan mo din daain sa dahas ang isang bagay para makinig siya sayo” after he said that bigla kinindatan niya ko at umalis na.



Daanin sa dahas? Napangiti naman ako at hinabol ko si Stephen.





“STEPHEN CRUZ! ! ” tumigil siya sa paglalakad at iritadong lumingon saakin





“ANO? ! ”



“mag usap tayo! ”



“nanaman? ! Mag usap na naman! ano ba Naomi! Iwan mo na nga ako! Ayoko makipag usap sa manloloko! ”



“hindi! Maguusap tayo sa ayaw mo o sa gusto mo! ”



“eh ayoko nga eh! Wala ka magagawa! Ano ba sabi ko na tantanan mo na ko eh! Tsaka kahit ano pang sabihin mo di ako maniniwala sayo! ”



“wala akong paki kung maniwala ka o hindi! Basta maguusap tayo! ”



“tss ganyan ka ba pag may hang over? ! Nagiging makulit ka? ! ”



Napatigil ako bigla sa pagsasalita at napatitig ako kay Stephen



“oh bat ganyan ka makatingin? ! ” sigaw nito saakin pero di ko siya sinagot at bigla na lang ako napangiti.



“ano naman nginingiti mo diyan? ! ” sigaw ulit nito saakin





Tinuro ko siya “paano mo nalaman na may hang over ako? ”



“h-ha? ah eh.. m-may sinabi ba ko na may hang over ka? ” iniwas niya ang tingin niya saakin.



“oo! Ikaw ang nag hatid saakin sa bahay no? ! hinalikan mo ko kagabi! Naalala ko! Hinalikan mo ko kagabi! ! ” ngiting ngiti kong sabi sa kanya



“wala akong alam sa sinasabi mo” tinalikuran na niya ako pero hinabol ko ulit siya at hinawakan sa braso



“sabi ng maguusap tayo eh! ”



“eh ayoko nga eh! ! ! ”



Ang kulit niya! Ayaw niya magpatalo! =__=



At dahil ayaw niya makipag usap saakin, bigla ko na lang kinagat yung braso niya



“OUCH! ! OW OUCH! ! WHAT THE HELL? ! ” sigaw niya habang hinihimas himas niya ang brasong kinagatan ko “ARE YOU INSANE? ! ”



Tumawa ako ng malakas 'hahahahahaha. No i'm not insane, i'm drunk. Hahahahahaa'



“ewan ko sayo! ! ” tatalikuran na ulit niya ko kaso hinawakan ko ulit siya sa braso “WHAT NOW? ! ” sigaw niya saakin





“usap tayo”



“ano ba! ! ! ”



“kakagatin kita ulit pag di ka nakipag usap sakin”



“OKAY FINE! MAGUUSAP TAYO BUT DON’T EXPECT NA MANINIWALA AKO SAYO! ”



I grinned.



Tama nga si Drew. Minsan kailangang daanin sa dahas ang ilang bagay.



[Nico’s POV]





“Kuya mahal mo siya eh! Nasasaktan din naman siya sa nangyayari pero bakit dinagdagan mo pa? ! ”



Ipinatong ko ang ulo ko sa manibela ng kotse ko.



Maybe Mika’s right. Ang tanga tanga ko nga siguro. Kesa intindihin si Yannie at damayan, mas lalo ko pa siya sinaktan. Napaka tanga ko para pakawalan ang babaeng mahal ko.





Pero sana tanggapin pa niya ako.



I heared my phone ring, sinagot ko naman to.



“hello? ”



“NICO WHERE THE HELL ARE YOU? ! THE PHOTOSHOOT IS ABOUT TO START—“



Bago pa matapos ni manager yung sinasabi niya, I cancelled the call. Wala akong paki sa photoshoot ngayon. Ang mas mahalaga saakin ay ang mapuntahan ko si Yannie.



Dumiretso ako sa school nila Mika. Bahala na kung paano ko siya hahanapin basta ang importante ay makausap ko siya.





[Yannie’s POV]



“oh my gosh! Nakita niyo yun? Nandito yung model nung bench! Ang gwapo sa personal! ! ”



“kaya nga eh”





“atii sino naman yung model ng bench ang tinutukoy nila? Baka ang papa Nico mo na yun ha! ” sabi ni France saakin



“impossible France. Di ako pupuntahan nun dito”



“Err baka napadaan lang si Papa Nico? ”



I smile “impossible”



“hay naku ati bat ka kasi pumayag na makipag break sa kanya! Dapat hindi mo hinayaan na iwan ka niya!

Dapat pinagtanggol mo sarili mo! ”



“France tama naman lahat ng sinabi niya kaya di ko siya masisisi”





“hindi.. mali ang sinabi ko. Mahal kita Yannie”





Napalingon kami bigla ni France sa likod nung marinig naming ang boses na yun.



“N-nico..”



“ma iwan ko muna kayo” bulong ni France saakin atsaka siya umalis



“a-anong ginagawa mo dito? ”



Nilapitan ako ni Nico at nagulat ako ng bigla siyang lumuhod sa harap ko



“nico! Tumayo ka diyan”



“sorry Yannie. Sorry sa nagawa ko. P-please patawarin mo ko. Hahayaan kitang saktan mo ko o sabihan ng masasakit na salita pero please patawarin mo ko” hinawakan ni Nico yung kamay ko “bumalik ka na sakin

Yannie”



Napaupo din ako at niyakap ko si Nico “mahal na mahal na mahal kita Nico”





“mahal din kita Yannie, sobra. Wala akong minahal na ibang babae katulad nito.”



“..pero Nico” humiwalay ako sa pagkakayakap ko sa kanya “tama ka. Hindi nga pwedeng maging tayo”



“Yannie, please kalimutan mo na yung sinabi ko. Wag mo na isipi yun nakikiusap ako. Patawarin mo na ko, please. Wag mong sabihin ang bagay na yan. Mamatay ako pag nawala ka..”



Huminga ako ng malalim dahil nararamdaman kong tutulo na naman ang luha ko



“Nico, di ko makukuhang maging masaya hangga’t hindi sumasaya si Naomi at Stephen”



“p-pero”



“ sorry” tumayo na ako at tinalikuran si Nico pero hinabol niya ako at hinawakan ang kamay ko



“Yannie, wag mong gawin to, please? ”



Inalis ko ang pagkakahawak niya sa kamay ko at naglakad palayo ng hindi tumitingin sa kanya.





Ayoko rin gawin to Nico…





…pero di kaya ng konsensya kong maging masaya habang may dalawang taong nasasaktan ng dahil sa contract na ginawa ko





Special Chapter

*Seducing France part 2*



[A/N Part 1 is written by HaveYouSeenThisGirl. To read, go to this link >>> http: //www.wattpad.com/2165318-break-the-casanova%27s- heart-operation-seducing]





[France’s POV]



Bago ko simulan ang POV ko, I would like to thank the author for giving me an opportunity na magka POV. Aba’y 54

chapters na ang BTCHO at patapos na ito pero ni-isang beses hindi ako nabigyan ng chance magka POV! Grabeng pang aapi ang ginawa saakin ng author na to! Ginawa niya akong clown ng storya niya. Aba hoy sa ganda kong to di lang pang clown ang beauty ko no! no no no! !





[A/N: sa lahat ng characters ko eto ang pinaka reklamador. Kung paslangin ko na lang kaya to? ! ]





Joke lang te! Kaw naman di na mabiro! O sige na, P-POV na ko kaya chupi ka na! Wag ka maglalagay ng AN sa gitna ng chapter na to kung ayaw mong halayin ko si Papa Stephen =___=





***



N aupo ako sa isang bench dito sa park kung saan tanaw na tanaw ko ang mga nag gagwapuhang mga naka topless na papables na busy mag basketball.



“hay naku Bruno nawiwindang na akey sa mga kaibigan ko! Lahat sila brokenheartedlalu! Akey lang ang maganda ang love life. Buti na lang palandi landi lang akey. Hihihihi” sabi ko doon sa chiuaua kong si Bruno “pero haller nakaka windang ng brain cells yung mga pangyayari ha! waley na ko makausap ng matino! Lahat sila ang e-emo. Ewwww. Si Kryzel at Rence naman di ko rin makausap ng maayos kasi kada kasama ko yung dalawa, wala naman ibang ginawa kung di mag kissing sce- *toot toot* censored censored.

How gross di ba! ! ”





*BOOGSSHH*




“ARAOUCH! OH MY GOSH MY BEAUTIFUL FACELALU! ! ” T___T



Napahawak ako sa feslalu ko na tinamaan ng kung anong bulalakaw out of nowhere!



My gulay! Sinong pangahas ang gumawa nito saakin? ! Di ba nila alam na pag na-damage ang feslalu ko eh mag e-end of the world na? ! Sa feslaks na ito nakasalalay ang salvation ng mundo at world peace! ! >__<



“pare, sorry natamaan ka namin ng bola! ”



Inalis ko yung kamay sa mukha ko at ready ng bulyawan ang pangahas na gumawa saakin nito ng bigla akong matulala sa nakita ko.





Betcha by golly wow!





May anghel na bumaba galing sa langit.





AMPOGGEEEEEEEEE O///O





“ehem! Oo pare ayos lang kaso ang sakit ng mukha ko brad” sagot ko doon sa gwapong nilalang na parang isa kong tunay na lalaki. Aba’y pag nabuko akong isang tunay na babae baka himatayin yan. ^___^v



“ganun ba brad? Pasensya ka na talaga ha? Saan ba masakit? ”



“ditey *ehem* dito brad” tinuro ko yung part ng pisngi ko kung saan tumama yung bola.



“patingin nga” sinilip niya ang feslalu ko at sobrang lapit ng fes niya saakin.



SHOCKINGNESS! Me is kinikilig! Huwaaaaaaaaa. May kissable lips siya! Oh my! Oh my!



“Dito ba pare? ” hinawakan niya yung pisngi kong may pasa





“aw aw ow aw”



Tinanggal naman niya agad yung kamay niya dito “sorry brad masakit ba? ”



“hindi, masarap siya brad, masarap”



“ha? ”



“ah ibig kong sabihin eh *ehem* pare alam mo bang nag mo-model ako? ! Pag nadamage ang mukha ko wala na kong kinabukasan”



“ganun ba? Naku pasensya ka na talaga! Ano ba dapat ko gawin? ”



“enge number mo. Kung sakaling kailangan ko ng pampaospital dapat kong i-contact ka”



“o sige sige. Eto number ko” nilabas ko yung phone ko at tinype yung digit na binigay niya. Mwahahahaha akey na matalino. Di lang pala pang Aphrodite ang beauty ko! Pang Athena din ang brainlalu ko. Bwahahahahaha



“ano name mo pre? ” tanong ko kay papable



“James”





“hi James I’m France. Nice to meet you” I stretched out my hand para makipag shake hands sa kanya Inabot naman niya to “nice meeting you too”



Golly! Malapit na akey mag freak out dito sa sobrang kilig ha! mwahahahaha. This is my lucky day! Ansaveh ng beauty ko sa beauty nila Naomi? ! Ako may papable na! sila mga brokenhearted. Mwahahahahahaahha



“o sige, kailangan ko na bumalik sa game. See you around” kinawayan niya akey then tumakbo na ulit siya pabalik ng court.





“oh my goooossssssshhhh! ! ” tili ko “kita mo yun Bruno beybeh? ! Yan ang future boyfriend ko! I got his numbah! I got his numbah! ! ”



“Arf arf! ! ” bigla naman tumalon si Bruno sa may bench at tumakbo palayo saakin Ay bruhildang aso! Iniwan ang dyosang amo!



Hinabol ko si Bruno at buti na lang naabutan ko siya agad



“doggy doggy. Good doggy doggy. Wag mo na kong tatakbuhan ulit! Ang mukhang to ang dapat hindi tinatakbuhan! Sa ganda kong to! Hmpf! ”



“hi beybeh France” napaangat ang ulo ko doon sa tumawag saakin at halos lumuwa ang eyeslalu ko sa nakita ko.





Si Dennylalu.





My greatest fear.





“Long. Time. No. See” she told me with matching pakindat kindat pa ng eyeslalu



“RAPIST! ! ! ! ! ” O____O tumakbo agad akey palayo sa kanya!



Aba di ko pa nakakalimutan yung pinag gagagawa niya saakin no! Matapos ang rape scene na ginawa niya saakin doon sa seducing France part 1 eh sinundan pa niya ulit yun! !





*Flashback*

(kamot e-q scene ni France. BTCHO chapter 44.2)





Nasa park kaming dalawa ni Naomi ng biglang may nagdagsaang mga batang yagit at inaabutan siya ng inaabutan ng mga teddy bear. Aba’y syempre inggit ang lola mo! Kitang kita naman na lamang na lamang ang beauty ko sa beauty ni Naomi pero bakit siya may teddy bear ako wala? T___T



May lumapit na namang batang yagit saamin at mukhang aabutan na naman ng teddy bear si Naomi



“oh ano na naman yan? ! Teddy bear na naman? ! sabihin niyo doon sa nagpadala sarili naman niya ang ipadala niya dito hindi puro teddy bear! ” pagtataray ko doon sa bata



“ano ba France wag mo nga siya tarayan! ” pag saway saakin ni Naomi sabay tingin doon sa bata at ngiti ng malawak “ano yun? ” hmpf obvious na obvious na kinikilig ang bruha!



But instead na sagutin siya nung bata, saakin ito tumingin



“Oh my goooosssshhhh meron may nagpapabigay saakin? ” tili ko.



Sosyal! Di lang si Naomi ang may suitor no! ako din! Bwahahahaha Tumango yung bata and mas lalo akong tumil “ano yun? ! Ano? ! Anoooo? ! ” excited na tanong ko May biglang inabot yung bata saakin.





Bente pesos.





“ano gagawin ko diyan? ! ” sigaw ko.



Langyang admirer to oh! Napaka kuripot! Di lang pang bente ang beauty ko! =___=



“may nagpapabigay po. Bumili daw po kayo ng dalawang kamote-Q tapos pumunta daw po ikaw sa may kanto. May nagaabang na gwapong lalaki sayo doon”





Owww kaya naman pala! Baka mahilig sa kamote-q ang papable ko? mwahahahaha



“oh my gosh! Me is so kinikilig! ! ”





“t-teka! Sure kang sa kanya ipinapabigay yun hindi saakin? ! ” tanong ni Naomi sa bata. Echoserang froglet!



“opo siya talaga” sabi nung bata sabay takbo palayo



“ay naku bbye sister! Need ko na bumili ng kamote-q! wahihihihi. Diyan ka lang ha? ”



“oy teka- ! ” bago pa tuluyan makapag react si Naomi, tumakbo na agad ako palayo papunta sa bilihan ng kamote-q



“manong dalawang kamote-q nga po” inabot ko yung bente kay manong at nung makuha ko na yung kamote-q, nag punta ako doon sa kanto kung saan matatagpuan ko yung gwapong nilalang na nakatadhana saakin.



But instead na gwapong nilalang ang nakita ko, isang pusang marshmallow ang nadatnan ko.



“nandito ka na pala darling”



“w-w-who you? ! ”



“nakalimutan mo na ba ko France darling? Ako si Denny…” lumapit siya saakin at hinawakan ang dibdib ko “…ang babaeng nakatadhana sayo”



“ay chupi te! Don’t touch me! Ewww! Anong babaeng nakatadhana? ! Excuse me lalaki ang nakatadhana saakin! ! ”





“wag ka na umangal France, soulmates tayo kaya wala ka nang kawala saakin. Rawr! ”



“wala akong soul ati! Kaya di tayo pwedeng maging soulmate! ! ” tumakbo ako palayo sa kanya kaya lang nahawakan niya bigla ang braso ko.



“not so fast beybeh! ”





“eewwww! Let go of me! Let go of me! ! ”





“Wag ka malikot! Hahalikan kita! Rawr! ”





“oh my gosh! Help me! Rape! Rape! ! ”





“Girls! ” bigla naman nag snap si Dennylalu ng fingers at may nagsulputang mga babaeng marshmallow sa tabi niya.

Hinawakan ako ng mga ito at ipinasok sa isang kotse





“saan niyo ko dadalhin? ! Pakawalan niyo ko! Patay kayo kay Papa Stephen pag may ginawa kayong masama saakin! ”





“France darling, si Papa Stephen ang nag benta sayo saamin sa halagang bente pesos at dalawang kamote-q”





Huwaaaaaa pakana ni Papa Stephen to? !





I hate him! Hahalayin ko siya pag nagkita kami! ! T___T





“saan niyo ba kasi ako dadalhin ha? ! paalisin niyo na akey! ! ” T__T





“hindi pwede darling” ipinulupot ni Dennylalu ang braso niya sa braso ko at sumandal siya saakin“dadalhin ka namin sa langit”





At ayun nga. Tuluyan na nila kong dinala...





....sa impyerno =__=





*end of flashback*





Kung ano ang ginawa nila saakin, wag niyo na alamin. Manood na lang kayo ng cannibal films, mas accepted pa yun

=__=





“I miss you beybeh! Come to mameeh! ” habol saakin ni Denny





“don’t chase me you doggy! Chu! Chu! ”



“France darling, wag ka na kasi pakipot. I know you like me”



“like your fes te! Never! Over my drop dead gorgeous sexy body NEVER! ”



“wag ka na mag in denial diyan! Alam kong lalaki ka na! BWAHAHAHAHAHAHA”



“hindi akey lalaki! Isa akong Dyosa kaya chupi! ! ”



Pero kesa umalis, dahan dahan na naglakad si Dennylalu papalapit saakin na tila isang mabangis na aso na isang maling kilos ko lang eh dadambahin niya akey.





“mwahahahahaha wala ka ng kawala saakin France! You are mine! Mwahahahahaha”



“achehe! Wag kang lalapit saakin! Chupi! Chupi! ”



At before pa akong makatakbo, tuluyan na niya akong dinamba at hinalikan.



“eeeeeeeewwww! Eeeeewwwwwwwwwwwww! Bat mo ko hinalikan! ! Ewwwww! Poison to! Poison! !

Ewwwwwwwww! ”





“arte mo te! Mahuhulog at mahuhulog ka rin sa alindog ko tandaan mo yan! Bwahahahahaha” at bigla na lang siyang nag evaporate sa harap ko.





~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*< br>


Dear miss author



Wag mo na hayaan pang magkatagpo ang landas namin ni Dennylalu.



Nagmamahal, ang DYOSA FOR LIFE.



P.S. Pinanganak akong Dyosa, mamatay akong Dyosa. Itaga niyo yan sa abs ni Papa Stephen, Papa Drew at Papa Rence =__=



~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~ *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*





Chapter 55


*plead*





[Nao mi’s POV]





“ok what is it that you want to talk about? Sabihin mo na agad, busy ako”





Dinala ko si Stephen dito sa roof top ng school namin para magusap kami. Actually naawa nga ako sa kanya kasi ang daming beses ko siyang kinagat bago ko nahatak yan dito sa rooftop. Kita ko mga pasa sa braso niya gawa ng kagat ko. Sorry naman, may pagka bampira ako eh =__=



“Stephen, about Mama Anne- -“



“aalis na ko” pag putol niya sa sinabi ko



“p-pero makinig ka naman muna kasi”



Humarap saakin si Stephen “please stop. Ayoko muna pagusapan ang bagay na yan. Hayaan mo muna ko.

Kung tungkol dito ang paguusapan natin then it’s better if umalis na ko”





Huminga ako ng malalim “t-then ok lang ba kung ang paguusapan natin is yung about saating dalawa? ”



Hindi ako sinagot ni Stephen instead pumunta siya doon sa mga railings habang tinatanaw ang buong school namin.

Nilapitan ko siya at ginaya yung ginagawa niya.



Ilang minutong katahimikan. Naisipan ko ng mauna magsalita.



“Stephen, ano ba dapat kong gawin para maniwala ka saakin na mahal kita? ”



Hindi sinagot ni Stephen yung tanong ko. Nagkaroon ulit ng ilang minutong katahimikan.



Grabe, napaka ganda ng paguusap namin. Kulang na lang maging pipe na kaming dalawa. Eh kung kagatin ko na lang kaya ulit to? =__=





“wala”



Halos mapatalon naman ako sa gulat nung marinig kong magsalita si Stephen.



“wala, Nami. Wala kang dapat gawin para papaniwalain ako”





“S-stephen..”



“dahil kahit anong pilitng utak ko na maniwala, ayaw parin nitong paniwalaan ang sinabi mo. Siguro dahil pag ang isang tao naloko to the point na halos ikamatay na nito ang panlolokong nangyari sa kanya, titigil na to sa pakikinig doon sa taong nanloko sa kanya”



“p-pero ang puso mo Stephen, ano ang sinasabi ng puso mo? ”



Tinignan ako ng Stephen then he gave me a sad smile “People’s heart is dumb so it’s better if we stop listening to it. I already stop listening to my heart kaya kung ano man ang sinasabi nito, it doesn’t matter to me anymore” after niyang sabihin yun, tinalikuran niya na ako.



Halos manlumo ako habang nakatingin ako sa likod ni Stephen habang naglalakad ito palayo saakin. Para bang yung buong mundo ko ay tinalikuran ako.



Oo tama naman yung sinabi niya. Sa lahat ng sitwasyon dapat gamitin natin ang utak natin para hindi tayo masaktan.

Pero Stephen, minsan kailangan din natin pakinggan ang puso natin, kasi kahit tanga man ito, ang puso lang natin ang nakakaalam kung saan talaga tayo sasaya.



Pero ngayon, magkatugma ang sinasabi ng puso at isipan ko. Yun ay yung gusto kitang makasama, at hindi ko hahayaang ganito na lang tayo.



Tumakbo ako pababa ng roof top para habulin si Stephen



“Stephen! ”





Hindi niya ako nililingon kaya mas binilisan ko ang takbo ko.



“Stephen wait lang! ! ”



Nung maabutan ko na si Stephen, bigla naman akong natapilok at naramdaman kong mahuhulog na ako sa hagdan ng biglang may humawak sa bewang ko.



“Nami! ! ”



Hinila ako ni Stephen patagilid hanggang sa mapasandal na lang ako doon sa hawakan ng hagdan. Doon ko lang napansin na sobrang lapit na ng mukha niya sa mukha ko. Ramdam na ramdam ko ang pag hinga niya at ramdam na ramdam ko rin ang bilis ng tibok ng puso ko.



Dati nagtataka ako bakit kada lalapitan ako ng lalaking to ng ganitong kalapit eh bumibilis ng husto ang tibok ng puso ko. Ang manhid ko para di malaman na sign pala yun ng taong in love.



“Stephen, mahal kita” sabi ko sa kanya at sa hindi malaman na dahilan, bigla na lang tumulo ang luha ko. Siguro dahil alam kong hindi niya pinaniniwalaan yung sinasabi ko. Pero wala akong paki. Pauulit-ulitin kong sabihin sa kanya ang mga salitang yan hanggang sa maniwala siya saakin. Kahit abutin ako ng habang buhay, hindi ko titigilan ang pagsasabi sa kanya niyan.



Huminga si Stephen ng malalim tapos pinunasan niya yung luha sa pisngi ko.



“please don’t let me wipe your tears again” binitawan na ako ni Stephen at tuluyang naglakad palayo.





*sigh*



Stephen, kahit ilang beses mo ako ipagtulakan palayo, hinding hindi ako titigil hangga’t di ka naniniwala saakin.





***

Hay buhay.



Pagkauwing pagkauwi ko sa bahay namin, nagpalit lang ako ng damit at bumaba sa sala. Nakita ko naman si Kuya Nico na nakaupo sa dulo ng sofa habang nakapangalumbaba. Naupo ako doon sa kabilang dulo ng sofa at nangalumbaba din.



Sabay kaming napabuntong hininga ni Kuya Nico.





“nakakabaliw mainlove” bulong ko



“malapit na ko ipasok sa mental” bulong naman ni Kuya Nico



“sama ako”



“sige cellmates tayo”



Sabay ulit kaming napabuntong hininga ni Kuya Nico.



Bigla naman dumating si Kuya Myco habang may dala-dalang gitara. Marunong din kasi kumanta si Kuya Myco and mag gitara.



“oh bat ganyan mga mukha niyo? ” tanong niya saamin pero di namin siya sinagot. Naupo siya sa gitna namin dalawa “mga broken hearted. Buti na lang ako pa-fling fling lang. Kantahan ko na nga lang kayo”



Nag strum na ng gitara si Kuya Myco at nagsimulang kumanta.





“Nagpapa-alam ka, dahil nasaktan kita.

Noo'y di'makitang mali ako.



Ngayo'y alam ko na, sayoy nagkasala.

Sana muli ako mapatawad pa”





Ay antofu naman ng kinakanta ni Kuya. Nangaasar ba siya? Talaga naman sa dinami dami ng kakatahin, ang pinili niya eh yung kantang talagang sapul na sapul kami ni Kuya Myco =__=





“Araw araw kang lumuluha, sa akin ay nagmamaka-awa.

Noo'y di'narinig pagsamo mo...”





Biglang nag flashback sa isipan ko yung araw na unang nalaman ni Stephen ang tungkol sa contract. Naalala ko kung paano siya nagmakaawa saakin para sabihin kong hindi totoo yung nakalagay sa contract at na mahal ko siya.

At kung paano tumulo ang luha niya nung sinabi ko ang totoo.



Biglang kumirot ang puso ko nung naalala ko ang mga bagay na yun.





Bwisit na kanta!





“Bakit pa ba nagawa,

Nasaktan ko ang isang tulad mo na labis na nagma-mahal.

Di napansin na wala,



Katulad ang alay ng pag-ibig mo, sa akin...

Ako sana muli ay patawarin”





“hay naku kuya Myco! ! ” bigla na lang tumayo si Kuya Nico sa kinauupuan niya at napakamot ng ulo “aalis ako.

Pupuntahan ko si Yannie” bigla naman siyang tumakbo palabas



“teka anong ginawa ko doon? ” takang taka na sabi ni Kuya Myco



“nakakainis ka kasi kuya! ” =__= sabi ko sa kanya then tumayo narin ako at umakyat sa kwarto ko. Narinig ko pa nga ang pahabol ni Kuya Myco



“tong mga to kinakantahan ko lang eh. Ganda ganda ng boses ko eh! ”



Eh kasi naman mamimili lang siya ng kanta yung nakaka depress pa =__=



“Mika, anak” napalingon ako kay Mama Anne na kalalabas lang doon sa room nila



“bakit po? ”



“uhmm, pwede ba tayo magusap? ”





“ha? ah sige po”





Pumasok kami ni Mama Anne sa room ko then naupo kami sa kama ko.



“tungkol po saan ang paguusapan natin Mama”



“uhmm pwede ka bang mag kwento saakin tungkol kay Stephen? Yung ugali niya, mga hilig niya, basta tungkol sa kanya. Gusto ko lang malaman.9 years old siya nung huli ko siya makita kasi pinagbawalan ako ni Steve kaya naman miss na miss ko na siya”



I gave her a smile “si Stephen po? School mates na kami nung highschool pa lang kami kaso nung mga panahon na yun di pa kami masyadong close. Pero naku sobrang habulin yun ng babae. Laging may bagong girlfriend everyday! Eh kasi naman ang mukha niya talagang habulin. Pero nayayabangan ako sa kanya nun” medyo napatawa ko “kaso nung dumating yung contract, mas nakilala ko siya. Si Stephen medyo may pagka bata din pala mag isip. Malambing siya at sobrang sweet. Magaling siya magluto at matalino din siya kahit hindi halata sa kanya. Maalaga siyang tao, malinis sa katawan at napaka organized ng mga gamit. Talo pa ang babae. Tapos..” bigla na lang ulit napatulo ang luha ko “sobra siya mag mahal. T-tsaka yung ngiti niya, napaka ganda ng ngiti niya.”



Niyakap ako ni Mama “pareho tayo Mika, miss na miss ko na ang mga ngiti ni Stephen. Gusto ko siya makita”



Kinuha ko sa drawer ko yung picture namin ni Stephen nung nagpunta kami dati sa Star City.



“eto po si Stephen”





Nung makita ito ni mama, bigla siyang nagulat at napaiyak



“E-eto si Stephen? E-eto a-ang anak ko? Nagkita na kami pero ni hindi ko manlang siya nakilala” napahagulgol ng iyak si Mama Anne “gusto ko ulit siya makasama at mayakap kaso alam ko galit na galit siya saakin.”



Niyakap ko si Mama Anne “wag po kayong magalala mama gagawa ako ng paraan para makapag usap kayo ni Stephen. Pangako magkakaayos kayo”



Alam kong hindi ako papakinggan ni Stephen pero gagawin ko ang lahat malaman lang niya ang totoo. Kung may way lang para malaman ni Stephen ang lahat… Pero paano?



Bigla akong may naalala.





Alam ko na.





“ma, kailangan ko pong umalis. Alam ko na ang gagawin ko”



“h-ha? ”



“bukas, magkakaayos kayo ni Stephen” pagkatapos ko sabihin kay mama Anne yun, tumakbo ako palabas ng bahay namin at nag punta sa bahay ng mga Cruz.





[Yannie’s POV]



“hay naku talaga sister! Winner na winner ang beauty ko! Nakakuha ako ng number ng papable! My papable James! Kung di lang umentra si Dennylalu maganda na ang araw ko but still may number ako ni papa James!

Mwahahaha”



“oh tapos? ” bored na bored kong sabi.



Kausap ko ngayon sa telephone itong si Fransisco Juan at kilig na kilig doon sa bagong papa niya. Talaga naman itong baklitang to di pa matauhan. Kung magpakalalaki na kasi at ligawan si Denny edi sana maligaya na siya! Aba sa ganda ni Denny maswerte na siyang nagkagusto sa kanya yun no. Sukat kasi lalaki pa ang hanap =__=



“hay naku mader! Di lang ikaw ang may love life! Aketch din lumalablayp na eh! Hihi—ay pusa! Ano ba Bruno na gulat ako sayo ha! ”



“Bruno? ”





“ay wag diyan Bruno! May kiliti ako diyan bakla ka! Wag diyan ano ba! Hihihi! Ano ba Bruno. Nakikiliti ako”



Napatayo ako bigla sa pagkakahiga sa kama ko “hoy bakla sino yang brunong yan? ! ”



May lalaking kasama si France? ! O___O



“Ano ka ba ati! Si Bruno ay- -“ TOOT TOOT TOOT



Eh? Si Bruno ay? Ay ano? ! Ay gulay! Di kaya nanlalalaki na ang baklang yun? ! Huwaaaaa hindi ko maimagine ang ginagawa nilang dalawa.



Ewwww




< br>*ding dong*



Tumayo ako sa kama ko at lumabas para pag buksan ng gate yung nag door bell. Baka si manang lang yun. Bumili kasi siya ng food stock namin. Wala kasi sila mama ngayon at nag out of town kaya kami lang ni manang ang naiwan.





Nagulat ako nung paglabas ko ng bahay, hindi si manang ang nakita ko.





“Nico? ”



“Yannie”



“Anong ginagawa mo dito? ”



“makikipagbalikan ako sayo. Please Yannie balikan mo na ko..”



Napahinga ako ng malalim “umalis ka na”



“Yannie nakikiusap ako sayo, mahal na mahal kita”



“umalis ka na Nico. Wala tayong paguusapan”



Tinalikuran ko na siya pero narinig kong sumigaw siya “hindi ako aalis dito hangga’t hindi mo ko binabalikan”



Huminga ako ng malalim at nag tuloy tuloy pumasok sa loob ng bahay namin. Pagkasaradong pagkasarado ko ng pinto, agad naman bumuhos ang luha ko.





Sorry Nico. Sorry sa ginagawa ko pero lahat ng sinabi mo saakin dati, totoo lahat ng yun. Ako ang may kasalanan ng lahat kaya hindi ako pwedeng maging masaya kung nahihirapan ang kapatid mo. Sana patawarin mo ko kung pati ikaw nasasaktan. Patawad Nico..



Umakyat ako sa kwarto ko at doon ako nagiiyak hanggang sa makatulog ako.





Nagising ako dahil sa malakas na ulan. Tumingin ako sa bintana ko at kitang kita ko ang lakas ng hangin pati narin ng ulan. Mukhang may bagyo ata.



Napadapo ang tingin ko doon sa may gate namin at halos mapatalon ako sa gulat ng makita ko si Nico na nakaupo sa tabi ng gate.



Hindi parin siya umaalis? ! Ang lakas lakas ng ulan na to pero di siya umalis? !





Ganyan ba niya ko kamahal?





Halos madurog ang puso ko dahil sa nakita ko.



Agad akong kumuha ng payong at sumugod palabas ng bahay namin.





Sorry Naomi, pero mahal ko si Nico. Magpapaka selfish muna ako ha?





[Naomi’s POV]



“magandang gabi po” bati ko doon sa Papa ni Stephen



“hija how are you” niyakap naman ako nito “balita ko kayo na ni Stephen? ”



Iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Mukha atang hindi pa niya alam ang nangyari





“uhmm pwede po ba tayo magusap? ”



“oh sure hija” naupo kami sa sofa “what is it you want to talk about? ”



“uhmm k-kasi” huminga ako ng malalim at tinignan sa mata ang Papa ni Stephen “Ako po si Naomi Mikael Perez.

Anak ako ni Michael Perez at Nerissa Perez. Pero ngayon po ang stepmom ko na ay si Anne”



Nakita ko ang gulat na gulat na expression sa mukha ng Papa ni Stephen “alam ko na po ang lahat. Nakikiusap po ako sa inyo, payagan niyo na makita ni Stephen ang mama niya. Ipaliwanag niyo po kay Stephen ang lahat. Nakikiusap po ako..”



“wala na tayo paguusapan. Makakaalis ka na” tumayo na ang papa ni Stephen palayo pero sinigawan ko siya



“bakit ayaw niyo magkita sila? ! Anak parin ni Mama Anne si Stephen! Isa pa hindi siya aalis kung hindi mo siya sinaktan! Sampung taon ang tiniis niya! Pinilit niyo siya ipakasal sayo kahit na alam mong may iba siyang mahal! ! Hindi natuturuan ang puso, kaya wala siyang kasalanan sa ginawa niya. Kung may mali man kayo iyon! ” lumuhod ako sa harap niya “nakikiusap ako, sabihin niyo na ang totoo kay Stephen. Nahihirapan siya sa mga nangyayari. Ang tagal niyang kinamuhian ang ina niya na wala naman ginawang masama.

Please po pakiusap”



Humarap ulit ang papa ni Stephen saakin and gave me a sad smile “hindi nga mapagkakaila, anak ka ni Nerissa.

Parehong pareho kayo ng ugali” lumapit siya saakin at itinayo ako “oras na nga para itama ko ang pagkakamali ko”



Tinalikuran na niya ulit ako at naglakad paakyat sa second floor ng bahay nila pero bago pa siya tuluyang makaalis, sumigaw ulit ako





“salamat po ng madaming madami! Salamat po talaga. Bukas po, magkita kayo”



“asahan mo ko” sabi niya saakin.



Umalis narin ako sa bahay nila Stephen pagkatapos nun. Para akong nakahinga ng maluwag. Sana maayos na ang lahat ng to. Sana magkabati na si mama at si Stephen. Alam ko pag nangyari yun mababawasan ang pain na nararamdaman niya. Kahit papaano sasaya siya.



“Nami? ”



Napatingin ako doon sa lalaking papasok ng gate



“Stephen”



“what are you doing here? ”



“h-ha kasi.. Stephen..” may inabot akong papel sa kanya “tomorrow at 7pm, please go to that restaurant”



“for what? ”



“kausapin mo si Mama Anne”



“hindi ako pupunta” nilagpasan niya lang ako at nag dire-diretso na siya papasok ng bahay nila





“pumunta ka Stephen! Aasahan kita! Hihintayin kita! ”



Hindi niya pinansin ang sinabi ko at tuloy tuloy siyang pumasok sa bahay nila.





Sana ipaliwanag ng papa niya ang lahat.





God, sana magkaayos na sila.





Chapter 56


*Thanks to her*





[Yannie’s POV]





“Nico! ! ”



Tumakbo ako sa labas ng bahay namin habang dala-dala yung payong ko kaso sa sobrang lakas ng ulan, bumaligtad din ito kaya naman itinapon ko na lang ito at hinayaang mabasa ako ng ulan.



Agad agad kong binuksan yung gate ng bahay namin at nilapitan ang lalaking nakaupo malapit dito.



“Nico”



Napaan gat ang ulo ni Nico nung makita niya ako at siguro sa pagkabigla, napatayo agad siya.



“Y-yannie? ! Why are you here? ! Baliw ka ba ha? ! Ang lakas lakas ng ulan bakit ka sumugod! ! ”



Medyo natawa naman ako sa reaction niya “eh ikaw? Ang lakas lakas ng ulan bat ka nakatambay diyan? ”



Iniwas niya ang tingin niya saakin “d-di ba sabi ko naman sayo di ako aalis hangga’t di mo ko binabalikan?

Mahal kita at ayaw kong mawala ka saakin kaya nandito ako”



I smile “edi yun din ang dahilan ko kung bakit ako sumugod sa ulan”



Napatingin bigla saakin si Nico pero hindi siya nagsalita.





“Nico, tayo na ulit please? Ayoko ng mawala ka pa sakin”



Hindi parin siya nag react at nakatitig parin siya saakin na akala mo eh tinubuan ako ng tentacles sa katawan.



“ayaw mo ata eh? Sige alis na ko” sabi ko kay Nico sabay talikod.



Bigla naman niya hinatak yung braso ko



“Y-yannie, pwede bang pakiulit yung sinabi mo? ”



Medyo natawa naman ako sa sinabi ni Nico “ayokong ulitin, ang haba eh. Pero eto na lang ang sasabihin ko sayo” hinawakan ko ang kamay niya at tinignan siya diretso sa mata “mahal kita at ayokong mawala ka”



Bigla bigla na lang ako hinatak ni Nico papalapit sa kanya at niyakap ako ng mahigpit nito.



“Yannie, hindi mo alam kung gaano mo ko pinasaya. Alam mo ba nung mga panahon na ayaw mo ko balikan halos mabaliw na ko? Ayoko ng mawala ka saakin. Sorry sa lahat ng sinabi ko sayo. Sorry kung sinisi kita sa isang bagay na hindi mo naman kasalanan. Mahal na mahal kita Yannie, sobra. Wag mo na kong iiwan please? Promise ko sayo aalagaan kita at mamahalin kita ng sobra. Wag mo kong iiwan ha? ”



Niyakap ko rin ng mahigpit si Nico





“mahal din kita Nico. Sorry din kung nagawa kong saktan ka. Pangako di na ko aalis at di na kita iiwan.

Ayoko ding mawala ka saakin, ikamamatay ko”





Humiwalay si Nico sa pagkakayakap saakin at tinignan niya ako sa mata. Unti unti niyang inilapit ang mukha niya saakin hanggang sa magdampi ang mga labi namin.





It was a slow, passionate, romantic kiss.





Sa halik na yun, ramdam na ramdam ko lahat ng emotions. Nandun ang happiness, ang pain, at ang love.





I put my arms around his neck to deepen the kiss then he placed his arms around my waist.





Kung iisipin, hindi ko naman talaga expected na magmamahal ako ng ganito. Nung una talaga wala naman akong planong makipag kaibigan kay Nico, talagang ininggit ko lang si France nun kaya ko hiningi ang number niya kay Naomi. PArang tamang trip trip lang. Pero di ko expected na magiging ka textmate ko siya samantalang ang tamad ko mag text. Kung dati hindi ko ginagamit ang salitang “unli” simula nung naka text ko siya palaging gusto kong may load na ko at naka unli. Nalulungkot ako pag may araw na di ko siya makakausap o makaka text. Ang saya saya ko naman pag magkatext kami. Hanggang sa lumalim ng lumalim ang nararamdaman ko sa kanya and isang araw, boom, mahal ko na pala ang lalaking to.



At napaka swerte ko para mahalin niya ako pabalik. Para mahalin niya ako ng sobra.





Minsan iniisip ko na hindi ko deserve ang mga bagay na to. Di naman ako kabaitang tao para pagpalain ako ng Diyos ng ganito. But still, nagpapasalamat ako dahil ibinigay niya saakin si Nico.



At pinapangako ko, hindi ko sasayangin yun. Aalagaan ko si Nico at mamahalin because he’s the greatest gift God has given to me.





When we run out of breath, humiwalay na kami sa isa’t isa pero hindi inalis ni Nico ang pagkaka hawak niya sa waist ko. Idinikit niya ang noo ko sa noo niya.



“thank you” bulong ko sa kanya



“for what? ”



“alam mo ba yung isa sa pinaka dream ko? It is to be kissed by someone I love under the rain. Akala ko sa movies lang nangyayari to, pwede palang mangyari sa totoong buhay. Feeling ko isa akong princess sa Disney movies”



Nico chuckled “then ako yung bad guy na character”



“huh? Hindi! Ikaw ang Prince Charming ko! ”





“hmm nope. Si Prince Charming kasi perfect eh. Ako naman hindi ako perfect, madami akong kapalpakan at may mga times na nasasaktan kita. Pero kahit ganun mahal parin kita. And oh, si bad guy kasi, selfish siya pagdating sa princess niya. Ako din ganun, selfish ako pagdating sayo”



Medyo natawa naman ako sa sinabi niya “sige na, ikaw na ang bad guy. Pero kahit pa may dumating na Prince Charming sa buhay ko, hindi ko ipagpapalit ang bad guy ko”



“alam mo ba kung ano ang pinaka dream ko? ” tanong ni Nico



“ano? ”



“yun ang makahanap ng babaeng mag mamahal saakin ng ganito at mamahalin ko din ng sobra” he leaned on me “you made that dream come true”





I smile.





“Yannie.. di ba tayo na ulit? ”



“oo”





“then ipapakilala na kita sa family ko”





“h-ha? ! ” O___O



Bigla naman niya hinawakan ang kamay ko at hinatak ako “tara na sa bahay namin”



“HA? ! Ah t-t-teka! Di ako prepare tsaka isa pa basang basa tayo ng ulan oh! ”



“ok lang, maganda ka parin naman kahit basang basa ka”



“O-oy teka Nico! ! ”



Hindi ako pinansin ni Nico instead hinila niya ako papasok ng kotse niya at agad naman niya ito pinatakbo ng mabilis papunta sa kanila.





Ay ampupu naman itey oh! Ipapakilala niya ako sa family niya ng mukha akong basang sisiw? ! Tofu naman T___T





“ma, pa, this is Yannie, my girlfriend”



“ah h-hi po *achooo* n-nice meeting you po *sniff*Achoo*”





Nakakahiya =__=





Pinapakilala niya ako habang ako naman walang kamatayan ang pag bahing gawa ng nilalamig na ko T___T



Nakita ko naman na nakatingin lahat saakin ng mga gwapo niyang kapatid, pati narin si Naomi at yung papa at mama niya





“nice meeting you too hija. Naku dito ka na mag dinner ah? But before that sumama ka na muna kay Naomi sa taas para makapag palit ka” sabi ni Tita Anne, ang mama nila Nico-slash-mama din ni Stephen.



“oo nga hija. Baka tuluyan ka pang magkasakit” tinignan ng papa ni Nico si Nico “at ikaw naman, bat naman nabasa kayo ng ulan? Tsaka bat di mo manlang hinayaan makapag palit itong si Yannie? ”



Napakamot naman ng ulo si Nico “sorry po eh excited na kasi ako ipakilala ang future wife ko”



Nagtawanan naman sila doon.



“hahahahaha inlababo na talaga tong si Nico”



“oo nga! Parang kanina nakapangalumbaba lang yan! Ngayon bumabanat na! ”



“uyyyy si Nico bilog na ang utot! hahahahahahaha”



Pangaasar ng mga kuya niya



“tumigil nga kayo! ” saway naman ni Nico kaya mas lalo silang nagtawanan.



I smile.



Ano kayang feeling na maging member ng pamilyang to? Hehe. Pero sana baling araw maranasan ko.





Tinignan ko si Nico na busy na makipag harutan sa mga kuya niya.





Thank you God, for giving me a bad guy who can give butterflies in my stomach, who is so sweet and who loves me very much. I am the luckiest princess ever.





[Naomi’s POV]





“eto suotin mo Yannie” inabot k okay Yannie yung damit ko





“thank you Naomi” nilapitan ako ni Yannie “N-naomi, sorry ha? ”



“para saan? ”



“yung samin ni Nico. Kasi alam kong nasasaktan ka pero nakuha ko pang maging ganito. Sorry talaga”



Tinalikuran ko si Yannie “hay naku nagtatampo talaga ko sayo”



“sorry na Naomi”



“alam mo nakakainis ka”



“N-naomi patawadin mo talaga ko. Di ko na kasi kayang mawala ang kuya mo. Sana maintindihan mo”



“yun nga eh! Di mo pala siya kayang mawala eh bat kailangan mo pang pasugurin siya sa ulan”



“h-ha? ”



Humarap ako kay Yannie ng nakangiti “pero kung sabagay, ang sweet ng ginawa niya. Salamat dahil minahal mo ang kuya ko”



“h-hindi ka galit? ”





“oo naman loka! Gusto ko nga na magkaayos kayo! ! ”



“salamat talaga Naomi! ! ” yayakapin na sana ako ni Yannie pero pinigilan ko siya



“oops! Palit ka muna ng damit, basang basa ka eh”



“ay oo nga pala. Haha sorry naman”



Pumasok na si Yannie sa loob ng C.R para makapag palit ng damit at makapag shower narin. After naman nun sabay na kami bumaba para kumain. Syempre todo kwentuhan at inaasar namin si kuya Nico. Natutuwa naman ako at buti ayos na sila. Masaya kong makita na masaya si kuya Nico pati narin si Yannie.



After ng dinner, inihatid narin ni Kuya si Yannie sa house nila. Ayaw pa nga nito pauwiin si Yannie eh. Halatang miss na miss niya. Though naiintindihan ko siya kasi pareho kami ng nararamdaman. Miss na miss ko din si Stephen.



Sana bukas maging ok na sila ni Mama Anne.



Nahiga ako sa kama pero di ko makuhang matulog. Kung sabagay ilang araw narin naman akong hindi makatulog.

Pero ngayong gabi sobrang kinakabahan ako.





Sana dumating si Stephen





Sana ipaliwanag ng papa niya ang lahat.



Sana maging maayos sila ni Mama Anne.





Ok lang saakin kung di pa ko patawarin ni Stephen, basta magkaayos lang sila. Alam kong sasaya siya once na maging ok na sila ni Mama. Yun lang ang hiling ko. Sana.





Kinabukasan, maaga ako nagising. Bumaba lang ako para kumain then umakyat na ulit ako sa room ko at nagkulong. Buong araw ako ganun, baba lang para kumain tapos balik ulit ng kwarto para magkulong.



Si Mama Anne din, mukhang hindi makausap ng maayos ngayon. Siguro pareho kaming kinakabahan para mamaya.

Alam ko din naman kung gaano niya ka-miss sin Stephen. Ang tagal na panahon nitong hindi nakasama ang anak niya at alam kong napaka hirap sa part niya. Lalo na galit sa kanya si Stephen.





Mga 5pm, bumangon na ako sa kama ko para makapag ayos. By 7pm kasi ime-meet namin sina Stephen sa restaurant.



Naligo ako at naghanap ng damit na isusuot.



By 6pm, ready to leave na kami ni mama Anne. Inihatid naman kami ni Papa sa restaurant. Wala ni isa ang nagsasalita saamin habang nasa kotse.





We arrived at the restaurant 20 minutes early.





“gusto niyo antayin ko kayo dito? ” tanong ni papa



“hindi ok lang. mag tataxi na lang kami ni Mika.”



“sure kayo ha? ”



“oo naman. Mag iingat ka sa pag uwi”





Hinalikan naman ni Papa ang noo ni mama pati narin yung noo ko then nag paalam na siya saamin.



Bago kami pumasok ni mama sa restaurant, hinawakan ko ang kamay niya and gave her an encouraging smile.



“salamat Mika”



Then pumasok na kami sa loob at naupo sa table kung saan kami naka reserve May lumapit naman agad na server and inabutan kami ng menu



“uhmm pwede po ba na mamaya na kami mag order? May inaantay pa po kasi kami” sabi ko doon sa server



“sure ma’am pwede po. How about drinks po? Para po may iniinom kayo while waiting”



“two brewed coffee will be fine” sabi ko naman. Umalis naman na yung server para kunin yung coffee namin.



“dadating kaya siya? ” tanong ni Mama Anne



“opo mama Anne dadating po siya. Alam ko dadating siya”



At dapat dumating ka Stephen. Please dumating ka…





7: 00



7: 10



7: 20



Wala pa si Stephen





“anak di na ata siya dadating” malungkot na sabi ni Mama Anne





“hindi po mama. Alam ko dadating siya. Baka na traffic lang po pero alam ko dadating siya” sabi ko kay Mama. Pero maging ako ay nag aalangan narin



Nasan ka na ba Stephen?





8: 10pm, wala parin si Stephen.





“anak, umuwi na tayo”



“mama! ”



She gave me a sad smile “naiintindihan ko naman siya kung bakit di siya dumating. Siguro hindi eto ang tamang panahon” tumayo na si mama Anne “let’s go”





Tumayo narin ako pero aaminin ko nalulungkot ako.



Bakit di ka nagpakita Stephen?



Paalis na sana ako sa kinauupuan ko ng makita ko yung dalawang lalaking kapapasok lang ng restaurant Si Stephen, kasama ang papa niya.





“S-stephen? ”



Napalingon si Mama sa likod niya at nakita kong tumulo ang luha nito





“Steve…”


< br>“Anne..”



“e-eto ba si Stephen? Eto na ba ang anak ko? ”



He nod



Lumapit si Mama Anne kay Stephen “a-anak, patawarin mo ko. Patawad sa pag iwan ko. Patawad kung di kita nagawang bisitahin. Patawarin mo ko anak patawad”



Hindi nagsalita si Stephen but instead





…he hugged his mom.





“mom, tama na po. Alam ko na ang lahat. Sinabi na saakin ni dad. Patawarin niyo din po ako. Miss na miss kita”





Napahagulgol ng iyak si Mama Anne “salamat” sabi niya doon sa dad ni Stephen then yumakap din ito sa kanila.



Napangiti ako.



Dahil dito sa nakikita ko sa harap ko, para akong nabunutan ng isang malaking tinik sa dibdib. Masaya akong makita na magkaayos silang tatlo.



Alam ko sasaya din si Stephen.



Kinuha ko na yung bag ko at naglakad paalabas ng restaurant. Maganda kung iiwan ko muna silang tatlo ngayon.

Alam kong kailangan nila makapag usap tatlo.



Ang mama ni Stephen, ang papa niya at siya. Silang tatlo, isang pamilya.





Bago ako tuluyang lumabas, tinignan ko ulit sila at ngumiti ako.





Thank you God, at nagkaayos na sila.





After nun, tuluyan na akong lumabas ng restaurant. Mag papara na sana ako ng taxi ng bigla naman may humawak sa balikat ko. Nilingon ko ito





“Stephen? ”



“Nami, sinabi saakin ni dad yung ginawa mo, salamat ah”



Halos manlabot ako sa sunod na ginawa ni Stephen.





...he smile at me.





Hindi ito ang pekeng ngiti. Sa ngiti niya, nakikita ko na masaya siya. Alam ko simpleng ngiti lang to pero grabe ang saya na naidulot nito saakin.





Napangiti ko siya. Napangiti ko si Stephen.



Hinawakan ni Stephen ang kamay ko



“gusto ko narin magkaayos tayo Nami..





…bukas, same time same place, mag usap tayo at ayusin na natin ang relasyon natin”





He gave me another smile then bumalik na siya sa loob ng restaurant.





Chapter 57


*unexpected*





[Naomi’s POV]





“gusto ko narin magkaayos tayo Nami. Bukas, same time same place, mag usap tayo at ayusin na natin ang relasyon natin”





“gusto ko narin magkaayos tayo Nami. Bukas, same time same place, mag usap tayo at ayusin na natin ang relasyon natin”





“gusto ko narin magkaayos tayo Nami. Bukas, same time same place, mag usap tayo at ayusin na natin ang relasyon natin”





Kyaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaah





Nagpagulong gulong ako sa kama ko habang yakap yakap ko si Pen-pen, yung stufftoy na turtle na binigay ni Stephen dati.





“ikaw Pen-pen ka! Nakakainis ka alam mo yun? Magpapakipot ka pa pero bibigay ka rin pala! ” sabi ko doon sa stufftoy sabay kinutusan ko ang ulo nito “bakit mo ba ko grabeng pinakikilig ha? ! Nakakinis ka eh! Nakakakilig ka! ! ”





“gusto ko narin magkaayos tayo Nami. Bukas, same time same place, mag usap tayo at ayusin na natin ang relasyon natin”





Halos mapatili na naman ako nung maalala ko yung sinabi niya. Kanina halos masagasaan ako ng sasakyan dahil hindi ako makapaniwala doon sa sinabi niya. Nung tinanong pa ako ng taxi driver kung saan ako pupunta ang sagot ko sa langit. Ganyan ako kinilig. Period.



Halos di rin ako makatulog nung gabi kasi paulit ulit sa pandinig ko yung sinabi saakin ni Stephen at lagi naman nag re-replay sa utak ko yung mga ngiti niya.



So ganito pala ang feeling ng mga babaeng nahumaling kay Stephen? Akala ko dati kaya siya nagging Cassanova kasi sadyang malandi na siya. Pero di ko alam na simpleng ngiti lang pala niya eh magtatakbuhan na palapit sa kanya ang mga babae.





And tofu, nahulog na ko ng husto dahil sa ngiti na yun.



Bukas. Bukas…





Sana maayos na ang saamin ni Stephen.





“ay ati super sleeplalu pa ang babaita”



“mukha atang hindi nakatulong kaagad si best kagabi? ”



“siguro dahil kinikilig? ”





“ay looklalu niyo mga sister! Is that panis na laway? Eeewwww may spoiled saliva sa gilid ng pisngi niya!

Super gross! ”



“ang arte mo Francisco Juan! Ikaw nga pag natutulog ka bumubula pa ang laway sa bibig mo eh! ”



“hoy babaitang naka bingwit ng boylet na model ng Bench! Don’t you darelalu call me Francisco Juan!

France ang name ko no! tsaka anong bumubula? ! Eewwww lalu ka dear! =__= “



Ano ba yung ingay na yun? ! Bat feeling ko naririnig ko ang boses ni France, Yannie at Kryzel? Inaantok pa ko =__=



Tinakpan ko ng unan ang tenga ko.



“ay naku France ang ingay mo! Mamaya magising si best! ”



“eh yun naman ang pinunta natin ditey ati! Ang gisingin ang bruhildang to! ” naramdaman kong may umupo sa kama ko at niyugyog ako “hoy ati! You make bangon bangon na! mag sho-shopping pa tayo! ”



“ahdahjfhdskt”



“a no? ”



“jkagsfa”





“whatcha say? ”



“shokoy”



“AY BRUHILDANG BABAE! ! ! DI AKO SHOKOY! DYOSA AKEY! ! ”



Nabigla ako ng may tumulak saakin sa kama at nahulog ako.



“Araykupu! ”



Napabangon naman ako bigla habang hinihimas himas yung pwet kong masakit gawa nung pagkakalaglag. Halos mapatalon naman ako sa gulat ng makita ko si France, Kryzel at Yannie sa harapan ko.



“o-oy! Anong ginagawa niyo dito? ! Paano kayo nakapasok sa room ko? ! ? ! ”



“natural binuksan namin yung door” sarcastic na sagot ni France



“oy best ikaw ha! ” biglang lumapit saakin si Kryzel “magkakaayos na kayo ng Stephen mo! Ayieeee ayieeeee” pangaasar ni Kryzel.



Naikwento ko nga pala sakanya yung nangyari. Aba syempre kung wala akong pagkukwentuhan eh baka mamatay ako sa sobrang kilig kagabi. Wahahahaha





“at dahil doon, mag sho-shopping tayo” sabi naman ni Yannie



“h-ha? ”



“aba sister! Don’t tell us na magpapakita ka sa papable mo ng ganyan ang feslaks? ! A big no no no! ”



“eh? ”



Teka loading ang utak ko, ayaw mag sink in. Bat sila nandito? Anong shopping? Para saan yun? Anong papable?



Tofu inaantok pa ko. I want to go back to sleep T__T



Gagapang na sana ako pabalik ng kama ng bigla naman akong hilahin ng tatlo papasok ng banyo.



“best maligo ka na ha! ” sigaw ni Kryzel



“make sure mag hilod ng maigi! ” pahabol naman ni Yannie



“don’t sleep ati! Wag ingudngod ang feslalu sa toilet bowl! ” sigaw naman ni France Anak ng pupu. Mamaya pa naman kami magkikita ni Stephen eh. Gusto ko pa matulog T__T





“ki-kidnapin po muna namin saglit si Naomi ha? ” paalam ni Kryzel kina mama



“haha sige just make sure to drop her off before siya makipag kita kay Stephen para di siya ma-late”



“ma naman eh! ”



“oy anak! Bawal muna kiss. Holding hands lang muna ah? ” sabi naman ni papa Natawa na lang ako. Hay naku papa kung alam mo lang.



“are you sure di kayo magpapasama? ” tanong ni Kuya Nico kay Yannie



“don’t worry, ok lang kami”





“oo nga papa Nico! Wag ka mag alala, di ko hahayaang kumerengkeng itong si Yannie” sabi naman ni France ng may pa beautiful eyes effect pa.



Dumiretso na kami sa mall at dahil tulog pa ako eh kinaladkad na nila ko sa banyo, di ko nakuhang mag almusal kaya naman kumakalam ang sikmura ko. Buti na lang at may ginintuang puso si France at ibinili ako ng burger.

Wahahaha



After kong makakain, nag ikot ikot na kami sa mall. Good thing at wala pang masyadong tao. Sana matapos na agad para makabalik na ko sa bahay at makatulog. Ano ba kasi ang bibilhin namin. =__=



“grabe-eyams ka ati! Parang dati lang immake over ka namin para paibigin si Stephen at saktan. Ngayon naman immakeover ka ulit namin para paibigin si Stephen at hindi na saktan! Bat kasi bumalik ka sa pagiging tibong nerd! ”



“ano ba, di niyo naman ako kailangan i-make over no! ”



“ay naku Naomi magtigil ka diyan! Dapat pag humarap ka kay Stephen mamayang gabi maganda ka! ” sabi ni Yannie



“oo nga naman best! Kahit mahal ka ni Stephen, lalaki pa rin yun. Iba parin pag presentable kang humarap sa kanya mamaya” dagdag naman ni Kryzel



“di ba ko mukhang presentable ngayon? ” tanong ko sa kanila



“hindi” they all said in unison.





Ouch ah. Kaibigan ba talaga sila? T___T





As usual dinala nila ako sa kung saan saang boutique para hanapan ng outfit na isusuot mamaya.



“eto kayang tube? ” suggest ni France



“ang halay naman niyan” sabi naman ni Yannie



May kinuha ulit na damit si France “eto na lang spaghetti? ”



“parang nasa bahay lang” sabi ni Kryzel



“ay itey na lang! napaka sexy! ” may ipinakita si France saamin na blouse. Isang low cut v-neck na backless na sleevless na pag sinuot mo eh makikita na ang kaluluwa mo. Not to mention, color red pa siya.



“France di ako boldstar” =__=





“hmpf ang sexy nga eh! Pag nakita ka ni Papa Stephen na suot mo yan fo sure magkakandarapa na yan pabalik sayo! ”



“tama! ” sabi ni Kryzel sabay hablot nung blouse sa kamay ni France “at by the end of the night sa condo ni Stephen ang bagsak nilang dalawa. And for sure pag uwi ni Naomi eh may sanggol na sa sinapupunan niya.

Kaya hindi to pwede” ibinalik ni best yung blouse doon sa sabitan.



“hmpf ang K-KJ ng mga peoplet na itey! Ako na nga lang mag susuot niyan! ” =__=



Nakailang boutique din kami pero wala parin akong mapili pili na damit. Inabot na kami ng tangghalian eh wala parin kaya kumain na lang muna kami ng lunch. After that, balik na ulit sa pag iikot.



After 548 years eh sa wakas nakapili na kami ng isusuot ko. Isang cute na pink na blouse na may panloob na white then tinernuhan ng shorts, knee high socks and black doll shoes. (look the pic on the side: 3)



“ayan Naomi ang ganda mo na! ” sabi ni Yannie



“oo nga best! Mukha kang Korean dahil sa suot mo” sabi naman ni Kryzel



“hmpf mas gusto ko parin yung red na blouse doon” pagaalboroto ni France Tinignan ko yung wrist watch ko



“hala 6pm na pala! ”





“then ano pa hinihintay natin? Let’s go na! ”



Lumabas na kami ng mall para pumara ng taxi. Grabe ang tagal pala namin namili. Sana naman wag akong ma-late.



Maya-maya lang din may huminto ng taxi sa harap namin



“good luck ati! ” sabi ni France



“Salamat sa inyo”



“ano ka ba wala yun! Paki batukan si Stephen pag di siya nagandahan sayo” sabi naman ni Yannie



“go best! Sabihin mo na lahat ah? ” sabi naman ni Kryzel



Nginitian ko sila “I will”



Pumasok na ko sa loob ng taxi then pinaandar na ito ng driver.



Inilabas ko yung notebook na pinaglalagyan ng contract at binasa ko yung continuation nito sa likod.





But in order to surpass the punishment and for the contract to be void, you should fight for what you feel.





Huminga ako ng malalim.



I

fought for what I feel. Sana, sana, maayos na.





[Stephen’s POV]





“ok na ba yung place? Naka set up na ba? ”





“yes sir ayos na po siya”



“how about the foods? ”



“ok narin po”



“good. I’ll be there in 30 minutes”



I ended the call then tinignan ko ang orasan. It’s already 6 pm. One hour to go, magkikita na ulit kami ni Nami.



Isang oras na lang, maayos na ang lahat, magiging masaya narin kami.



Siguro nga oras na para maniwala ako sa sinasabi ni Nami. Nakita ko naman yun doon sa effort niya na pagbatiin kami ni mom. Tanga ko na lang kung di pa ko maniniwala sa kanya.



I rented the restaurant kung saan kami nagkita last night. Syempre dito sa restaurant na to maayos ang lahat kaya dapat bigyan ko ng surprise si Nami. Sana nga lang magustuhan niya.



Sa totoo lang miss na miss ko narin siya. Ayoko ng pahirapan pa ang sarili ko. Masaktan man ako o hindi, babalikan ko na si Nami...





..alam ko kasing sa kanya lang ako sasaya.





“Stephen? ”



Napalingon ako sa may pintuan ng room ko and saw my dad



“yes dad? ”



“paalis ka na? ”



“opo”



Nginitian niya ako “son, you are forgetting something”



“ha? ”



“hay naku, don’t tell me aalis ka ng ganyan lang? anak ba talaga kita? Akala ko ba matinik ka sa mga babae? ”



Ano naman ang sinasabi ng matandang hukluban na to? =__=





“wait me here” bigla siyang lumabas ng kwarto ko and maya-maya lang pumasok ng may dala-dalang malaking bouquet ng bulaklak



“give it to her”



Medyo natawa naman ako. Oo nga, nakalimutan kong bumili ng flowers para kay Nami



“thanks dad”



“ikaw, don’t make her cry or else aalisan kita ng mana” pagbabanta niya



“grabe ka naman dad! Pero don’t worry, hindi ko siya saaktan at paiiyakin”



he tapped my back “give it to her” may inabot naman siya na isang envelope “wedding invitation para sa kasal namin ni Alice. Invited din si Anne pati ang buong family nila” iniwas niya yung tingin niya “gusto ko narin magkaayos kami ni Michael”



“sure I’ll give it to her”



“good luck son”



“thanks dad”





Lumabas na ko ng bahay namin at sumakay sa kotse ko.



I arrived at the restaurant 30 minutes early. Pinark ko lang yung kotse ko sa may likod ng restaurant then naglakad na ako papunta doon sa main entrance. Bago naman ako makapasok, nakita ko si Nami na kabababa pa lang ng taxi sa kabilang kalsada



“Stephen! ” sigaw ni Nami habang kumakaway and was smiling at me brightly I waved my hand at her. Napangiti naman ako sa ayos niya ngayon. Mahal ko lang ba talaga siya o sadyang mas lalo siyang gumaganda ngayon?



Patawid na ng kalsada si Naomi but what happened next is very unexpected...





I heard a loud screeching sound and beeping noise, and the next thing I saw…





…Nami is lying in the middle of the road, with her body full of blood.





“N-nami..”

< br>
Ayaw mag sink in sa utak ko ng nakita ko.



Hindi yun totoo. Panaginip lang to. Mali ang nakita ko. Hindi to totoo…





Kahit alam ko sa sarili ko na hindi ako nananaginip.





Napatakbo ako papunta kay Nami.



'PADAANIN NIYO KO! ! ! KILALA KO SIYA! PADAANIN NIYO KO! '



Humawi ang mga tao at nakita ko si Nami na puro dugo ang katawan. She is concious



'Nami..'



' S-s-stephen..'





Halos maiyak ako sa nakita ko. Ramdam na ramdam ko ang kabog ng dibdib ko. Nakakapanlumo.





Agad ko siyang binuhat at tumakbo ako papunta sa parking lot.



“Nami, please don’t die, please. Dadalhin kita sa ospital, just hold on. Please, please”





“S-st-ephen”


“babes, nandito lang ako, please hold on.. please. Wag kang pipikit”



“m-may s-sasab-bihin ak-ko”



“shhh, wag ka na muna mag salita babes, basta wag ka lang pipikit. Kahit wag ka muna magsalita, wag ka lang matutulog ha? Wag kang pipikit please”



“m-makinig ka” she stretched her hand then touched my face at nakita kong may luhang lumalabas sa gilid ng mata niya. Napahinto ako bigla sa pagtakbo





“S-stephen, man-niwala k-ka. M-mahal kita”





Bigla na lang din lumabas ang luha sa mata ko





“oo babes, naniniwala ako sayo. Mahal din kita. Mahal na mahal na mahal kita. Please, wag mo kong iiwan ha? ”





She tried her best to smile “di k-kita iiwa-n. P-pangako”





After she said those words, nawalan na siya ng malay.





Chapter 58


*Handkerchief*




< br>[Stephen’s POV]





“sorry sir, pero hanggang dito na lang po kayo” the nurse told me as they rushed Nami inside the emergency room



Hinawakan ko yung braso nung nurse “please do everything to save her. Please I’m begging you, don’t let her die. Please.. please”



“don’t worry, gagawin po namin lahat ng makakaya namin” sumunod narin yung nurse sa loob ng ER



Naupo ako sa upuan sa gilid ng ER then inilabas ko ang cellphone ko and send message to my mom pati narin sa mga kaibigan ni Nami para pumunta na sila sa hospital ngayon.



After I send the messages, I put my hands together, bow my head and started praying.





God, please wag niyo po munang kukunin si Nami saakin. Alam kong madami akong nasayang na panahon dahil mas pinairal ko ang sakit na nararamdaman ko. Natakot lang ako maniwala sa kanya nun, pero please nakikiusap ako, wag muna ngayon. Hayaan niyo po munang makasama ko siya ng matagal na panahon. Gusto ko pa siyang alagaan at pasayahin. Nakikiusap po ako.





Nakayuko lang ako habang paulit ulit na nagdadasal. Ramdam na ramdam ko din ang kabong ng dibdib ko, ang panlalambot ng katawan ko, at ang sakit na nararamdaman ko.



Nag aagaw buhay ang babaeng mahal ko. Alam ko na grabe ang torture na nararamdaman niya ngayon. Kung pwede lang na makipag palit ako ng pwesto sa kanya ginawa ko na.



Bakit kailangang si Nami pa ang masagasaan? Bakit hindi na lang ako? Sana ako na lang ang nasagasaan. Sana ako na lang ang nag aagaw buhay ngayon. Mas gugustuhin ko pa yun kesa ang ganito.





Mas gugustuhin ko ng malaman na hindi niya ko mahal kesa yung ganito.





Maya-maya lang din, dumating na yung mga kaibigan ni Nami, sinundan naman ito ng family niya. Samu’t sari ang tanong na ibinato nila saakin pero isa lang ang nasagot ko.





“na-hit and run siya, at wala man lang akong nagawa”





Napaupo ulit ako sa silya at ipinatong ang ulo ko sa mga kamay ko. Narinig ko naman ang mga iyak nina Kryzel pati narin ni mom.



“she’ll be alright, my daughter will be alright” sabi ng papa ni Nami habang may namumuong luha sa gilid ng mata nito “she’s a tough girl. Malalabanan niya to”



After that, wala ng umimik saamin. Lahat kami nag aantay sa sasabihin ng doctor. Yung ibang kuya ni Nami, pabalik balik at alam kong kinakabahan din sila.



“anak” lumapit si mom saakin “kumain ka muna. Alam kong hindi ka pa nag hahapunan”



“wala po akong gana”



“sige na anak kumain ka muna”



“sorry po, pero wala po talaga kong gana”





Bigla naman lumapit si Kryzel saakin “tita, ako na po bahala” kinuha niya yung pagkain na inaabot saakin then tumabi siya saakin



“Stephen, hindi magugustuhan ni Nami ang ginagawa mo ngayon. Kumain ka na muna”



Hindi ko sinagot si Kryzel, instead tinignan ko siya sa mata “sorry” bulong ko dito



“para saan? ”



“siguro karma ko to. Ang dami kong sinaktan na babae dati, isa ka na dun. Kasalanan ko kung bakit nangyari to. Kasalanan ko lahat…”



“wag mong sisihin sarili mo! Paano ka makakarma kung yung ginawa mo saakin dati eh naging daan para maging masaya ko? Kung di mo ginawa yun tingin mo ba makikilala ko si Rence? Magiging kami ba?

Stephen wala kang kasalanan. Hindi natin ginusto ang nangyari. Maniwala ka na lang kay Naomi, makakaligtas siya. Di niya tayo iiwan”



“salamat Kryzel…”



“kainin mo na to! Pag di mo ginalaw to isusumbong kita kay best pagkagising niya. Magagalit sayo yun panigurado”



I gave Kryzel a sad smile then kinuha ko narin yung binigay niyang pagkain at kinain ko to.





5 hours.5 hours na kami sa labas ng ER pero wala paring doctor na lumalabas. It’s already midnight pero ni-isa saamin ay hindi natulog. Tahimik lang kaming nag aantay, hindi kami umiimik.



Nabasag lang ang katahimikan na yun ng lumabas na yung doctor. Lahat kami napatayo at nilapitan siya



“who’s the parents of the patient? ”



“kami po” lumapit si mom pati narin yung dad ni Nami sa doctor



“ano pong lagay ng anak namin? ” tanong ng dad ni Nami





“I’ll be honest with you, hindi maganda ang kalagayan ng anak niyo. Madaming dugo ang nawala sa kanya.

Madami din siyang injury na natamo”



“w-what do you mean? ”





The doctor's answer broke my heart..





“I’m sorry po, but she only got limited time to live. Yung machine na lang ang bumubuhay sa kanya and once we cut the machine, she’ll die.”





“h-hindi! Ang anak ko, ang anak namin! Hindi totoo yan! Hindi! ”



“I’m really sorry”





“no! hindi pwede! ! ! ”



Narinig ko ang mga iyakan nila, ang mga protests nila.



Lahat kami parang nabasag ang mundo...lalo na ko.





Hindi pwede, hindi pwedeng mawala si Nami ng ganito na lang. Nagsisinungaling siya! hindi to pwede! !





Nilapitan ko yung doctor.





“anong kailangan ni Nami para mabuhay? Sabihin mo sakin! ! ! ! Kailangan ba ng pera? ! Handa ako magbayad kahit magkano! ! Maraming nawalang dugo sa kanya? ! ” inilahad ko ang braso ko“kunin niyo na ang dugo ko!

Kahit lahat ng dugo ko, ibigay niyo sa kanya! Kung kinakailangan pati buhay ko kunin niyo na, idugtong niyo to sa buhay ni Nami! Wag na wag mo lang sasabihin na walang pag asa! Gagawin ko ang lahat mabuhay lang siya! ” hinawakan ko ang kwelyo ng damit nung doctor “nakikiusap ako iligtas niyo siya! Hindi siya pwedeng mamatay! Wag niyo siyang hayaan mamatay! ”



“Stephen..”




< br>Hinila ako palayo ng mga kuya ni Nami doon sa doctor. Naramdaman ko naman na niyakap ako ni mom na umiiyak din kaya napahagulgol na ko ng iyak.



“hindi pwedeng mawala si Nami. Maguusap pa kaming dalawa, ibibigay ko pa sa kanya yung kwintas, aattend pa siya sa kasal ni dad, magiging kami pa. Hindi to pwedeng mangyari. Hindi siya pwedeng mawala! ”



“anak..”



“pwede niyo na po siyang mapuntahan sa loob”



Humiwalay si mom sa pagkakayakap saakin at nagpasukan na sila sa loob ng ER. Sinundan ko sila sa loob



“Mika anak..” nilapitan ni mom si Nami then hinimas niya ang ulo nito. Sa kabila naman ay yung papa ni Nami na hawak hawak ang kamay nito. Pinaligiran din ng mga kuya niya pati narin nila Kryzel ang kama ni Nami Lahat sila umiiyak.



Tinignan ko siya. Ang dami niyang sugat sa katawan. Ang dami din nakakabit na kung anu-ano sa katawan niya.



At pag hinugot ang mga yun, tuluyan ng titigil ang pagtibok ng puso ni Nami.





Hindi ko kinaya ang nakikita ko. Agad akong tumakbo palabas at papunta sa roof top ng ospital. Ng makarating ako sa tuktok, doon ko isinigaw lahat ng sakit na nararamdaman ko. Wala akong paki kung mapagkamalan akong baliw dito or what.





Sobrang bigat ng nararamdaman ko to the point na halos sumabog na ang buong katawan ko.





Bakit kailangang ngayon pa mangyari to kung kelan magkakaayos na kaming dalawa? Kung kelan magiging masaya na kami? Bakit kailangang ngayon pa siya mawala saakin? Bakit ngayon pa?



Hindi ko matatanggap kung tuluyan na mamawala si Nami. Kahit wag ng maging kami basta wag lang siya mamatay.

Kahit saktan niya ko ng paulit ulit wala akong paki basta nandiyan lang siya.



I’ll give anything to see her smile again.



Napaluhod ako habang patuloy na humahagulgol ng iyak.



“WAG NIYO SIYANG KUNIN SAAKIN! IKAMAMATAY KO PAG NAWALA SIYA! ”



Ipinatong ko ang ulo ko sa mga kamay ko habang patuloy na umaagos ang luha sa mata ko.



Mawawala na si Nami… mawawala na ang babaeng mahal ko. Iiwan na niya ko. Ang sakit sakit. Hindi ko kaya.





Tumayo ako at pumunta sa lugar kung saan alam kong pwede kong ibuhos lahat ng hinaing ko.





Dumiretso ako sa chapel…





Umupo ako sa bandang unahan.



“bakit niyo siya kukunin saakin agad? Hindi pa ba sapat na inilayo niyo ko sa mama ko ng matagal na panahon? Hindi ba ko pwedeng maging masaya? Bakit siya pa? Bakit yung babaeng mahal ko pa? pwede bang ako na lang ang kunin niyo? Di ko kasi kakayanin na mawala siya saakin eh. Bakit di niyo man lang hinayaan na magkasama kami? Bakit? ! ” napayuko ako habang patuloy parin ang pagbagsak ng luha sa mata ko

“bakit mawawala na siya? Bakit..”





“patay na ba siya? ”





Napaangat bigla ang ulo ko ng makarinig ako ng boses at nakita ko na may babae akong katabi. Maputi siya, mahaba ang buhok na itim na itim, singkit ang mga mata niya. At nakangiti siya saakin



“e-eh? ”



“sabi ko kung patay na ba yung iniiyakan mo? ”



“h-ha? ”



“nakita ko kayo kanina sa ER at narinig ko yung sinabi ng doctor. Di pa naman siya patay eh, sabi niya lang once na hinugot ang life machine sa katawan niya tsaka siya mawawala” matapos niyang sabihin yun, binigyan na naman niya ako ng isang ngiti



“sino ka ba? ! At ano bang alam mo ha? ! Sabi ng doctor wala ng pag asa. Makina na lang ang bumubuhay sa kanya! ! Ano pa ang pinagkaiba nun? ! Tatanggalin at tatanggalin din nila ang makinang yun sa katawan niya!

Wag mo kong kausapin dahil wala kang alam! Hindi mo ko kilala! Hindi mo naiintindihan ang nararamdaman ko! ”





Kaso parang nakakapang asar lang, nginitian ulit ako nung babae



“9 years old ako nung pinasok ng magnanakaw ang bahay namin”



“ha? ”



“nasa probinsya nun ang mama ko at ang kuya ko naman ay nasa camping kaya kami lang ng papa ko ang naiwan sa bahay. Nung pinasok kami ng magnanakaw, sinubukan ni papa na labanan ito kaso masyado silang malakas kaya napatay nila si Papa”



“t-teka bat mo kinukwento to? ”



Di niya sinagot ang tanong ko, instead binigyan na naman niya ako ng isang ngiti



“after 5 years, namatay naman si mama dahil sa isang sakit. Simula nun si Kuya na ang nagalaga sakin”



“Wait I don’t under- -“



Pinutol niya ang sinasabi ko at pinagpatuloy ang pagkukuwento “kaso na hospitalized naman si kuya with the same disease as my mom. My brother died 30 minutes ago”



Natigilan ako bigla dahil sa sinabi niya





“oh.. c-condolence”



Binigyan niya ulit ako ng isang ngiti “pero sa kanilang tatlo, hindi ako nawalan ng pagasa na mabubuhay sila hanggang sa huling hininga nila sa mundo. Death is really painful specially kung ang nawala ay yung taong mahalaga sayo. But do you believe in miracle? ”



“h-ha? ”



“Miracles are true as long as you believe in them. Wag mong iyakan at isuko ang taong lumalaban pa para makasama ka” tumayo na siya at bigla niya akong inabutan ng isang puting panyo “gawa ni mama yan, pero di ko na to kailangan ngayon. Meron ng taong mas nangangailangan nito. Ingatan mo yan ah at pag di mo na kailangan, ibigay mo to sa taong nangangailangan” she gave me one last smile then lumabas na siya sa chapel.



Napaisip ako sa sinabi niya at bigla na lang nag flash back lahat ng nangyari kanina.





“S-stephen, man-niwala k-ka. M-mahal kita”



Bigla na lang din lumabas ang luha sa mata ko



“oo babes, naniniwala ako sayo. Mahal din kita. Mahal na mahal na mahal kita. Please, wag mo kong iiwan ha? ”



She tried her best to smile “di k-kita iiwa-n. P-pangako”





Napatayo ako bigla



“di k-kita iiwa-n. P-pangako”





“di k-kita iiwa-n. P-pangako”





“di k-kita iiwa-n. P-pangako”





“di k-kita iiwa-n. P-pangako”





Nami.




Nangako siya saakin. Nangako siya!





Tinignan ko yung panyo na ibingay saakin ng babae at sa gilid nito ay may nakasulat Dionne Sy





Dionne Sy? Whoever she was, she gave me hope.



Pinunasan ko ang luha sa mata ko gamit yung panyo at tumakbo ako papunta sa ER



Nadatnan ko naman doon ang family ni Nami sa labas. Yung papa niya may hawak ng papel at sa tingin ko ito yung fini-fill up-an para bigyan na ng right ang mga doctor na hugutin ang life support ni Nami.



“wag! ! ! ” sigaw ko kaya lahat naman sila napatingin saakin



“pakiusap, wag niyo pong ipatanggal”



“Stephen..”



“nakikiusap po ako! ” lumuhod ako sa harapan nila “kahit ngayon lang, kahit ilang oras lang. Please, bigyan niyo pa ng kahit ilang oras si Nami. Nangako siya saakin na di niya ako iiwan at alam ko lumalaban parin siya ngayon. Nakikiusap ako, kahit onting oras lang”





Naramdaman ko na may nag tap ng likod ko



“naintindihan ko” sabi ng dad ni Nami



“salamat po”



Agad akong tumayo at pumasok sa loob ng ER. Dumiretso ako sa kama ni Nami at hinawakan ko ang kamay niya.





“babes, hihintayin kita”





***



< br>
For Dionne Sy's participation, she'll be the leading character in my up coming story Angel in Disguise. Ako na ang author na wagas mag plug.. hahaha XD





Chapter 59


*Grow old with you*





[Stephen’s POV]





“babes, mahal na mahal kita. Wag mo akong iiwan ha? ”



Ilang oras ko ng pinapaulit ulit ang katagang yan. Alam ko pag sumikat ang araw, tatanggalin na nila yung life support na nakakabit kay Nami. Natatakot ako na baka di siya gumising.



But still, pinanghahawakan ko ngayon yung pangako niya saakin. Hindi ko isusuko si Nami hanggang sa huling hininga niya. Hindi ako papayag na mawala siya saakin.



“di mo ko iiwan di ba? Hihintayin kita” bulong ko sa kanya Hinawakan ko ang kamay ni Nami atsaka ko isinandal ang noo ko dito.



Bigla naman akong may naalalang kanta. Isang kanta na dati kinaiinisan ko dahil kahit saang part ng lyrics nito, parang ang korny korny.





Pero di ko ineexpect na ang kanta pala nito ang magpapahiwatig sa lahat ng gusto kong sabihin kay Nami.





Inangat ko ang ulo ko at tinignan ko si Nami. I gently sing the lyrics of the song in her ears



“I wanna make you smile whenever you’re sad

Carry you aroud when your arthritis is bad

All I want to do, is grow old with you..”





Bigla na lang tumulo ang luha ko ng maalala ko yung mga panahon na kasama ako si Nami.





“uhmm Stephen! ! Am I beautiful? '



'nope, you're not.'





'ha? '



'hindi ka rin cute, you're not even pretty'



'ok.' Naglakad siya palayo saakin. Natatawa tawa naman akong hinabol siya.



'babes! ' I put my arms on her waist and pulled her towards me. After that, I touched the tip of her nose ' if I say you

are beautiful then I am comparing you to a sunset. If I say you are cute then I am comparing you to a dog.

And babes, the word pretty is not enough to describe you' I pull her closer to me then itinapat ko ang lips ko sa ears niya then I whispered gently 'you are gorgeous”





“I’ll buy you medicine when you’re tummy ache

Build up a fire when the furnace break

So I could be the man

Growing old with… you”





Tiningnan ako ng masama ni Nami “eh loko loko ka eh! ! Paano na lang kung naimpluwensyahan mo si Yannie

ha? ! ”





“wag ka magalala nakatanggap din ako ng batok sa kanya nun! Sabi pa nga niya pag ako daw nagmahal

mararamdaman ko din kung gaano kasakit, at the same time kung gaano kasarap sa pakiramdam ang

nagmamahal. Syempre tinawanan ko lang siya at sinabing hindi ako marunong magmahal” tinitigan ko si Nami then pumunta ako sa harap niya at nilapit ang mukha ko sa mukha niya “kaso ngayon pakiramdam ko kinain ko

na lahat ng sinabi ko” sabi ko sa kanya ng seryosong seryoso





“S-stephen? ”





Unit-unti kong inilapit ang mukha ko sa mukha ni Nami. Para akong nawala sa sarili ko. Aware ako sa ginagawa ko pero sa hindi ko malamang kadahilanan, hindi ko pinigilan ang sarili ko. Bigla na lang ako napapikit at naglapat ang mga labi namin.



Bigla na lang kaming napahiwalay dalawa at napatitig sa isa’t isa. Hindi ko alam kung ano ag ire-react ko. Kahit ako nagulat sa ginawa ko. Pero isa lang ang malinaw sa isipan ko ngayon





Mahal ko na ang babaeng ito.





“I’ll miss you, kiss you

Give you my coat when you are cold”





“uy kanina ka pa tahimik diyan. Hanggang ngayon ba kinikilig ka parin sa sinabi ko? ”





“eh t-totoo ba naman lahat ng sinabi mo? ”





“I wouldn’t go that far kung hindi ako seryoso. Alam kong mahihirapan kang maniwala kasi nga playboy ako.

Pero Nami, totoo talaga lahat ng sinabi ko sayo”





“p-pero di ba sabi mo hindi ka marunong mag mahal? ”





“kinain ko na ang sinabi ko” I held her hand then smile “nung una hindi ko talaga maintindihan nararamdaman

ko. Basta alam ko kada makikita kita lumulundag ang puso ko. Kahit pa asar na asar ka saakin, tuwang tuwa

naman ako. Ang komportable ng pakiramdam ko kada mayayakap kita o kada hahawakan ko ang mga kamay

mo. Pagka naman nakikita ko na may kasama kang ibang lalaki, lalo na kung si Drew, nasasaktan ako…” I placed my hand near my chest “..dito. Lalo na nung nakita kong nakayakap siya sayo. Nung mga panahon na

yun parang gusto ko ng makita ni Drew si San Pedro..” napakamot ako ng ulo dahil sa hiya at nakita ko naman si Nami na napangiti, “malay ko bang nagseselos na ko nun. First time ko lang kasi maramdaman yun eh.

Natauhan lang ako nung nandun na tayo sa may seaside, yung tinanong kita kung bakit mo ko minahal? Kasi



nung mga panahon na yun, mahal na pala kita. Nami, mahal kita, seryoso ako.”





She smile at me brightly





“oo Stephen, naniniwala na ko sayo”





“Feed you, need you

Even let you hold the remote control”





“Stephen, ano ba dapat kong gawin para maniwala ka saakin na mahal kita? ”



“wala, Nami. Wala kang dapat gawin para papaniwalain ako”





“S-stephen..”



“dahil kahit anong pilit ng utak ko na maniwala, ayaw parin nitong paniwalaan ang sinabi mo. Siguro dahil

pag ang isang tao naloko to the point na halos ikamatay na nito ang panlolokong nangyari sa kanya, titigil na

to sa pakikinig doon sa taong nanloko sa kanya”



“p-pero ang puso mo Stephen, ano ang sinasabi ng puso mo? ”



Tinignan ko siya then I gave her a sad smile “People’s heart is dumb so it’s better if we stop listening to it. I

already stop listening to my heart kaya kung ano man ang sinasabi nito, it doesn’t matter to me

anymore” after that tinalikuran ko na siya.





“So let me do the dishes in our Kitchen sink

Put you to bed when you’ve had too much to drink”





“Nami, please don’t die, please. Dadalhin kita sa ospital, just hold on. Please, please”



“S-st-ephen”


“babes, nandito lang ako, please hold on.. please. Wag kang pipikit”



“m-may s-sasab-bihin ak-ko”



“shhh, wag ka na muna mag salita babes, basta wag ka lang pipikit. Kahit wag ka muna magsalita, wag ka

lang matutulog ha? Wag kang pipikit please”



“m-makinig ka” she stretched her hand then touched my face at nakita kong may luhang lumalabas sa gilid ng mata niya. Napahinto ako bigla sa pagtakbo





“S-stephen, man-niwala k-ka. M-mahal kita”





Bigla na lang din lumabas ang luha sa mata ko





“oo babes, naniniwala ako sayo. Mahal din kita. Mahal na mahal na mahal kita. Please, wag mo kong iiwan

ha? ”





She tried her best to smile “di k-kita iiwa-n. P-pangako”





Hindi ko na mapigilan ang sarili ko at napahagulgol na naman ako ng iyak.



“S-so I-I c-could b-be the man

G-growing old with you..”



I buried my face on Nami’s hand habang patuloy ang pag-agos ng luha ko



“I-I w-wanna grow old w-with…you” halos pabulong kong kanta.





“babes, please let me grow old with you. Wag mo kong iiwan. Hayaan mong makasama kita ng matagal na panahon. Gusto ko pang alagaan at pasayahin ka. Wag mo muna akong iiwan please? Di ko kaya na wala ka dito sa tabi ko. Please babes, please.. please”





Mas lalo akong napahagulgol ng iyak.





Natatakot ako na baka di na siya gumising, na baka di na niya kayanin na lumaban. Natatakot ako na baka iwanan na niya ko ng tuluyan.



I don’t want to lose Nami. Please God nagmamakaawa po ako sa inyo, wag niyo siyang kunin saakin.





Bigla akong may naramdaman na humahawak sa may pisngi ko kaya naman napaangat agad ang ulo ko.





Halos matulala ako sa nakikita ko.





I saw Nami’s finger moving. Hindi ako namamalikmata. Alam ko nakita kong gumalaw talaga ang mga daliri niya.

Tinitigan ko maigi si Nami and I saw how she gently open her eyes.





“N-nami? ”



She looked at me then I saw her smile





“t- pen”





Bigla ulit bumagsak ang luha ko but this time hindi na dahil sa nasasaktan ako.





I’m so happy to the point that it made me cry.





Tumakbo agad ako sa labas ng ER



“Where’s the doctor? ! ” sigaw ko



Agad naman naglapitan saakin ag pamilya at mga kaibigan ni Nami



“why? ! What happened? ! ” tanong ng papa ni Nami



“she’s awake! Nami’s awake! ! ! ”



Agad na tumakbo naman yung mga doctor sa loob ng ER but they don’t let us enter the room



“totoo ba yun? buhay ang kapatid namin? ” tanong ni Nico saakin





“totoo yun! Sinabi niya pa nga ang pangalan ko! ”



My mom hugged me “thank god.. thank God… my daughter… He saved my daughter”



I hugged her back “Sabi sa inyo babalik si Nami. Di niya ko iiwan”



Napatingin ako sa gilid ng ER and I saw Dionne Sy standing over there habang nakatingin siya saamin at nakangiti.



I smile back then mouthed the word “thank you”



She just nod and gave me another smile then umalis na siya palayo.





“gusto ko pa! ”



“ha? ! Eh nakakadalawa ka na eh” =__=



“eh basta! Pagtalop mo pa ko ng apple! Dali na”



“hay sige na nga babes” kinuha ko yung apple sa basket at nagsimula itong talupan “nakakatakot baka paglabas mo ng hospital eh ang taba mo na” =__=



“so di mo na ko love pag tumaba na ko? ” T__T



I smile then nilapitan ko siya at niyakap “kahit pumanget ka pa, o magmukha ka pang balyena ikaw parin ang love ko”



It’s been 1 week eversince nung accident. I’ve witnessed a miracle.





Maraming mga doctor ang nagulat sa pagkakaroon ng malay ni Nami. Madami silang medical explanation saakin pero di ako nakikinig sa mga explanation nila dahil sa isip ko, isa lang ang dahilan kung bakit nagising si Nami…



…tinupad niya ang pangako niya saakin that is why miracle happened.





And all thanks to that hanky girl. Kung di siya nag pakita saakin siguro nawalan na ko ng pag asa. Siguro natanggal na ang life support ni Nami at tuluyan na niya kaming iniwan.



Inabot ko kay Nami yung mga nahiwa kong apple then tinabihan ko siya



“babes I want to show you something”



Inilabas ko yung panyo na ibinigay ni Dionne saakin at ipinakita ko ito kay Nami.



“Dionne Sy? ” sabi niya habang nakatingin doon sa panyo



“yup. Nakita niya ako sa chapel nung panahong umiiyak ako kasi sabi ng doctor wala na daw pag-asa. Her words strike me kaya bigla kong naalala yung pangako mo. Kung di siya dumating nun, malamang nawala ka na ng tuluyan saakin”



I sw her smile “then I should thank her, she saved me”





I leaned on her then gently kissed her lips “she also saved me. Kung di siya dumating at tuluyan kang nawala saakin, siguro ngayon naka-confine na ko sa mental”



Tumawa naman si Nami “then she’s our angel”



I hugged her tight “right. She’s our angel who saved us both from pain. Pero Nami, I want you to know how happy I am dahil di mo ko iniwan. Thank you for staying at my side. Kahit pinagtabuyan kita at di pinaniwalaan, di mo parin ako iniwan”



Naramdaman ko naman na niyakap niya rin ako ng pagkahigpit higpit “nasaktan na kita dati, di ko na gagawin ulit yun. Kaya kahit anong mangyari, kahit ten wheeler truck pa ang makasagasa saakin, hindi kita iiwan, basta ba wag mo rin ako iiwan eh”



“oo naman” I kissed her forehead “di ko magagawang iwan ang babes ko no. Pero teka may tanong ako, tayo na ba? ”



Bigla naman siya natawa sa sinabi ko “natural hindi. Ni-hindi mo pa nga ako tinatanong kung pwede bang manligaw eh”



“ha? P-pero…”



“ok edi basted ka na”



Tinalikuran niya ako atsaka nag talukbong ng kumot.





Wait seryoso talaga siya? Kailangan ko pa ligawan pero sabi niya mahal niya nako? Bat kailangan ko pa ulit manligaw =__=. Tsaka sinagot na niya ko dati sa rooftop ng condo ko eh. Kinantahan pa niya ko. Bakit back to ligawan mode ulit =__=



“uy babes” pinindot pindot ko ang braso niya “talaga bang kailangan kita ligawan ulit”



“kung ayaw mo edi wag” sabi niya



“eh di ba ngging tayo na? nag break lang tayo! Pero bakit back to ligawan mode ulit? ”



“kaya nga kung ayaw mo edi wag”



Bat ba ang sungit niya? Ganito ba ang mga nasagasaan ng kotse? Nagiging masungit? =__=





“babes wag ka na magalit” I sigh “o sige na nga. Willing ako ligawan ka mapasaya ka lang. Kahit ilang taon pa kita ligawan ok lang saakin basta malaman ko lang na mahal mo ko. Babes” I leaned on her then I gently whisper on her ears “I love you very very much. Can I court you? ”



Nagulat naman ako ng biglang bumangon si Nami at hinalikan ako. Then she gave me a bright smile then niyakap niya ako at binulungan



“I love you too babes. And yes, sinasagot na kita”





Medyo natawa naman ako sa sinabi niya at niyakap siya ng mahigpit



“Edi tayo na talaga? ”



“ayaw mo? ”



“sabi ko nga tayo na eh! ”





God, kahit na sobra akong nasaktan ng dahil sa babaeng ito, still laking pasasalamat ko dahil dumating siya sa buhay ko.



Salamat dahil hindi siya nawala saakin.





Mahal ko si Naomi Mikael Perez, at alam ko, wala na kong mamahalin pa ng katulad ng pagmamahal ko sa kanya.





'I love you Stephen'





'I love you too babes'





Chapter 60


*Vows*





Finale part 2





[Naomi’s POV]





It’s been 5 months after ng lahat ng nangyari. Up to now, parang ang hirap paniwalaan na masaya na akong kasama ang lalaking minsan kong kinainisan, sinaktan at pinaiyak.



Dati walang ibang laman ang utak ko kung hindi ang magpa cute kay Drew. Nung dumating naman ang contract sa buhay ko, wala akong ibang inisip kung hindi tapusin na ito, at nung natapos na, wala akong ibang hiniling kung hindi ang maibalik ang dati.





Regrets, agony, pain. Naramdaman ko lahat yan. Akala ko di na ko sasaya. Halos gabi gabi na lang akong umiiyak nun, halos araw araw na maga ang mata ko.



Pero sabi nga nila, kung di mo naranasan masaktan, di mo maappreciate kung gaano kasarap ang maging masaya.



Parang ngayon…





“oh Mika aalis ka? ” tanong ni Mama nung makasalubong niya ako pababa ng hagdan



“opo mama, pupunta lang ako sa condo ni Stephen. May bago kasi siyang recipe na natutunan, gagawin na naman niya akong guinea pig” =__=



Medyo natawa naman si Mama sa sinabi ko “sige mag iingat ka ah. Ikamusta mo na lang din ako sa kanya”



“opo mama. Bbye”



Siguro napaka weird talagang tignan na ang step mom ko ngayon ay real mom ng boyfriend ko. Pero bago pa ako makalabas noon sa ospital kinausap na kami ni Mama Anne. Ang sabi niya kung mahal namin talaga ang isa’t isa, dapat wag na namin intindihin ang sasabihin ng iba. Kung sa bagay, ano nga naman kung step mom ko eh real mom ng boyfriend ko di ba? may masama ba doon? Di naman kami magkadugo ni Stephen eh kaya walang mali doon.



Ang saya pa nga, at least pag dumating ang araw na ikasal kami ni Stephen, alam kong ok na ok ang mother-in-law ko saakin.





Lumabas na ako ng bahay namin then hinimas ko muna yung ulo ni Hotdog, yung aso ko, bago ako tuluyang umalis.





Pagkadating ko naman sa unit ni Stephen, may naamoy na ako agad na parang niluluto. Infairness ha mukhang masarap kasi amoy pa lang ang bango na.



“Stephen? ”



Dumungaw si Stephen galing sa kitchen at nginitian ako “babes nandito ka na pala, wait malapit ng matapos to”



Naupo naman ako sa dining room niya “sure. Bilisan mo magluto chef Stephen nagugutom na ko”



I heared him chuckled “sure love, eto na ok na”



Lumabas siya sa kitchen ng may dalang isang tray na may lamang dalawang sizzling plate at dalawang baso ng juice. Inilapag niya ito sa harap ko, tinitigan ko naman yung pagkain



“sizzling bangus with kamatis? ”





“hindi lang yan basta bastang sizzling bangus with kamatis! Ang tawag diyan is sizzling milkfish with diced tomatoes and love of Stephen”



=___= < - - reaction ko





“bat naman ganyan ang mukha mo babes! ! Grabe ka pinaghirapan ko yan! Tikman mo kaya”



Kumuha naman siya ng isang serving noon at hinipan niya then itinapat niya yung kutsara sa bibig ko “say aahh”



Ngumanga naman ako at sinubo yung food. Infairness masarap nga. Kakaibang marinate ata ang ginamit niya sa bangus.



“hmmm masarap ah”



“talaga? Sabi na eh magugustuhan mo”



“pero ikaw pasaway ka! Sabi mo may natutunan kang bagong recipe! Ano naman bago sa bangus? ”



“eh hindi naman yan ang bagong recipe na natutunan ko eh”



“ha? Eh ano? ”





“wait ipapatikim ko sayo”



Tumayo naman si Stephen then bigla siyang lumapit saakin. He lowered his face hanggang sa magkalapit kaming dalawa then he gave me a dazzling smile.. and before I knew it, hinahalikan na niya ako.



Eto na naman yung pakiramdam na puro paruparo ang sikmura ko. Kada ginagawa niya saakin to hindi ko maiwasang kiligin. Bakit ba ganito ang epekto ng lalaking to saakin? Mukhang siya ata ang ikakasanhi ng kamatayan ko eh. Tapos mababalitaan ako sa TV at dyaryo



ANG BABAENG NAMATAY SA SOBRANG KILIG.



Mwahahahahahaha.



Pero kahit na, atleast mamamatay akong masaya di ba? : p



Ihiniwalay naman niya ang labi niya sa labi ko then he kissed my cheeks papalapit sa may tenga ko then he whispered at me with a sexy voice



“bagong bili ang mouthwash ko, mabango ba? ”



Medyo natawa naman ako sa sinabi ni Stephen. Naalala ko tuloy dati nung first time kong makapasok dito sa unit niya, lumabas siya nun sa CR ng naka tapis lang at inakit ako. Akala ko hahalikan niya ako but instead huminga lang sa harapan ko at sinabing bagong brand ng mouthwash ang gamit niya.





Ibang klase talaga tong lalaking to, dati pa lang eh ang lakas na mang akit.



“oo mabango na ang mouthwash mo pero kahit di ka pa gumamit niyan, kahit di ka pa mag toothbrush, ang hininga mo parin ang pinaka mabangong hininga na naamoy ko”



Natawa naman si Stephen sa sinabi ko “ang keso mo babes! Mamaya dagain na tayo dito! Hahahaha”



“kasalanan mo to eh. Hinahawahan mo ko” =__=



“kung nahawahaan kita edi sana aggressive ka narin, parang ganito” bigla naman akong binuhat ni Stephen at dinala sa kama niya then pumaibabaw siya saakin



“o-oy bawal gumawa ng kalokohan! ! ” O///O



“haha babes hindi kalokohan ang mahalin ka” Unti-unti niya ulit inilapit ang mukha niya saakin at hinalikan ako.



It was a slow passionate kiss.



Ramdam na ramdam ko lahat ng emosyon. Kada hinahalikan ako ng lalaking to, doon ko narerealize ang tindi ng pagmamahal ko sa kanya, pati narin ang pagmamahal niya saakin.



Etong mga bagay na nangyayari sa buhay ko ngayon, hindi ko to ineexpect lahat. I never thought that this cassanova can make me feel so blessed. Feeling ko ako na ang pinaka maswerteng nilalang sa buong mundo para mahalin ni Stephen. Paulit-ulit kong sinasabi dati na bakit ba dumating yang contract na yan sa buhay ko. Simple at tahimik lang naman ang buhay ko nun pero pinagulo yun ng contract. Kinailangan kong baguhin ang buong sarili ko, kinailangan kong maglihim sa pamilya ko, at kinailangan kong magpanggap na mahal ko ang isang tao na sa totoo lang eh iba naman ang nilalaman ng puso ko.



Sa pagdaan ng mga araw, naranasan kong umiyak, masaktan at makonsensya. Naranasan kong pakawalan ang taong mahal ko ng dahil sa contract at saktan naman ang taong walang ibang ginawa saakin kung di mahalin ako ng dahil din sa contract.



Madaming ibinigay na sakit saakin ang contract. Madaming luhang naibuhos. May mga pagkakataon pa nga na gusto ko na itong punitin, o itapon sa basurahan eh.



Pero kung hindi dumating ang contract na to sa buhay ko...





....wala rin ngayon si Stephen sa tabi ko.



Kaya kahit sobra akong nasaktan, di ko pinagsisisihan na tinaggap at pinapasok ko ang contract sa buhay ko.





“I love you Stephen” I gently whispered in his ears



He hugged me tightly “I love you too babes…”





The next morning sabay kaming pumasok ni Stephen sa school. Araw-araw kasi sinusundo niya ako sa bahay namin at sabay kami pumapasok.



“nagyayaya si France mag starbucks mamaya, pupunta ba tayo Stephen? ” tanong ko sa kanya



“sure babes not unless gusto mong mapagsolo tayong dalawa” he smirked



“naku tigil-tigilan mo nga ako” hinawakan ko yung braso niya “tara na nga sa classroom at baka ma-late na tayo”



Naglakad na kami papunta sa classroom ng mapahinto naman siya sa bulletin board sa tabi ng dean’s office.



“babes, tignan mo to oh” may tinuro siya doon sa bulletin board “naghahanap sila ng mga ipapadalang practicumer para mag training sa cruise ship for 3 years! Magandang experience to babes! Tara mag try tayo”



“naku babes wala naman ako interes sa ganyan. Tsaka ang tagal naman,3 years. Isa pa alam mo naman na takot talaga ako sa dagat”



“pero sayang naman to” sabi niya saakin na mukhang hinayang na hinayang



“gusto mo ba? ” tanong ko sa kanya





He smile at me then inakbayan niya ako “mas gusto ko na kasama ka. Kung wala ang babes ko, edi wag na lang”



Napangiti naman ako sa sinabi niya tapos nun naglakad na kami papunta sa classroom.



That afternoon after class, dumiretso naman kami sa Starbucks na malapit dito sa university para i-meet sina France.



“ayan na ang naglalandiang couples! ” sabi ni France pagkadating na pagkadating namin. Nagtawanan naman sila doon. Umorder lang kami ni Stephen saglit then nakipag kwentuhan narin sa kanila.



Tinignan ko yung mga taong nasa harap ko. Magkatabi si Rence at Kryzel habang si Rence ay nakaakbay kay Kryzel. Sa other side naman ay si Kuya Nico na kadadating lang sa photoshoot niya at si Yannie. Sa tabi namin ni Stephen ay sina Jeanell at Drew. Ngayon ko lang napansin na bagay pala talaga silang dalawa. Hindi sila ganun ka sweet pero yung simpleng ngitian nila ay nakakakilig na.



Tinignan ko yung nasa isa pang side namin ni Stephen, si France. Mag isa, walang kapartner, loner, lonely, kawawa, kahabag habag at mukhang pinagsakluban ng langit at lupa. Wahahahaha. Kasi naman kung sinasagot na niya si Denny edi sana may katabi din siya ngayon XD



“France, pansin ko lang ikaw lang ang walang kapartner dito” sabi ko sa kanya Tinignan naman niya kaming lahat at nanlaki yung mata niya “oh my betcha by golly wow! What’s the meaning of this? ! ? ! ? ! ? ! Maghiwa-hiwalay nga muna kayo! ! Oh pakiusap pag magkakasama tayo mag break muna kayo! ! !

Di na kayo naawalalu sa dyosa ng kagandahan na itey! ! ” T___T





“hahahaha eh kasi naman Francisco Juan, nandyan naman si Denny ayaw mo pa! ” sabi ni Yannie



“oo nga! Masyado ka pang pakipot eh” – kryzel



“sus sa ganda ni Denny di makakatiis yang si France, susunggaban din niya yan” – Rence



“CHE MAGSITIGIL KAYO! Di aketchiwa nag me-making patol sa kauri ko! Babae siya dyosa akey! Di kami talolalu! ”



“ilang beses niya na ba sinabi to” – Nico



“pang ilang milyong beses na pre. Wala parin naniniwala sa kanya” – Drew



“magpakalalaki ka na kasi France” – Jeanell



“oo nga naman! Sus sayang ang feslaks! ” – ako



“BAKIT BA GUSTO NIYA AKEY GAWING PAPABLE! ME NO PAPABLE! ” T___T



Nagtawanan ang lahat. Eto kasing si France eh akala mo ginigisa na namin ng buhay XD



Napatingin naman ako kay Stephen at medyo nanibago naman ako kasi hindi siya nakikipagtawanan samantalang dati siya ang nangungua sa asaran.





“ok ka lang ba? ” bulong ko sa kanya “parang ang tahimik mo ata ngayon ah”



“uhmm babes” sabi saakin ni Stephen ng seryoso “ano kasi..”



“hmm? ”



Bigla naman siya ngumiti “wala wala” sabi niya sabay inom ng kape Hmmm bat ata parang pakiramdam ko may problema si Stephen?





The next morning sabay ulit kami pumasok ni Stephen. Nagsasalita naman siya ngayon at nakikipagkulitan pero parang may something parin talaga sa kanya.



At narealize ko kung ano yun nung mapadaan ulit kami doon sa bulletin board.



Napansin kong napatingin ulit si Stephen doon sa announcement about sa training sa cruise ship then after that nanahimik na ulit siya. Siguro gusting gusto niya talagang pumunta. Alam ko naman na madaling mapapasok si Stephen doon eh kasi magaling talaga siya, pero kasi tatlong taon yun, masyadong matagal.



Ay ewan. Baka naman namisinterpret ko lang siya. Baka mamaya masama lang talaga ang pakiramdam niya.





“Stephen? ”



“hmm? ”



Hinawakan ko yung kamay niya “di mo ko iiwan di ba? ”



Bigla naman siya ngumiti sa sinabi ko then he pulled me closer and kiss my forehead “oo naman babes. Bat naman kita iiwan? ”



“Wala lang” I put my arms around his waist then hugged him tighter “isang araw palang kasi na di kita makita mamatay na ko sa sobrang pagkamiss sayo”



I heard him sigh “hindi ako pupunta sa isang lugar kung saan wala ang babes ko kasi ayokong malungkot siya”



Inangat ko yung ulo ko “promise? ”



He smile “promise”





“Mr. Cruz, go to the office, the Dean wants to talk to you” sabi nung professor namin right after nung subject namin before lunc break.



“babes, una ka na muna sa cafeteria. Pag nagutom ka wag mo na ko antayin” sabi ni Stephen saakin



“sure”



Dumir etso na ako sa cafeteria para antayin si Stephen pero lumipas ang isang oras wala parin siya. Dahil 2 hours lang ang break namin, naisipan kong umorder na ng makakain.



Bat kaya pinatawag ang isang yun? Wala naman sigurong ginawang kalokohan yun di ba? Siguro naman di siya nahuling nakikipag PDA sa ibang babae habang nakatalikod ako =__=.. Pag yun ang dahilan makakatikim siya saakin ng isang matinding flying kick to the part where it hurts the most =__=



Ay ano ba yang iniisip mo Naomi! Masyadong wild =__= Di naman gagawin ni Stephen yun no. Subukan niya lang gawin, magpapaalam siya ng di oras sa mundong ibabaw. >__< After a while, dumating narin si Stephen at naupo sa harapan ko





“ano nangyari? Bat ang tagal mo? Ano ang sinabi ni Dean? ”



“ha? Ah wala. She just congratulated me dahil doon sa mga pictures na nakuhanan ko sa last event ng college natin. Tinulungan ko narin siya mamili ng mga ilalagay sa bulletin board”



“ganun ba? ”



“yep. Wait lang babes, bibili lang ako ng pagkain” tumayo na si Stephen at pumunta sa may counter kung saan siya bibili ng pagkain.



Napa hinga naman ako ng malalim. Hay ano ba tong nararamdaman ko? Bat parang pakiramdam ko eh may tinatago saakin si Stephen?



Hay kinakabahan ako.





Nung hapon, hindi muna sumabay si Stephen saakin pag uwi dahil kailangan pa niya dumaan sa staffer’s office pero nagusap naman kami na mag me-meet sa Dairy queen na store malapit sa school. Umorder muna ako ng blizzard, kitkat flavor, my favorite.





Kasalukuyan kong ineenjoy ang pagkain ng DQ ko ng may narinig akong di kanais-nais.



May dalawang babaeng nag chichismisan tungkol saamin ni Stephen. Nakaupo lang sila sa katabing table ko kaya rinig na rinig ko though di nila ako nakikita kasi nakatalikod ako sa kanila.



“so talagang seryoso si Stephen doon sa girl na yun? ”



“obvious ba te? 5 months na sila. Pero ang hirap paniwalaan kasi talagang babaero siya eh. Hay naalala ko yung mga araw na jowa ko yun”



Grabe lang. Sarap iumpog ng ulo niya sa pader ng magka amnesia siya at di niya na maalala ang mga panahon na yun. =__=



“ay ako din te! Nakakakilig! Infairness swerte nung babae ah! Eh ang sarap kaya humalik ni Stephen!

Hahaha”



Talagang swerte ako. Mamatay kayo sa inggit =__=



“pero si Stephen hindi swerte sa kanya, bad influence yung babae eh”



Bigla naman nagpantig ang tenga ko sa narinig ko. Bad influence? ! Ako? ! At kelan pa ko naging bad influence aber!

Pinag ka-cutting class ko ba si Stephen para makipag date sa kanya? ! Pinupuyat ko ba siya gabi gabi? ! Hindi ko ba siya pinapaattend sa mga meetings nila? ! Dinadala ko ba siya sa pulang building para mag *tooooooot* censored censored? ! Virgin pa ko no! =___=..





Tong mga babaeng to! Napaka gandang impluwensya ko nga kay Stephen eh! Kung di niya ko nakilala edi forever unggoy na siya! Di ba? Di ba? ! =___=



“corrected by madam! Kung di dahil sa haliparot na yun edi sana ang ganda ganda ng future ni Stephen! ”



Bigla akong natigilan. Future ni Stephen?



“oo nga! Napaka gandang opportunity na nung inalok ni Dean sa kanya eh! Papasakayin na siya sa cruise ship para mag OJT pero tinanggihan niya dahil sa babaeng yun! ”



“tumpak! Kawawa nga si Stephen, halatang hinayang na hinayang siya. Alam kong gustong gusto niyang sumakay ng ship pero ayaw lang nung babae kaya wala siyang magawa. Tss kung ako kasi sa kanya dapat din a niya pinapansin yung girl na yun”



“napaka bad influence talaga”



Di ako makagalaw sa kinauupuan ko dahil sa mga narinig ko.



Inoffer ni dean yung OJT na yun kay Stephen pero tinanggihan niya ng dahil saakin? Aware ako na gusto talaga ni Stephen na sumakay ng barko kaso… tatlong taon yun eh.. di ko kayang mahiwalay sa kanya ng ganung ka tagal.



Ang selfish ko na ba talaga?





Feeling ko tutulo ang luha ko any moment kaya tumayo na ako at lumabas. I just texted Stephen na sumakit ang puson ko at mukhang magkakaroon ako kaya umuwi na ko. Pagkadating ko sa bahay, I turned off my cellphone at sumalampak ako sa kama at doon nagiiyak.



3 years. Bakit sobrang tagal naman kasi? Isa pa graduating na kami at pag siya umalis di siya makaka attend ng graduation ceremony. Tsaka isa pa, ilang buwan pa lang ako nagiging masaya kasama ni Stephen pero bakit ganun?

Bakit kailangang ilayo ulit siya saakin. But still…



Ang hirap mag decide. Para yun sa future ni Stephen eh. Napaka gandang opportunity yun para sa kanya. Alam kong magaling si Stephen at may potential siya.... at di mapapansin ang potential niya kung itatali ko lang siya sa tabi ko.



Kahit ako din naman, may mga bagay akong gustong gawin eh at sinusuportahan ako ng buong buo ni Stephen doon.



Siguro ngayon siya naman ang dapat kong suportahan, kahit magiging mahirap ito sa part naming dalawa.





Ilang linggo ko din pinagisipan maigi yung tungkol sa OJT. Pero kada iisipin kong aalis si Stephen, hindi maalis sa sarili ko ang masaktan. Minsan napapaluha na lang talaga ako. Kung pwede nga lang na samahan ko siya doon eh kaso alam kong hindi. Wala doon ang lugar ko. Naghanap na rin kasi ako ng culinary school na pwedeng pasukan ko after graduation tutal pumayag naman na sina papa na mag aral ulit ako ng isa pang taon bago mag trabaho.



Saturday ngayon at walang pasok. Simpleng tambay lang ako sa unit ni Stephen. Nag volunteer ako na ako naman ngayon ang mag luluto.



Ulam for today: adobong manok.



Nag hihiwa ako ngayon ng sibuyas para pang gisa ng bigla naman sumilip si Stephen sa kitchen



“babes ayos ka lang diyan? ” tanong niya



“oo naman babes! Chupi ka na, ako na bahala dito”



Ibinalik ko na ang tingin ko doon sa sibuyas ng magulat ako dahil biglang sumigaw si Stephen.



“Babes! ” lumapit siya saakin at inagaw ang kutsilyo sa kamay ko “di ganyan ang tamang pag hihiwa, mamaya masugatan ka pa. dapat itago mo mga daliri mo para di tatama” dinemonstrate naman niya saakin “ganito babes, ipwesto mo ng ganito ang daliri mo para ramdam mo yung kutsilyo sa may buto mo at ng di dumulas.

Mamaya masira pa ang maganda mong kamay”



Napangiti naman ako bigla “sorry po Chef Stephen”



“naku ikaw talaga. Maupo ka na nga lang doon at ako na magtutuloy nito.”





Sinunod ko naman si Stephen at naupo na lang ako sa dining room habang pinapanuod ko siya mag luto.



Nasabi ko na ba sa inyo na mas naiinlove ako sa gwapong nilalang na to pag pinapanood ko mag luto? Feeling ko mag asawa na kami eh.



Napahinga ako ng malalim. Ayan nalungkot tuloy ako bigla, naalala ko na naman yung OJT na yun.



“Stephen, nakahanap na ako ng culinary school na papasukan ko after ng graduation. Maganda naman siya and reasonable ang tuition. Tsaka may magandang reputation yung school, madalas kasi sila nananalo sa mga competitions”



“Really? That’s nice babes! Galingan mo ha? Basta lagi lang ako nandito”



I smile at him “thank you Stephen. Ikaw? Anong plano mo after graduation? ”



Bigla naman siyang natigilan “ang totoo niyan wala pa kong naiisip eh. Maybe I should try applying to hotels or fine dining restaurant. O baka mag culinary din ako. Bahala na si batman, basta kasama kita ok na ko” he gave me a smile then lumapit siya doon sa table na kinauupuan ko at inilapag yung niluto niyang adobo at rice.



“chicken adobo for my love. Try it” sabi niya



I get a spoonful then tinikman ko and as usual, masarap siya.





“ano? Masarap ba? ”



Tinignan ko si Stephen “hindi. Ang panget ng lasa! ” inilayo ko yung plate ko “ano ba yan Stephen, bat ganyan yan? ” =__=



“ha? ” tinikman niya yung adobo “masarap naman babes eh! ” T__T



“hindi kaya! Naku kailangan mo pang mas mag aral ng mapagluto mo naman ako ng masarap! ” tinignan ko si Stephen ng seryoso “tatlong taon lang naman di ba? Babalik ka naman di ba? ”



“N-nami…? ”



“basta mangako ka lang saakin na babalikan mo ko” bago ko pa mapigilan ang sarili ko, my voice broke “m-magiging o-ok ako”



Tumayo si Stephen at niyakap ako “babes ano ka ba! Di kita iiwan! ”



“no Stephen, you should go. Alam kong gusto mong pumunta doon eh. Magandang opportunity yun at dapat di mo pinapalagpas ng dahil saakin lang. Mahal na mahal na mahal kita pero siguro nga bata pa tayo masyado para itali natin ang mga sarili natin sa isa’t isa. Meron pang mga bagay na mas mahalaga ang dapat natin intindihin..”



“pero babes…”



Humiwalay ako sa pagkakayakap kay Stephen and tried my best to give him a sincere smile “I’ll be ok, I promise”





Niyakap ako ng mahigpit ni Stephen “thank you babes, thank you. I promise babalik ako. Magaantay ka sakin di ba? ”



“oo naman, aantayin kita kaya dapat balikan mo ko”



Buong mag hapon, nakayakap lang kami ni Stephen sa isa’t isa. Walang nagsasalita o umiimik.



May ilang buwan pa na natitira bago siya umalis, pero ngayon pa lang nilulubos ko na ang araw na kasama ko siya.



Kinabukasan, sinimulan na nilang lahat ayusin ang mga papeles na kailangan ni Stephen para makaalis. Nag SOLAS

training narin siya for 3 days. Araw-araw magkasama kaming dalawa. Every class lagi kaming kumakain ng dinner sa labas. Every weekends naman, kung hindi siya dumadalaw sa bahay or pumupunta ako sa unit niya, lumalabas kami.

Ikot ikot lang sa mall, minsan nagpupunta kami sa Star City. Walang nag bi-bring up ng topic about sa pag alis niya.

Pero nararamdaman ko na pinipilit ni Stephen na pasayahin ako at sinusulit niya yung mga araw na magkasama kami.



Inaamin ko minsan umiiyak parin ako. Minsan nga iniisip ko na bawiin na kay Stephen ang sinabi ko at magmakaawa sa kanya na wag ng umalis. Ilang beses ng pumasok sa isip ko ang magpaka selfish, pero di ko ginawa. Siguro sa dahilang sobrang mahal ko ang lalaking to na ang gusto kong mangyari eh maging masaya siya.



“hay ang hirap pala! Di pa siya umaalis pero namimiss ko na siya” nasabi ko one time kay Kryzel nung sinamahan niya akong antayin si Stephen na kasalukuyang nasa orientation para sa mga ipapadala sa cruise ship.



“ano ka ba best, maikli lang ang tatlong taon maniwala ka”





“mahaba yun para sa taong nagaantay”: (



“wag ka ngang nega no! edi magpaka busy ka! Papasok ka sa culinary school di ba? Then do your best para gumaling sa pagluluto. Try mong sumali sa iba’t ibang competition. Kung gusto mo, lumandi ka habang wala ang boyplen mo! ”



“lukaret! Di ko magagawang magtaksil doon no! ” =__=



“joke lang syempre. Pero di masamang magka crush! Hahahaha”



“che magtigil ka nga! ” I sigh “hay buhay parang life”



“naku best tantanan mo na pagmumukmok ok? ” hinawakan niya ang kamay ko “alam ko naman na gagawa si Stephen ng paraan para makipag communicate sayo eh. Tsaka syempre di ka naman namin pababayaan.

Gagawa kami ng paraan para di ka malungkot”



I smile “thank you best”





Mabilis lumipas ang araw. Kung dati buwan ang binibilang namin sa pag alis ni Stephen, ngayon oras na lang…





“13 hours” bulong ko kay Stephen habang yakap yakap niya ako sa may seaside at inaabangan namin ang sunset.



“ano ka ba babes, wag mo nga bilangin ang oras, nalulungkot ako eh” mas hinigpitan ni Stephen ang yakap niya saakin



“Stephen, di ka mambabae doon di ba? ”



I heared him chuckled “kahit maghubad pa sila sa harap ko, di ako titingin sa kanila”



“siguraduhin mo lang kung hindi ipapaiwan kita sa Antartica para kainin ka ng mga polar bears doon” =__=



He pinched my nose “ikaw din babes ah? Wag kang manlalaki! ”



“sabi ni best ok lang daw magka crush”



“o sige, basta crush lang ha? Bawal kang kiligin, bawal kang lumandi, bawal mo siyang ngitian, at mas lalong bawal mo siya kausapin” =___=



Natawa naman ako sa sinabi ni Stephen “opo boss”



Humiwalay si Stephen sa pagkakayakap saakin then tinignan niya ako sa mata





“alam mo ba na memorable ang lugar na to para saakin? Dito kasi sa lugar na to una kong naamin sa sarili ko na mahal kita”



Napangiti ako. Makakalimutan ko ba naman yun?





Flashback

(chapter 24.2)





“minahal ko si Alyana bilang kapatid hindi yung katulad nung romantic feelings na nararamdaman mo

saakin. ” tinignan ko siya ng masama. Hmpf! Kayabangan “at kung tatanungin mo ako kung minahal ako ni

Alyana, hindi rin, kasi may boyfriend siya nung mga panahon na yun. Kaso! @#$ nung lalaki iniwan siya eh.

Sumugod saakin si Alyana nun at nagiiyak. Ako naman hindi ko alam ang encouraging word na sasabihin ko.

Sabi ko na lang sa kanya ‘wag ka na kasi mag mahal. Manloko ka na lang tulad ko. Tignan mo, enjoy na hindi

ka pa masasaktan’”





Bigla ko naman binatukan si Stephen “hoy lalaki! ! ! Grabeng advice yan ha! ! Napaka good influence! ! ! ”





Hinimas niya yung likod ng ulo niya “ay grabe ka babes! Galit na galit ka ah! Kala ko matatanggal ang ulo ko! ! ”





Tinignan ko ulit siya ng masama “eh loko loko ka eh! ! Paano na lang kung naimpluwensyahan mo si Yannie

ha? ! ”





“wag ka magalala nakatanggap din ako ng batok sa kanya nun! Sabi pa nga niya pag ako daw nagmahal



mararamdaman ko din kung gaano kasakit, at the same time kung gaano kasarap sa pakiramdam ang

nagmamahal. Syempre tinawanan ko lang siya at sinabing hindi ako marunong magmahal” tumingin si Stephen saakin at nagulat naman ako dahil bigla na lang siyang pumunta sa harapan ko at inilapit ang mukha niya sa mukha ko “kaso ngayon pakiramdam ko kinain ko na lahat ng sinabi ko” sabi niya saakin ng seryosong seryoso





“S-stephen? ”





Unti-unti niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko. Hindi ako gumalawa sa pagaakalang nagbibiro na naman siya.

Tinignan ko lang siya sa mata at kitang kita ko na seryosong seryoso siya. Nagulat ako ng biglang pumikit si Stephen kaya napapikit din ako. Unti-unti, dahan-dahan, nag dampi ang labi namin dalawa.





Bigla kaming naghiwalay dalawa at napatitig na lang sa mukha ng isa’t isa. Pareho naming hindi alam kung paano magrereact, pareho kaming natulala sa nangyari habang nakatingin parin sa mata ng isa’t isa.





And again, ininvade na naman ng mga pesteng karpintero ang puso ko.



End of flashback





“babes” may kinuha siya sa bulsa niya at inilabas ang dalawang kwintas. Eto yung kwintas na binigay saakin ni Stephen nung naging kami din dati. Pero ang pagkakatanda ko eh naiwala ko na yung pair saakin, paano napunta sa kanya to?



“teka paano napunta sayo yan? ”





He just smiled and ignored my question “I think it’s about time para ibalik ko na to sayo”



Kinuha niya yung necklace na may gold na pendant then isinuot niya ito saakin. Pagkasuot niya saakin, he hugged me then gently whispered at my ears



“today, I’ll make a vow to this very special girl in front of me whom I really love deeply” hinigpitan ni Stephen ang pagkakayakap saakin “Naomi Mikael Perez, I promise that what ever happened, babalik ako sayo. Tatlong taon lang ako mawawala, pero pag nakabalik na ko, pangako, hinding hindi na kita iiwan hanggang sa araw na mamatay ako. Pangako di ako titingin sa ibang babae, di kita lolokohin, at gagawin ko ang lahat na kahit magkalayo tayo, lagi tayong may communication. At pangako, lahat ng sinabi ko ngayon sayo, tutuparin ko”



Hindi ako makapag salita sa mga sinabi ni Stephen. Those words are just so touching na kahit ako, di namalayan na may tumutulong luha nap ala sa mga mata ko.



God, why did you gave me this guy? I feel so blessed.



Humiwalay ako sa pagkakayakap kay Stephen at isinuot ko rin sa kanya yung kwintas niya at ginaya ko ang ginawa niya. I hugged him tight and gently whispered to his ears



“Stephen Cruz, kahit malayo ka saakin, I promise I’ll behave. Susundin ko ang mga kuya ko, di ako magpapasaway at mas lalong di kita ipagpapalit kahit na ligawan pa ko ni John Loyd Cruz or kahit haranahin pa ko ni Jake Vargas” I heared him chuckled “I promise, hihintayin kita kahit gaanong katagal at hindi ako mawawalan ng pagasa mag antay sayo kasi naniniwala akong tutuparin mo lahat ng pangako mo saakin”



Humiwalay si Stephen sa pagkakayakap then pinunasan niya ang mga luha sa mata ko “syempre di ko hahayaang maiwan ka dito ng walang kasama”





“ha? ”



“wait babes may kukunin lang ako” bumaba si Stephen at pumunta sa parking lot. After a few minutes bumalik siya ng may dala-dalang isang life size na putting teddy bear



“babes, meet our anak, si Timi”



Kinuha ko yung teddy bear at hinug to “ang cute nito Stephen! Salamat! Haha bakit naman Timi? ”



“Stephen and Nami” iniharap ni Stephen si Timi sa kanya “Timi, take good care of your mom for me ok? May pagka burara kasi yan at careless kaya lagi mong babantayan ha? ”



Natawa naman ako kay Stephen then hinug ko siya “thank you Stephen, for making me happy”



“mas masaya ako pag nakikita kong masaya ang babes ko” humiwalay siya saakin then tinignan niya ako sa mata “I love you, babes”



“I love you too, babes”



“wait for me ok? ”



“I will”





Inilapit niya ang mukha niya saakin at dahan-dahang inilapat ang labi nito sa labi ko…





….kasabay ng paglubog ng araw





Epilogue


< br>
(After 3 years)





[Naomi’s POV]





All I hear is raindrop

Falling from the rooftop

Oh baby tell me why you have to go

Coz this pain I feel it won’t go away

And today, I’m officially missing you..





“Chef Naomi mag break ka muna, ako na bahala dito”



“sige, medyo gutom narin ako eh”



Tinanggal ko yung apron at toque ko then lumabas na ko ng kitchen. Pagka labas na pagka labas ko, agad ko naman kinuha ang cellphone ko to check kung may nag text.



No messages



*sigh*





It’s been three years simula nung umalis si Stephen. Yung nasa seaside kami at nagpalitan ng vows, yun na ang last na pagkikita namin. Hindi ko na siya inihatid nun sa airport sa kadahilanang ayokong titigan ang likod niya habang naglalakad siya palayo saakin.



Inaamin ko, nahirapan ako ng husto nung una. Isang linggo pa lang ang nakakalipas, halos mabaliw na ko sa sobrang pagkamiss ko sa kanya. Ang hirap pala mahiwalay sa taong mahal mo lalo na kung nakasanayan mong nandiyan siya palagi sa tabi mo. Halos di ako makakain nun, di rin ako halos lumalabas ng kwarto. Kada pumapasok ako mag isa sa school, di ko mapigilan ang mapaluha. May mga times din na nagpupunta ako sa unit ni Stephen.

Ibinigay niya kasi saakin yung susi nun. Nandun lang ako, nakahiga sa kama niya. At pag feeling ko bibigay na talaga ako, niyayakap ko si Timi habang inaalala lahat ng pangakong binitawan ni Stephen.





Pero siguro mas mahihirapan ako kung wala akong pamliya at mga kaibigan na tulad nila. Ang mga kuya ko pati narin si mama at papa, ginagawa nila ang lahat para wag ako malungkot. Sina Kryzel naman, madalas akong niyayaya sa galaan para iwas ang pagmumukmok. Eventually, nakasanayan ko na rin na wala siya, though yung pagka miss ko ng sobra sa kanya, hindi nawala.



A few months after ng pag alis ni Stephen, grumaduate narin kami. Iyak ako ng iyak nung graduation day hindi dahil masaya akong grumaduate kundi nalulungkot ako dahil di ko kasabay nag martsa ang taong mahal ko. Right after graduation, tinuloy ko ang plano kong pag pasok sa culinary school, and like what Kryzel said, pinag igihan ko talaga ng husto. I’ve join a lot of competition, won in different categories, and luckily, kinuha ako ng isang 5 star hotel bilang pastry chef nila right after I graduate culinary. Dito din sa hotel na to nagtatrabaho si Kryzel as a receptionist/Front office staff. Si Rence naman, siya na ang bar manager ng bistro nila Kryzel. Sometimes he flairs in different hotels and bars and they pay him big. Tumatalent fee na ang loko XD. Si Alyana naman, nagtatrabaho narin doon sa beauty shop ng family niya. Sikat na make-up artist kasi ang mom niya. At si France naman, busy humanap ng papa.

Walang trabaho =__= hahaha syempre joke lang yun. Sosyal ang bruha eh, nag training sa Singapore ng 3 months then pagbalik dito sa Pinas, ayun pinag agawan ng mga hospitals dito para magtrabaho.



Si Drew and Jeanell? Sila parin hanggang ngayon. At kahit anong gawin nilang dalawa, di sila mapaghiwalay. Pareho silang nagtatrabaho sa PAL as Steward/Stewardess.



Madalang na lang kami magkita kita dahil busy sa mga trabaho namin. Pero atleast twice a month, nagkakaroon kami ng bonding time.



Kaso kulang palagi ng isa...



....wala yung mundo ko.





Ano na ba nangyari kay Stephen? Madalas siya makipag communicate saamin. Everyday lagi siyang nagpapadala ng message para saakin. Minsan pinapadalhan niya kami ng mga pictures sa iba’t ibang bansa na napuntahan niya.

Halata namang nag eenjoy ng maigi si Stephen sa work niya. Kaya lang…



Inaasahan namin 2 months ago, uuwi na siya kaya lang naka receive kami ng message na galing sa kanya na made-delay ang uwi niya for we don’t know how long. After that, yun na ang huling message niya saamin.2 months na siyang di nagpaparamdam at talagang natatakot na ko sa possibility na pwedeng nangyari sa kanya.



O baka naman nakahanap na siya ng iba



*sigh*



Miss na miss na kita Stephen. Sana kahit isang message manlang padalhan mo ko.: (



“best! ! ” nakita ko si Kryzel na naglalakad papalapit saakin “mag lu-lunch ka na? ”



“oo best, ikaw? ”



“yep, sabay na tayo”



Naglakad kami ni best papuntang cafeteria. Ako naman, maya’t maya tumitingin sa cellphone ko, nagbabakasakaling mag message si Stephen



“di parin ba siya nagpaparamdam? ” tanong ni best saakin





“hindi parin eh. Nagaalala na talaga ako”



“ano ka ba best! Wag nega! May mga times talaga na nawawalan ng signal sa barko”



“pero kasi..”



“hay naku, change topic na nga! Balita ko magkakaroon daw kayo ng bagong head chef ah? At gwapo! ”



“oo nga sabi nila, di ko pa nakikita eh”



“naku te pagkakataon mo na lumandi! ”



“tse loyal ako no! ” =__=



“hahaha to naman di na mabiro”



Tumingin ako kay Kryzel “pero gwapo ba talaga? ”



Bigla niya akong sinapok “kala ko ba loyal ka? ! ”



“Aray ko naman! To naman di na mabiro” =___=





After ng lunch break, bumalik na kami ni Kryzel sa work. Pagka dating ko sa kitchen, sinalubong naman ako ng order



“Chef Naomi ikaw na gumawa nung Mudpie cake na order” sabi nung head chef namin



“sure chef, paano pong plating gagawin ko? ”



“it’s up to you. Gandahan mo, VIP ang umorder”



“copy! ”



Kinuha ko yung mudpie cake na pinrepare ko kanina sa fridge at inumpisahang iplating. Buti na lang pala at naisipan ko na mag prepare nito kanina kundi yari ako. Ang tagal pa naman gawin to =__=



Nung contented na ko sa itsura nung mudpie ko, ibinigay ko na doon sa server na maghahatid sa guest nito. After that, tumulong narin ako sa pag pe-prepare ng desserts para sa function ngayon.



Maya-maya lang, nabigla kaming lahat ng pumasok sa kitchen yung restaurant manager ng isang fine dining dito sa hotel.



“Excuse me, may I know who’s the pastry chef who made the mudpie cake awhile ago? ”



“a-ako po ma’am”





“Chef Naomi, please come with me in the office” sabi nung manager ng seryosong seryoso They gave me a worried look as I removed my apron. Kahit ako kinakabahan sa nangyari. Tofu ano kayang problema doon sa mudpie cake ko? Baka mamaya niyan may nakitang ipis, o daga, o hibla ng buhok, o kuko, o ngipin, o butiki, o mata, o ilong, o crocodile sa loob nun T___T. Pero impossible naman yun eh. I always make sure na sanitize lahat ng ginagamit ko, maging ang sarili ko kada nasa kitchen ako. Lagi pa nga ako naka gloves eh =__=



Baka naman panget lasa? Pero tinikman ko naman yun eh! Naka tatlong tasa pa nga ako nun. Oo ganun ako tumikim, wag umepal =__=.. O baka naman allergic sa ice cream si VIP guest kaya ganun? Eh aanga-anga pala siya. Oorder order ng mudpie cake, allergic sa ice cream. Di ba niya alam na ice cream cake yun? ! >___<





“take a sit Chef Naomi” naupo ako doon sa chair opposite ng table niya habang nanginginig ang tuhod ko



“Chef Naomi—“



“terminated na po ba ko? Sorry po! Di ko talaga kasalanan! Sorry po! Wag na kayo magalit! Wag niyo na ko i-terminate! Huhuhuhuh” T____T





“huh? Sino naman nag sabi na ite-terminate kita? ” takang takang tanong niya Napaangat ang ulo ko “ay ganun po ba? Hehehehe sorry, OA lang” XD





“hay naku Chef! In fact gusto kita icongratulate! Alam mo bang natuwa ng husto yung VIP guest natin dahil sa pagkakagawa at pagkaka plating mo nung order niya? He’s really impressed. And gusto niyang ikaw ang gumawa ng cake sa engagement party niya. He’ll pay you big”



“t-talaga po? A-ako? As in ako po? Di po ba kayo nagkakamali? Ako talaga? ” O___O



“oo ikaw nga, paulit ulit” =__=



“huwaaaaaaaaaaaaaaaa! ” Napayakap ako sa restaurant manager namin “thank you ma’am! Thank you! Thank you! ”



That afternoon, agad akong sumugod sa unit ni Stephen at nagtingin tingin nung mga recipe book niya doon.

Nagtingin tingin ako ng design ng fondant cake na pwedeng gawin and at last nakahanap din ako ng maganda. Royal Masquerade ang theme nung engagement party, itinugma ko doon yung design. Buti na lang at may mga gamit dito sa condo niya kaya nakapag practice ako.



Pinag puyatan ko talaga ang pag gawa nung cake kaya nung makita kong successful ang gawa ko, napangiti ako.



Sana magustuhan to nung VIP na guest. Pinicturan ko to at plano ko ipakita doon sa head chef namin para makakuha ng advice kung eto na ba ang gagawin ko o hindi.



After that, nakaramdam na ko ng pagod kaya nahiga ako sa bed ni Stephen. I texted my dad na ginabi ako sa pag papractice dito sa unit ni Stephen kaya dito na muna ako matutulog.



Ipinatong ko yung braso sa mata ko at pumikit ako





“babes, kumain ka na, pinagluto kita”



Napabangon ako ng marinig ko ang boses na yun



“Stephen? ”



“sizzling milk fish with diced tomato and a love of Stephen. Enjoy babes”



Bigla naman akong napahagulgol ng iyak.



Imagination. It is all in my imagination.



Naalala ko yung mga times na pinagluluto ako ni Stephen. naalala ko yung mga yakap niya, yung mga halik niya, yung boses niya, at yung napaka ganda niyang ngiti.



Kelan ko ba ulit yun makikita? Kelan ko ba ulit siya makakasama?



Sabi niya 3 years lang eh. More than 3 years na ko nagaantay. Hindi pa siya nagpaparamdam saakin. Gustong gusto ko na siya makita.



I grab my cellphone and texted him



“Stephen, maawa ka, miss na miss na kita. Balikan mo na ko please? : (“





After I send the message inihagis ko ang cellphone ko at niyakap si Timi. Alam ko hindi siya magrereply saakin pero bakit umaasa parin ako?



Nakalimutan na ba talaga ako ni Stephen?





After that night, I tried my best para i-occupied yung isip ko. Nagpaka busy ako sa work. Ilang Linggo ko rin pinag handaan yung cake na gagawin ko. Ayokong mapahiya doon sa VIP guest namin kaya talagang pinag igihan ko.

Pero kada may pupuri ng gawa ko, di ko maiwasang magisip na sana nakikita din lahat ng to ni Stephen. Sana nandiyan siya para purihin ako.



Ay anak ng pagong naman oh! ! ! ! ! ! ! ! ! PAG NAGPAKITA SAAKIN SI STEPHEN MAPAPASLANG KO SIYA T___T





Dumating ang araw nung engagement party. A day before pa lang, sinimulan ko na gumawa ng 5 feet fondant cake.

Sosyal naman kasing engagement party na to eh, engagement pa lang, may malaking cake na agad. Paano pa kaya kung wedding na nila? Siguro napaka yaman ng couples na to. Balita ko pa nga invited pa yung sikat na band na Syntax Error. Mwahahahaha sisilip ako mamaya sa events place! Gusto ko makita ang syntax error.





Few hours before the event, nag set up na kami doon. Syempre inilagay nila yung cake na ginawa ko kung saan kita ng madaming tao. Maya-maya lang pinabalik na nila kami sa kitchen pero dahil dakilang pasway ako, nag stay muna ako doon para panuorin yung Syntax Error.



Dahil nga royal masquerade yung theme, puro nakamaskara yung mga guests. Sabi nila, right after kumanta ng SE

magpapakita yung couple. Doon magaganap ang engagement party. Pero sa ngayon, walang nakakaalam kung nasaan ang couple.



Mga mayayaman talaga oh. Engagement party lang dami ng kaartehan sa katawan =__=



Maya-maya lang din umakyat na ang Syntax Error sa stage.



Huwaaaaaaaaaaaaa ang gugwapo nila! Ang gwapo ni Sync, ni Mirko at ni Zeke at ang ganda ganda naman ni Corrine! Ang sarap nilang kidnapin lahat! Sana makapag papicture ako mamaya kasama sila! : 3



After ilang announcement chuchu ni Sync, yung leader ng band nila., tumugtog na rin sila (Vulnerable by Secondhand Serenade)



“~Share with me the blankets that you're wrapped in

Because it's cold outside (cold outside) it's cold outside~”



Haaaaaay ang ganda talaga ng boses ni Sync





“I’ll marry papa Sync na talaga! He is so gwapo! ”



Napalingon ako doon sa nagsalita. Familiar ang boses eh. At hindi nga ako nagkamali, si France nga yun



“huy bakla ano ginagawa mo dito? ! Invited ka! ”



“hi atiiiiiii! ”



Napatingin ako sa mga kasama ni France at nagulat naman ako dahil nandito rin sina Rence, Drew, Jeanell, Yannie, kuya Nico at si Kryzel, pati narin si Denny



“sinabihan kami ni Denny na kakanta ang Syntax Error dito kaya napasugod kami” pagpapaliwanag ni Rence



“mga gate crashers =__=”



“naku te ok lang yun, binigyan ko sila ng pass” sabi ni Denny. Siya kasi ang producer ng Syntax Error Napatingin ako sa kanila at doon ko lang napansin…



Si Rence nakaakbay kay Kryzel, si Drew naman hawak ang kamay ni Jeanell. Si kuya Nico naka hawak sa waist ni Yannie. At si France…





…nakapulupot ang braso ni Denny sa braso ni France at di manlang nagrereact si France? ! O_____O wait wait ano ibig sabihin nito? !



Huwaaaaaaaaaa



Don’t tell me natibo na ang bakla? ! O___________O



Pero pero…





Lahat sila may partner ako lang wala! T___T kahit si France may partner oh! ! Huhuhuhuhuhuhu Naiinggit ako >____<



“hay naku dennylalu you is make lakad to me one of the boys in SE! gusto ko sila maging boyfriend! ”



“gaga! Di pwede! Ayoko ibugaw ang mga alaga ko =__= kasi naman papa France akin ka lang! ”



“hmpf” inirapan ni France si Denny pero di parin niya inalis ang pagkakapulupot nito sa braso niya.



Confirmed, natibo na talaga ang bakla sa alindog ni Denny =__=





“who wants to sing with us? ”



Napabalik ang attention ko sa SE ng magsalita si Sync sa mic. Tapos na pala silang kumanta. Ayan tuloy di ko napakinggan. Dinistract kasi nila ko =__=



Nagulat naman ako ng magsisisigaw doon si France “SIYA PAPA SYNC! SIYA! SIYA! SHE WILL SINGLALU WITH

YOU! ! ” sabi niya habang tinuturo ako



Ay anak ng- -





“huy France ano ba nakakahiya! ! ! ”





“go best! ! ! Whooo! ”



“kaya mo yan kapatid! ! ”



Pinagtutulak naman ako ng mga kasama ko doon sa stage kaya wala na kong nagawa kundi ang umakyat. Ampupu, patay ako nito sa restaurant manager namin. Mahuhuli pa akong nanunuod dito =___=





“hi beautiful lady, may I know your name? ” tanong ni Sync saakin.. huwaaaaa ang gwapo niya O///O



“N-naomi”



“Ms. Naomi! What a nice name. so kaano ano mo yung couple na i-e-engage? ”



“h-ha? Ahm a-ako yung gumawa nung cake nila”



“oh so ikaw pala yung magaling na chef na gumawa! Nice work! ”



“hehe thanks”



“so are you ready to sing with us? ”



“uhmm y-yes! ”



Nag start na silang tumugtog and antofu, sa dinami dami pa ng kanta, bakit eto pa?



“I always needed time on my own

I never thought I'd need you there when I cry”





Napahinga ako ng malalim habang kumakanta. Sana nga lang hindi nila ito napansin.





Kaasar naman eh bakit sa dinami dami ito pa? umpisa pa lang tinatamaan na ko.





Naalala ko tuloy yung times na tinataboy ko si Stephen. Ngayon na wala siya sa tabi ko, I feel so empty





“And the days feel like years when I'm alone

And the bed where you lie is made up on your side”





Sa mahigit tatlong taon na pag aantay, pakiramdam ko ilang dekada ang inantay ko. Pero hanggang kailan pa ba ko magaantay? Gaano pa ba katagal? Sobra na ko nangungulila sa kanya to the point na feeling ko, isang araw, di ko nakakayanin ang sakit. Baka bumigay na ako.





“When you walk away I count the steps that you take

Do you see how much I need you right now”



Napahinga ulit ako ng malalim.



Stephen, kailangan kita. Balikan mo na ko.





“When you're gone

The pieces of my heart are missing you

When you're gone

The face I came to know is missing too

When you're gone

The words I need to hear to always get me through the day and make it ok”





Napapikit ako dahil pakiramdam ko tutulo ang luha sa mata ko.





“I miss you”





Pina cut ko agad yung kanta dahil ayoko ng kantahin pa yung mga susunod na lyrics dahil alam ko, any moment tutulo na ang luha ko.



“alright you’ve got a great voice Naomi, thank you for singing with us! ”



I gave them my most sincere smile “thank you din”



Bumaba na ko ng stage at naglakad palayo. May iba pang sinabi si Sync pero di ko na naintindihan. Ang alam ko lang, pabagsak na ang luha sa mata ko at kailangan ko na makalayo dito.





Pero napahinto ako ng marinig ko ang pamilyar na boses na yun na kumakanta.





Napatingin ulit ako sa stage.





“I was alone not long ago

Without a love to call my own.

I was afraid and thought

It wasn't meant for me.”



Isang lalaking naka mask ang kumakanta sa stage. Pero kahit naka mask siya, ang boses na yun, kilalang kilala ko ang boses na yun.



“I didn't need anybody else



That was what I would tell myself.

And I believed that that was how it would be.”



Naglakad ako palapit sa stage habang nakatitig doon sa lalaking kumakanta. Napansin kong yung mga mata niya, nakatitig din saakin.



“I used to think that I was fine.

Oh, that I was doing ok.

I didn't know that I was blind.

I just went on along my way”

Bumaba yung lalaki sa stage at nilapitan ako habang yung mga tingin niya, ipinako niya saakin.



“I didn't know what I was missing

'Til I felt you tender lips

Kissing my fears away.”



He touched my face then he smile. He put his arms around my waist, pulling me closer to him, then pinagdikit niya ang mga noo namin as he sing the song





“I'm so glad you're here today.”



Napangiti din ako at feeling ko sasabog ang puso ko sa sobrang sayang nararamdaman ko. Para bang nawala lahat ng tao dito sa paligid namin at nakikita ko lang ay kaming dalawa ng lalaking ito.



Ng lalaking pinakamamahal ko.





Sinabayan ko siya sa pagkanta





“I never had somebody I could lean on.

I never had a shoulder I could cry on

'Til I found you babe -

'Til I found you.

And I never had somebody I would think about.

I Never had someone I coudln't do without

'Til I found you babe -

'Til I found you”



Ibinigay niya saakin yung mic at ako ang nagpatuloy kumanta habang yakap yakap niya ako at nag i-slow dance kami.



“I had been badly hurt before.

Eversince then, I would ignore

Any chance for love -

I thought it was a lie.

I learned to realy on myself

And I thought that I was doin' well

Until you came with something

I just can't deny”



Rinig na rinig ko ang mga hiyawan ng mga tao. Siguro yung iba sa kanila nagtataka na kung sino ako at anong ginagawa ko dito. Bakit ako nakikikanta sa lalaking ito na isa sa mga guest. Kahit ako nagtataka kung ano ang ginagawa niya dito pero wala akong pakielam.



Ang mahalaga kayakap ko siya.

“I used to think that I was fine oh,

I was doing alright.

I would go on and do my thing”





Sa sobrang sayang nararamdaman ko, hindi ko namalayan na may tumutulong luha na pala sa mata ko.



“Everyday and every night.

I didn't know what I was missin'

'Til i felt your tender love

Fillin' me up inside.

I love you with all my might.”



Humiwalay siya sa pagkakayakap saakin then he gently brushed my tears away at hinalikan ako sa noo. Then sinabayan niya ulit ako sa pag kanta.



“I never had somebody I could lean on.

I never had a shoulder I could cry on

'Til I found you babe -

'Til I found you.

And I never had somebody I would think about.

I Never had someone I coudln't do without

'Til I found you babe -

'Til I found you”



After ng kanta, medyo dumistansya siya saakin then he gently removes his mask. Aware ako kung sino siya pero bakit nung hinubad niya ang maskara nagulat parin ako?





“I miss you babes”





Bago ko pa mapigilan ang sarili ko, napahagulgol na ako ng iyak.



“S-stephen.. s-stephen..”



Niyakap niya ako ng mahigpit



“sorry kung pinag alala kita, but it’s a part of the surprise”



“n-nakakainis ka! ! ”





I heared him chuckled then humiwalay ulit siya saakin then he brushed my tears away.



“Nami, alam ko matagal tayong hindi nagkita, but I just want you to know na tinupad ko lahat ng pinangako ko sayo. Mula umpisa hanggang sa huli, ikaw lang ang nagiisa” hinawakan niya ang kamay ko “hindi ko alam kung masyado pang maaga para dito, pero buo na ang desisyon ko” nabigla ako ng lumuhod si Stephen sa harapan ko at may inilabas siyang maliit na box mula sa bulsa niya. Sa loob nito ay isang singsing





“Naomi Mikael Perez, will you marry me? ”





Mas lalo akong napahagulgol ng iyak. Halos hindi na ko makapag salita sa sobrang daming emosyon na gustong lumabas. Isa lang ang word na nabigkas ko





“yes”




Tumayo si Stephen at niyakap ako





“alam mo bang grabe mo kong pinasaya ngayon? ” bulong niya saakin habang nararamdaman kong paiyak narin siya “mahal na mahal na mahal na mahal kita Nami”



“mahal na mahal din kita Stephen”





Narinig kong nagpalakpakan ang mga tao sa paligid namin. Napatingin naman kami sa kanila, then sabay sabay nilang inalis ang mga masks nila.



Magkahalong saya at pagkagulat naman ang naramdaman ko.



Sa likod ng mga maskara na yun, ay ang mga taong mahahalaga saamin. Si Mama, si papa, ang mga kuya ko, ang family ni Stephen, ang mga kaibigan namin, malalapit na kamag anak. Lahat sila masayang nakatingin saamin.





“this engagement party is for the two of us babes” bulong ni Stephen “nakauwi na ko dito 2 months ago pero nag decide ako na wag munang magpakita at magparamdam sayo dahil dito. Inasikaso ko lahat ng to” niyakap ulit ako “but I must say, your mudpie cake is the best”



Medyo napatawa naman ako doon “salamat Stephen salamat”



“tuloy ang wedding ha? ”



“tuloy na tuloy”



He pulled me closer to him and started kissing me





***





“Love the Cassanova” Operation



10 things to do to love the Casanova’



1. Make him notice you.

2. Do a thing for him that the other girls hasn’t done yet 3. Make him ask you on a date

4. Make sure that date will be the one he will remember the most 5. Make sure that he will take you seriously

6. Make sure that you’ll be the only girl he’s dating

7. Make him introduce you to his parents

8. Make him kiss you

9. Be his girlfriend

10. Love him for eternity



But there is one and only rule you must abide.



You must not break his heart



If you break this rule, the operation is considered failed and you need to face a severe punishment.



Signed by: Naomi Mikael Perez - Cruz





Napangiti ako doon sa revised version ko ng contract.



“nagustuhan mo din ba yung ginawa ko Timi? Ang ganda no? ” I whispered habang hinihimas ko ang tyan ko



“babes? Ano ginagawa mo? ” sabi ni Stephen then nilapitan niya ako sa kinauupuan ko





“wala lang, kinukwentuhan ko lang ang soon to be baby natin”



Lumuhod si Stephen sa harapan ko then hinimas din niya ang tyan ko “baby Timi sana lumabas ka na agad, your mom and dad are waiting for you”



5 months na kaming kasal ni Stephen. And yes, I am 1 month pregnant sa aming first baby.





Tinabihan ako ni Stephen then niyakap niya ako as he gently whispered to my ears “I love you babes, I love you baby Timi”



“I love you too babes and of course, I love baby Timi too”





Loving this Cassanova is the greatest feeling I ever felt. Madami mang nangyari, madami mang nasaktan, at sandamakmak man ang trial na dumating sa buhay namin..





Mananatili kaming matatag.





Lalo na ngayon, may angel ng dumating sa buhay namin :)





So do we live happily ever after?





Not really, alam kong meron pang trials na dadating saamin pero ang mahalaga Magkasama na kami ngayon, hanggang sa tumanda kami :)





The End.





***

Doon po sa participation ng Syntax Error, sa mga di pa nakakakilala sa kanila, read Voiceless by HaveYouSeenThisGirl at mababaliw kayo sa ganda ng story >>> http: //www.wattpad.com/1690592-voiceless-%E2%99%AA





To all my readers.



TAPOS NA ANG BTCHO.



Unang una gusto ko magpasalamat sa inyong lahat sa pag babasa nito. Salamat sa matyagang pag aantay kahit alam ko yung iba grabe mag demand. But still, sobrang appreciated ko ang pagbibigay niyo ng time sa pagbabasa nitong mukhang ewan kong story. Mapa silent reader man, loud reader, at demanding reader.. SALAMAT.



Doon sa mga over supportive reader ko na hindi nagsawang mag comment, mag vote at ipagtanggol ako sa mga rude readers, salamat po ng madami sa inyo. Sabihin niyo ng may favoritism ako, pero di ba lahat naman ng tao nagkakaroon ng favorite? Sa lahat KAYO ang pinaka favorite ko kasi kayo ang nagparamdam saakin ang sarap ng pagiging writer. Kayo ang nagpapakilig saakin, at kayo ang nakakapag pa touch saakin. Yung mga touching message niyo sobrang natutuwa ako. Di ko man siya narereplyan, swear ko, binabasa ko lahat ng yun. Salamat sa inyo :)



Doon sa mga silent readers ko, kahit na di kayo nagpaparamdam saakin, ok lang. Pag may nag memessage saakin na silent reader natutuwa na ko dahil masaya na akong malaman na binabasa niyo ang gawa ko.



Sa mga rude and demanding readers... aheytyu =__=.. hahaha ching lang! XD.. salamat kung di kayo nagpaka rude at demanding, di ko matututunan ang art of dedmatology.. ngayon alam ko na na masyado kong mahal ang pagsusulat kaya kahit magpaka over demanding pa kayo, di ako titigil. Pinatatag niyo ko.. Pero wish ko lang magbago na kayo kung ayaw niyo masipa papuntang pluto.. mwahahahah echos lang All in all, masaya akong natapos ko ang story na to. Sana nag enjoy din kayo sa pagbabasa kahit pinapaiyak ko kayo XD...





Salamat ng madaming madami sa mga messages niyo sa FB ko at pati narin dito sa watty... di ko man mareplyan isa-isa.. binabasa ko po lahat ng yun...





eto na ang announcement





Una. About sa compilation at soft copy... wag atat, gagawa din po ako nun pero hindi po muna ngayon.. busy pa..

baka bukas pag di ako nakatulog ng mahaba XD... Soft copy will be posted in alyloonystories.weebly.com kaya wag mag sesend saakin ng email add oki?



Pangalawa. Wala pong book 2. Opo, i ended the story like that is because gusto ko kayong bigyan ng happy ending na story at.... wala na kong planong gumawa ng book 2. Maawa na tayo sa mga characters ng story... tama na ang dramahan. Hayaan na natin sila sumaya. Alam kong maraming maiinis dahil di ko lalagyan ng book 2, pero please sana po irespect niyo ang decision ko. I did my best to give you a nice ending, sana po kahit papaano sumaya kayo doon :)



BUT..



May bago po akong story! to be posted on January. Angel in Digsuise ang title... Naalala niyo pa si Dionne Sy? yung girl na nagbigay kay Stephen ng hanky? siya po ang magiging lead character ng next story ko... Stephen and Naomi will be in the first chapter of the story.. abangan din ang mga cameo roles nila doon.. mwahahahahaha (see promotional poster and video at the side)





AND AND AND AND...





wala man pong book 2 ang BTCHO, may CHRISTMAS GIFT naman ako sa inyo XD... ABANGAN KUNG ANO YUN

SA DEC.24,25 OR 26... ipopost ko isa sa mga araw na yan ang gift ko sa inyo..





So that's all... again, salamat ng ng madami sa pagbabasa ng BTCHO... salamat sa pagsama sa kanilang kulitan and kadramahan





Stephen, Naomi, Drew, Kryzel, Rence, Yannie, Nico, France, Kuya Jake, Kuya Sean, Kuya Myco, Pen-pen, Nam-nam, Hotdog..... and ofcourse baby Timi is now





signing off :)


Comments about Breaky7 by Aiyabells 002

There is no comment submitted by members..

Poems About Mom

  1. 1. Breaky7 , Aiyabells 002
  2. 2. My Mother Didn'T Have A Mother Or Father , Susie Sunshine
  3. 3. What Is A Mom? , C L Escamilla
  4. 4. Step Mom , mary simonson
  5. 5. Markets' Kick , Nikunj Sharma
  6. 6. Mom... , Autumn Keele
  7. 7. A Good-Bye Said To Me , The Poet Keri
  8. 8. Am I? , Brianna Wilshusen
  9. 9. A Message To My Beloved Mom , Omar Attiyeh
  10. 10. Moms , Traci Peace
  11. 11. I Love You Mom , Apurva Gore
  12. 12. I Am Broken Like My Father Forever? ? ? .. , Hadyn Rodriguez
  13. 13. My Mom - An Angel , Sharon Leesha Edison
  14. 14. An Alien Concept , Margaret Alice Second
  15. 15. Tears Held Gently In Bouquets , RoseAnn V. Shawiak
  16. 16. Skunk From No Where [a Comic Collab.. , Bri Edwards
  17. 17. Smoky - The Pretty Dog , MOHAMMAD SKATI
  18. 18. Childern X Rated , Is It Poetry
  19. 19. I Miss You Mom , Seema Chowdhury
  20. 20. Exploding In Temper Tantrums - (Revised) , Margaret Alice Second
  21. 21. Happy Mother's Day , Seema Chowdhury
  22. 22. Mom Or Son, Who Is Guilty? , Rajaram Ramachandran
  23. 23. Lazy Carder Bee , Ima Ryma
  24. 24. Mom , RoseAnn V. Shawiak
  25. 25. Bouquets Of Tears , RoseAnn V. Shawiak
  26. 26. Extremes , Nassy Fesharaki
  27. 27. Fetus , Nassy Fesharaki
  28. 28. A Carved Bear , Nassy Fesharaki
  29. 29. Orphaned , Pradip Chattopadhyay
  30. 30. Mom, Daughter, Creature And Dad - In Tha.. , Raj Arumugam
  31. 31. Mom And Son - Lincoln Park Zoo , Ima Ryma
  32. 32. Do Any Of You Know , Bashyam Narayanan
  33. 33. His And Hers , Ima Ryma
  34. 34. Mask On Mom , Ima Ryma
  35. 35. Dear Mom, I'M Sorry , Hailey Stump
  36. 36. Happy Mothers Day , Griffin Mahan
  37. 37. My Mom's Cancer , Krystal Shiek
  38. 38. Chapter One- The Key In The Darkness , anna E
  39. 39. My Mother: The Best In The World , Mohit Gupta
  40. 40. Dear Mom! Please Come Back , Raj DEVAN
  41. 41. Mom , Zillur Rahman Shuvro
  42. 42. Dear Mom , Krystal Shearer
  43. 43. You'Re The Best Mom! , ivy joy finez
  44. 44. Ice.Angelxxx Poem , Jamie Drake
  45. 45. Homework Stinks , Rachel DerbornMaguire
  46. 46. Everything Mom , lillypop joke
  47. 47. A War Going On In My Mind , Pauline Lejeune
  48. 48. A Mother's Day Poem For Lang Nguyen- - , Natasa Tocuc
  49. 49. Mom And Dad(Free Verse) , cyrel oregano
  50. 50. The Lonely Girl With The Broken Heart , samantha hauck